Σύμφωνα με τις νέες αλλαγές, κάθε χώρα θα μπορεί να ζητά από τις επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά τιμολόγια χωρίς να χρειάζεται ειδική άδεια από την αρμόδια φορολογική αρχή, κάτι που σήμερα αποτελεί υποχρεωτική διαδικασία σε αρκετές χώρες. Για παράδειγμα, μια επιχείρηση στην Ελλάδα θα μπορεί να εκδίδει και να αποστέλλει ηλεκτρονικά τιμολόγια σε επιχειρήσεις της Ιταλίας ή της Γερμανίας χωρίς να πρέπει να περιμένει έγκριση.
Επιπλέον, από το 2028 η ηλεκτρονική τιμολόγηση θα γίνει υποχρεωτική σε όλες τις συναλλαγές μεταξύ χωρών της ΕΕ. Αυτό σημαίνει ότι αν ένας προμηθευτής από τη Γαλλία πουλάει προϊόντα σε έναν πελάτη στην Ισπανία, θα πρέπει να χρησιμοποιήσει ηλεκτρονικό τιμολόγιο. Έτσι, η διαδικασία γίνεται πιο γρήγορη και ασφαλής, καθώς τα ηλεκτρονικά τιμολόγια θα περιέχουν τα ίδια δεδομένα σε όλη την Ευρώπη, βάσει του ευρωπαϊκού προτύπου EN 16931.
Από το 2028, τα κράτη μέλη θα αντικαταστήσουν τις παλιές αναφορές συναλλαγών με ένα ενιαίο ψηφιακό σύστημα, στο οποίο οι επιχειρήσεις θα υποβάλουν πληροφορίες για κάθε συναλλαγή ξεχωριστά και όχι συνολικά ανά πελάτη. Αυτό το σύστημα έχει σχεδιαστεί για να καταπολεμήσει τη συχνή απάτη των «εξαφανισμένων εμπόρων», όπου εταιρείες αποφεύγουν τον ΦΠΑ εξαφανίζοντας τα ίχνη τους μετά από μία συναλλαγή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Για παράδειγμα, μια ελληνική εταιρεία που εξάγει προϊόντα σε μια ισπανική επιχείρηση θα πρέπει να υποβάλει ψηφιακά όλα τα δεδομένα της συναλλαγής σε ηλεκτρονική πλατφόρμα που θα παρέχει το κράτος. Με αυτό τον τρόπο, οι φορολογικές αρχές θα μπορούν να εντοπίζουν κάθε ενδοκοινοτική συναλλαγή, μειώνοντας την πιθανότητα φοροδιαφυγής.
Οι νέοι κανόνες διευκρινίζουν ότι υπηρεσίες που διευκολύνουν συναλλαγές μέσω ψηφιακών πλατφορμών, όπως ενοικίαση σπιτιών ή υπηρεσίες μεταφοράς, θα πρέπει να θεωρούνται ενδιάμεσες υπηρεσίες. Για παράδειγμα, όταν μια πλατφόρμα διευκολύνει την ενοικίαση καταλύματος σε μια χώρα της ΕΕ, το ΦΠΑ θα πρέπει να πληρώνεται στη χώρα όπου πραγματοποιείται η ενοικίαση και όχι στη χώρα όπου βρίσκεται η έδρα της πλατφόρμας.
Οι πλατφόρμες θα αναλάβουν τον ρόλο του «θεωρούμενου προμηθευτή» όταν ο πραγματικός προμηθευτής δεν έχει εγγραφεί για ΦΠΑ. Αυτό σημαίνει ότι εάν ένας ιδιώτης προσφέρει διαμονή μέσω μιας πλατφόρμας στην Πορτογαλία, η πλατφόρμα θα είναι υπεύθυνη για τη χρέωση και την απόδοση του ΦΠΑ στην τοπική κυβέρνηση.
Στη βάση των νέων αλλαγών, το σύστημα ενιαίας εγγραφής OSS θα επεκταθεί για να καλύπτει νέους τύπους συναλλαγών. Εάν μια επιχείρηση πουλάει αγαθά σε πελάτες σε διαφορετικές χώρες της ΕΕ, θα μπορεί να καταγράφει και να αποδίδει τον ΦΠΑ σε όλες τις χώρες από μία μόνο ενιαία εγγραφή. Για παράδειγμα, ένας έμπορος που προμηθεύει φυσικό αέριο στην Ευρώπη θα καταγράφει τον ΦΠΑ μόνο μέσω του OSS, αντί να εγγράφεται σε κάθε χώρα ξεχωριστά.
Επιπλέον, οι αλλαγές απλοποιούν τις διασυνοριακές συναλλαγές, καταργώντας την ανάγκη για εγγραφή στο ΦΠΑ σε περιπτώσεις όπου ο προμηθευτής δεν είναι εγκατεστημένος στη χώρα που πραγματοποιείται η πώληση. Αυτό σημαίνει ότι ένας Έλληνας κατασκευαστής που πουλά μηχανήματα στη Γερμανία δεν θα χρειάζεται πλέον να έχει εγγραφή για ΦΠΑ στη Γερμανία.
