Οι τεράστιες σε όγκο, μαχητικότητα και συναισθήματα διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν χθες στην πλατεία Συντάγματος, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, τη Λάρισα και όλη την υπόλοιπη χώρα, ένα πράγμα απέδειξαν: σχεδόν δύο χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών, η οργή δεν παραμένει απλά άσβεστη, αλλά φουντώνει όλο και περισσότερο. Παρά το προκλητικό «θάψιμο» των χθεσινών κινητοποιήσεων από ορισμένα ΜΜΕ και κυρίως από την κρατική ΕΡΤ, το μήνυμά τους ήταν πανίσχυρο και έφτασε παντού.
Είναι πλέον σαφές σε όλους - και στην κυβέρνηση της ΝΔ - ότι το έγκλημα αυτό δεν θα ξεχαστεί, ότι ο αγώνας δεν θα σταματήσει μέχρι να αποκαλυφθούν όλες οι πραγματικές αιτίες που οδήγησαν σε αυτό, μέχρι να γίνουν όλα αυτά που απαιτούνται για να μην επαναληφθεί και φυσικά μέχρι να τιμωρηθούν όλοι οι ένοχοι. Από αυτή την άποψη, είχε ιδιαίτερο συμβολισμό η παρουσία του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ στη συγκέντρωση στις Σέρρες, περιοχή όπου εκλέγεται ο υπουργός μεταφορών την περίοδο του εγκλήματος, Κ. Καραμανλής.
Την οργή του λαού και της νεολαίας συντηρούν και ενισχύουν, άλλωστε, τα συνεχή περιστατικά στο σιδηρόδρομο και στα υπόλοιπα μέσα μαζικής μεταφοράς που υπογραμμίζουν ότι τα επόμενα «Τέμπη» καραδοκούν παντού, αφού η ανθρώπινη ασφάλεια συνεχίζει να μπαίνει στη ζυγαριά του κόστους και του κέρδους και να βγαίνει παντού χαμένη. Το ίδιο και στους χώρους εργασίας, όπου κάθε τρεις μέρες έχουμε και έναν νεκρό εργαζόμενο από κάποιο εργοδοτικό έγκλημα.
Την ενισχύει, βέβαια, και η απροκάλυπτη και κλιμακούμενη προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ να συγκαλύψει το έγκλημα των Τεμπών. Αυτό αποδεικνύεται και από τα ηχητικά ντοκουμέντα που συγκλόνισαν πρόσφατα όλη τη χώρα και καταγράφουν τις τελευταίες στιγμές επιβατών της αμαξοστοιχίας. Οι κραυγές «δεν έχω οξυγόνο», εκτός από την ανατριχίλα που προκαλούν, επιβεβαιώνουν ότι η έκρηξη και η πυρκαγιά που ακολούθησε ήταν η αιτία θανάτου για πολλά από τα θύματα. Εκθέτουν, έτσι, την κυβέρνηση και τον ίδιο τον πρωθυπουργό, Κ. Μητσοτάκη, που διαβεβαίωνε ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν μετέφερε τίποτα το εύφλεκτο, προσπαθώντας να προκαταλάβει την αιτία του εγκλήματος.
Στα παραπάνω προστίθενται:
Η εκτεταμένη αλλοίωση του τόπου του εγκλήματος πριν τη συλλογή του απαραίτητου αποδεικτικού υλικού.
Η πλημμελής εξέταση του πρώτου κοντέινερ της εμπορικής αμαξοστοιχίας που είναι κρίσιμο για την ανάλυση των αιτιών της έκρηξης.
Η καταστροφή κρίσιμου βιντεοληπτικού υλικού από τη φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας, που αναζητήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση.
Η προβληματική ανάκτηση τόσο βιντεοληπτικού υλικού από την εμπορική αμαξοστοιχία όσο και των ηχητικών καταγραφών από τις επίμαχες συνομιλίες των εμπλεκόμενων σταθμαρχών, μηχανοδηγών κλπ.
Η αδικαιολόγητη μη συμπερίληψη, από πλευράς ανακριτικών αρχών, εμπειρογνωμόνων, ειδικών στο αντικείμενο της έκρηξης και της πυρκαγιάς, για τη σύνταξη της αρχικής έκθεσης.
Το ΚΚΕ δεσμεύεται να πάρει κι άλλες πρωτοβουλίες τόσο μέσα στη Βουλή, όσο και στους δρόμους του αγώνα. Σε αυτή την κατεύθυνση, καταθέσαμε ήδη αίτημα για διενέργεια προ ημερήσιας διάταξης συζήτησης στη Βουλή για το έγκλημα των Τεμπών και τις ευθύνες συγκάλυψής του. Εκεί θα αναδείξουμε ξανά τις πραγματικές αιτίες που οδήγησαν σε αυτό καθώς και τις πολιτικές και ποινικές ευθύνες, όπως τις έχουμε ήδη αποτυπώσει στο Πόρισμα που καταθέσαμε μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής, συμπληρωμένο με τα νέα σοβαρά στοιχεία που έχουν προκύψει από τότε.
Όλα τα υπόλοιπα που ακούγονται στο δημόσιο διάλογο, ιδιαίτερα από πολιτικές δυνάμεις που έχουν κυβερνήσει και έχουν μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση στην οποία έφτασε ο σιδηρόδρομος, αλλά και για τη συν-διαμόρφωση των αιτιών που οδήγησαν στο έγκλημα, έχουν να κάνουν μόνο με τις πολιτικές τους σκοπιμότητες στο πλαίσιο των προσπαθειών αναδιάταξης του πολιτικού συστήματος για τον εγκλωβισμό του λαού. Δεν έχουν καμία σχέση με τη γνήσια αγωνία του λαού και της νεολαίας για να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να υπάρξει δικαιοσύνη και κατά συνέπεια δεν αφορούν ούτε το ΚΚΕ.
Συνεχίζουμε τον αγώνα για να καταδικαστεί ο πραγματικός ένοχος: η πολιτική της απελευθέρωσης – ιδιωτικοποίησης και κατακερματισμού των σιδηροδρομικών μεταφορών, της υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσής τους από το κράτος, του «ταΐσματος» των εταιρειών-εργολάβων με εκατομμύρια για να μην παραδίδουν τελικά τίποτα. Σε τελική ανάλυση, η πολιτική που βάζει το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή μαζί, με όσους την υλοποίησαν!
(Η Μαρία Κομνηνάκα βουλευτής του ΚΚΕ και ήταν μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής για τα Τέμπη)
