Συγκεκριμένα, οι σύμβουλοι Επικρατείας υπογραμμίζουν στην εν λόγω απόφασή τους, ότι είναι αντισυνταγματική η διάταξη του άρθρου 85 του νόμου 2676/1999 με την οποία παρατάθηκε ο χρόνος παραγραφής φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου οι οποίες, κατά τη δημοσίευση του επίμαχου νόμου (5.1.1999), είχαν ήδη, από 31.12.1998, υποπέσει στη δεκαετή παραγραφή (του άρθρου 102 του νομοθετικού διατάγματος 118/1973).
Παράλληλα, η Ολομέλεια του ΣτΕ, έκρινε ότι η επίμαχη διάταξη του άρθρου 85 του νόμου 2676/1999 είναι ανίσχυρη, ως αντικείμενη στο άρθρο 78 παράγραφος 2 του Συντάγματος.
Αναλυτικότερα, σημειώνεται στην δικαστική απόφαση: «Η πρόβλεψη στο νόμο ότι με την πάροδο ορισμένου χρονικού διαστήματος παραγράφεται η αξίωση του Δημοσίου για τη βεβαίωση και επιβολή συγκεκριμένου φόρου, συνιστά, κατά την έννοια της παραγράφου 1 του άρθρου 78 του Συντάγματος, ουσιαστικό στοιχείο της οικείας φορολογικής ενοχής. Ο συνταγματικός νομοθέτης, θεσπίζοντας για την επιβολή εν γένει των φορολογικών βαρών καθεστώς ιδιαίτερης ασφάλειας δικαίου και προστασίας της εμπιστοσύνης, απαγορεύει την αναδρομική νομοθετική διαμόρφωση του ουσιαστικού περιεχομένου των φορολογικών σχέσεων, εφ' όσον άγει σε επιβάρυνση της θέσης των φορολογουμένων, η δε ισχύς της οικείας αναδρομικής διατάξεως εκτείνεται πέραν του οικονομικού έτους που προηγείται της δημοσιεύσεώς της».
Κατόπιν αυτών σημειώνεται στην δικαστική απόφαση ότι διάταξη νόμου περί παρατάσεως, του χρόνου παραγραφής φορολογικών αξιώσεων οι οποίες ήταν ήδη παραγεγραμμένες κατά τη δημοσίευση του νόμου αυτού και των οποίων η έναρξη της παραγραφής είναι προγενέστερη του προηγούμενου της δημοσιεύσεως οικονομικού έτους» είναι ανίσχυρη ως στις συνταγματικές επιταγές του άρθρου 78 του Συντάγματος.
