Η παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη θα μπορούσε να μειωθεί κατά 50% μεταξύ 2070 και 2090 λόγω της κλιματικής κρίσης, εκτός εάν ληφθούν άμεσα μέτρα από τους παγκόσμιους ηγέτες για την απαλλαγή από τον άνθρακα και την αποκατάσταση της φύσης, σύμφωνα με νέα έκθεση που δημοσιεύει ο Guardian. Δημοσίευμα των New York Times επισημαίνει ότι η περιοχή της Μεσογείου θερμαίνεται 20% ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος για έντονα πλημμυρικά φαινόμενα.
Αυστηρή προειδοποίηση
Η αυστηρή προειδοποίηση των εμπειρογνωμόνων σε θέματα διαχείρισης κινδύνων του Institute and Faculty of Actuaries (IFoA) αυξάνει σημαντικά την εκτίμηση του κινδύνου για την παγκόσμια οικονομική ευημερία από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, όπως πυρκαγιές, πλημμύρες, ξηρασίες, αύξηση της θερμοκρασίας και καταστροφή της φύσης. Σε μια έκθεση επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Έξετερ, που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη, το IFoA, το οποίο χρησιμοποιεί μαθηματικά και στατιστικές για την ανάλυση του οικονομικού κινδύνου για επιχειρήσεις και κυβερνήσεις, κάλεσε τους παγκόσμιους ηγέτες να αναλάβουν ταχύτερη δράση για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης.
Η έκθεσή τους δημοσιεύθηκε στον απόηχο των στοιχείων του ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου Κοπέρνικος, σύμφωνα με τα οποία τα δυο τελευταία χρόνια ξεπεράστηκε μεσοσταθμικά το όριο του 1,5 βαθμού Κελσίου ως προς την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη που τέθηκε με τη συμφωνία του Παρισιού, ένδειξη της συνεχιζόμενης, άνευ προηγουμένου στη σύγχρονη ιστορία ανόδου της.
Χωρίς επείγουσα δράση με στόχο την επιτάχυνση της απεξάρτησης από τον άνθρακα, την απομάκρυνσή από την ατμόσφαιρα και την αποκατάσταση της φύσης, το πλήγμα στις παγκόσμιες οικονομίες θα αγγίξει το 50% μεταξύ 2070 και 2090, αναφέρει η έκθεση του IFoA.
Το εφιαλτικό σενάριο: 4 δισεκατομμύρια θάνατοι
Αν αυξηθεί η θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 3 βαθμούς Κελσίου ή περισσότερο μέχρι το 2050, μπορεί να υπάρξουν περισσότεροι από 4 δισεκατομμύρια θάνατοι - σημαντικός κοινωνικοπολιτικός κατακερματισμός παγκοσμίως, αποτυχία των κρατών (με επακόλουθη ταχεία, διαρκή και σημαντική απώλεια κεφαλαίου) και γεγονότα εξαφάνισης.
Ο επικεφαλής συγγραφέας της έκθεσης Σάντι Τραστ, δήλωσε ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κανένα ρεαλιστικό σχέδιο για την αποφυγή αυτού του σεναρίου.
Επίσης, ανέφερε ότι οι οικονομικές προβλέψεις, οι οποίες εκτιμούσαν ότι οι ζημιές από την παγκόσμια υπερθέρμανση θα είναι μόλις 2% της παγκόσμιας οικονομικής παραγωγής σε περίπτωση αύξησης της μέσης θερμοκρασίας κατά 3 βαθμούς Κελσίου, ήταν ανακριβείς και «τύφλωναν» τους ηγέτες ανά τον κόσμο, που δεν βλέπουν τους κινδύνους των πολιτικών τους.
«Μπούσουλας» οι λάθος εκτιμήσεις
Οι εκτιμήσεις κλιματικού κινδύνου που χρησιμοποιήθηκαν από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, πολιτικούς και αξιωματούχους για την αξιολόγηση των οικονομικών επιπτώσεων της παγκόσμιας υπερθέρμανσης ήταν λανθασμένες, αναφέρει η έκθεση, επειδή αγνόησαν τις αναμενόμενες σοβαρές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, όπως η άνοδος της θερμοκρασίας της θάλασσας, η μετανάστευση και οι συγκρούσεις ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης.
«Δεν αναγνωρίζουν ότι υπάρχει κίνδυνος καταστροφής», αναφέρει η έκθεση.
Εάν ληφθούν υπόψη αυτοί οι κίνδυνοι, ο κόσμος αντιμετωπίζει αυξανόμενο κίνδυνο «πλανητικής χρεοκοπίας», όπου τα συστήματα της Γης θα υποβαθμιστούν τόσο πολύ ώστε οι άνθρωποι δεν θα μπορούν πλέον να λαμβάνουν αρκετές από τις κρίσιμες υπηρεσίες στις οποίες βασίζονται για να στηρίζουν κοινωνίες και οικονομίες.
«Δεν μπορείς να έχεις οικονομία χωρίς κοινωνία, και μια κοινωνία χρειάζεται κάπου να ζήσει», δήλωσε ο Τραστ.
«Η φύση είναι το θεμέλιό μας, καθώς μας παρέχει τροφή, νερό, αέρα, τις πρώτες ύλες και την ενέργεια που τροφοδοτούν την οικονομία μας. Οταν απειλείται η σταθερότητα από τους θεμελίου, απειλείται και η ανθρώπινη ευημερία. Πρέπει να αναλάβουμε δράση για να αποφύγουμε αυτόν τον κίνδυνο».
Η έκθεση, με τίτλο «Πλανητική φερεγγυότητα - βρίσκοντας την ισορροπία μας με τη φύση», επικρίνει την κυρίαρχη οικονομική θεωρία που χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και σε ολόκληρο τον ανεπτυγμένο κόσμο, η οποία επικεντρώνεται στο τι μπορούν να πάρουν οι άνθρωποι από τον πλανήτη για να δημιουργήσουν ανάπτυξη για τους ίδιους και δεν λαμβάνει υπόψη τους πραγματικούς κινδύνους από την υποβάθμιση της φύσης για τις κοινωνίες και τις οικονομίες.
Η έκθεση ζητά αλλαγή στάσης από τους παγκόσμιους ηγέτες, καθώς βρίσκονται μπροστά σε μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για την ανθρωπότητα: «Οι ηγέτες και οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων σε όλο τον κόσμο πρέπει να κατανοήσουν γιατί χρειάζονται αλλαγές. Είναι αυτά τα ακραία φαινόμενα που θα πρέπει να καθοδηγούν τις πολιτικές αποφάσεις. Οι υπεύθυνοι χάραξης των πολιτικών επί του παρόντος είναι είτε ανίκανοι να ακούσουν τις προειδοποιήσεις για τους κινδύνους ή απρόθυμοι να δράσουν με τον επείγοντα χαρακτήρα που απαιτείται».
Ο καθηγητής Τιμ Λέντον, συν-συγγραφέας της έκθεσης, δήλωσε: «Οι τρέχουσες προσεγγίσεις αποτυγχάνουν να αξιολογήσουν σωστά τους κλιμακούμενους κινδύνους για τον πλανήτη ή να συμβάλουν στον έλεγχό τους».
Περισσότερες και σφοδρότερες πλημμύρες στη Μεσόγειο
Παράλληλα, δημοσίευμα των New York Times επισημαίνει ότι η περιοχή της Μεσογείου θερμαίνεται 20% ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος για έντονα πλημμυρικά φαινόμενα. Οι παράκτιες περιοχές της Μεσογείου ήταν πάντα επιρρεπείς σε έντονες βροχοπτώσεις, ειδικά σε μέρη όπου υπάρχουν βουνά κοντά στη θάλασσα. Αλλά η κατάσταση επιδεινώνεται, με τα φαινόμενα ακραίων βροχοπτώσεων να είναι συχνότερα και σφοδρότερα. Κυρίως, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η κατάσταση θα γίνει ακόμα χειρότερη.
Η Μεσόγειος είναι μια σχεδόν κλειστή θάλασσα, γι’ αυτό και θερμαίνεται ταχύτερα από άλλες υδάτινες μάζες. Όσο πιο ζεστά είναι τα νερά, τόσο περισσότερο θερμαίνεται και ο αέρας που έρχεται σε επαφή μαζί τους. Καθώς η θερμοκρασία του αέρα αυξάνεται, αυξάνεται η ικανότητά του να συγκρατεί νερό. Για τον λόγο αυτό η Μεσόγειος είναι μια ισχυρή πηγή υγρασίας, την οποία οι άνεμοι μπορούν να μεταφέρουν στην ενδοχώρα, τροφοδοτώντας τα συστήματα βροχοπτώσεων, συχνά πάνω από τις παράκτιες περιοχές όπου είναι συγκεντρωμένο μεγάλο μέρος του πληθυσμού.
Η περιοχή περί την Μεσόγειο είναι επίσης ιδιαίτερα ευάλωτη σε ξαφνικές πλημμύρες. Οι περισσότερες υδάτινες οδοί είναι σχετικά ξηρές για μεγάλα διαστήματα του έτους. Όταν σημειώνονται έντονες βροχοπτώσεις, το νερό συγκεντρώνεται γρήγορα σε απότομα ποτάμια και μπορεί να ανέβει αρκετά μέτρα μέσα σε λίγες ώρες. Σύμφωνα, μάλιστα με τα κλιματικά μοντέλα, οι βροχοπτώσεις μπορεί να ενταθούν, πλην όμως η μέση βροχόπτωση θα μειωθεί. Ως αποτέλεσμα θα έχει, οι ξηρές περιοχές να γίνονται πιο ξηρές, καθιστώντας το έδαφος ακόμα πιο επιρρεπές σε πλημμύρες. Το δημοσίευμα σημειώνει ότι σε λεκάνες απορροής ποταμών, όπου η πιθανότητα πλημμύρας είναι μεγαλύτερη, ζουν περίπου 250 εκατομμύρια άνθρωποι.
