Στον απόηχο της πολύκροτης υπόθεσης της Ειρήνης Μουρτζούκου και της αναστολής λειτουργίας της Ιατροδικαστικής Πατρών ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ κατήγγειλε ότι ένας εκ των ιατροδικαστών της υπηρεσίας δεν εντόπισε σημάδια σεξουαλικής κακοποίησης σε έφηβη παρότι υπήρχε σχετική καταγγελία. Η επίμαχη υπόθεση της έφηβης εξελίχθηκε σε τραγωδία καθώς η έφηβη αυτοκτόνησε υπό το βάρος των όσων βίωσε.
Εν αντιθέσει με τους ιατροδικαστές που δεν έριχναν φως στις υποθέσεις των θανάτων των παιδιών με τις ιατροδικαστικές εκθέσεις τους, οι γιατροί στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων αλλά δυστυχώς για το άτυχο 15χρονο κορίτσι ήταν αργά. Ωστόσο μέχρι να «ξηλωθεί» η Ιατροδικαστική Πατρών οι γιατροί αντί να εισακουστούν, είδαν τις ιατροδικαστικές εκθέσεις να «κλείνουν» τις υποθέσεις χωρίς σαφείς απαντήσεις.
Όπως κατήγγειλε ο κ. Γιαννακός «πριν περίπου ένα χρόνο, ένα κακοποιημένο κορίτσι μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Ρίου. Γιατρός κατήγγειλε κακοποίηση. Εισαγγελέας διέταξε ιατροδικαστική. Η έκθεση ανέφερε ότι δεν προκύπτει σεξουαλική κακοποίηση. Το παιδί πήρε εξιτήριο από την παιδοψυχιατρική του Καραμανδανείου και στο νησί που πήγε, αυτοκτόνησε. Στη νεκροψία διαπιστώθηκαν ευρήματα σεξουαλικής κακοποίησης». Η υπόθεση αυτή, δεν είναι απλώς μια υπόθεση. Αλλά μια κραυγή για όσα φαίνεται να μην γίνονται σωστά, όπως λέει ο Μιχάλης Γιαννάκος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Η ΠΟΕΔΗΝ δεν σιωπά. Καλύπτει συνδικαλιστικά και τις προνοιακές μονάδες που φιλοξενούν κακοποιημένα παιδιά. Είναι υποχρέωση όλων να καταγγέλλουν, και πλέον –με το νέο νόμο– αυτό είναι υποχρεωτικό». Όλα αυτά -καταλήγει- συμβαίνουν στην ίδια πόλη που σείστηκε από την υπόθεση Πισπιρίγκου. Μια πόλη που τώρα βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο για λανθασμένες εκθέσεις, αδιαφορία, και –ίσως– σκόπιμες σιωπές.»
Μάλιστα ο κ. Γιαννακός πέραν της καταγγελίας πήγε ένα βήμα πιο πέρα καθώς όπως τονίζει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ) ζητά επανεξέταση όλων των φακέλων κακοποίησης παιδιών στην Πάτρα, τα οποία έχουν εξεταστεί από ιατροδικαστές της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας της πόλης. «Οι γιατροί του ΕΣΥ», όπως αναφέρει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος, «βρίσκονται συχνά στο στόχαστρο όταν τολμούσαν να μιλήσουν για κακοποιήσεις ή ύποπτα περιστατικά, με παιδιά που έφεραν σημάδια πνιγμού ή υποξίας. Μετά τη σύλληψη της Ειρήνης Μουρτζούκου, ωστόσο, επιβεβαιώνεται η ικανότητά τους να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.»
«Αν τους είχαν ακούσει νωρίτερα, 4 βρέφη μπορεί να ήταν ακόμη ζωντανά», σχολιάζει και προσθέτει πως στην υπόθεση της Ειρήνης Μουρτζούκου, οι μαρτυρίες γιατρών από την Αμαλιάδα είχαν αμφισβητηθεί. Όμως, τώρα φαίνεται ότι ήταν οι μόνοι που έβλεπαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με την Ειρήνη Μουρτζούκου και τα βρέφη που έβρισκαν φρικτό θάνατο στα χέρια της. Γι’ αυτό και «ξηλώθηκε» ολόκληρη η ιατροδικαστική υπηρεσία της Πάτρας, σύμφωνα με τον Μιχάλη Γιαννάκο.
Τι καταγγέλει το Χαμόγελο του Παιδιού για την αυτοκτονία της κακοποιημένης έφηβης
Το Χαμόγελο του Παιδιού που είχε εμπλακεί στην επίμαχη υπόθεση με ανακοίνωσή του «καρφώνει» το σύστημα και καταγγέλλει πλημμελή εποπτεία στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία που δυστυχώς έχει τραγικές συνέπειες για τα παιδιά θύματα. Σε σημερινή του ανακοίνωση ο Οργανισμός παίρνει θέση για τα όσα ακούγονται για τις πρόχειρες ιατροδικαστικές εκθέσεις και παρουσιάζει πώς το σύστημα άφησε απροστάτευτη μια έφηβη σε μια δύσκολη στιγμή γεγονός που συνέβαλε στο να οδηγηθεί στην αυτοχειρία.
Από το 2010 έως το 2015 έγιναν πέντε αναφορές προς τις αρμόδιες Αρχές για κακοποίηση και παραμέληση. Το 2013 ζητήθηκε η φιλοξενία αδελφών της 15χρονης, αλλά το αίτημα δεν ικανοποιήθηκε λόγω έλλειψης χώρου. Από το 2015 έως το 2019 δεν υπήρξε περαιτέρω επικοινωνία ή ενημέρωση για την υπόθεση. Το 2019, όταν η 15χρονη αυτοκτόνησε, δεν κατέστη εφικτός ο συσχετισμός της με τις προηγούμενες αναφορές, καθώς δεν υπήρχαν διαθέσιμα ταυτοποιητικά στοιχεία, ούτε έγιναν γνωστές οι αιτίες της αυτοχειρίας.
Όπως τονίζεται από το Χαμόγελο του Παιδιού «για πολλοστή φορά, μέσα από την τραγική ιστορία του 15χρονου κοριτσιού που αφαίρεσε τη ζωή του, αναδεικνύεται το μέγεθος της ανεπάρκειας του συστήματος να προστατέψει ένα παιδί. Πέντε (5) αναφορές σε διάστημα 5 ετών, δεν ήταν αρκετές, για να εξασφαλιστεί η προστασία αυτού του παιδιού το οποίο τελικά, νιώθοντας απροστάτευτο σε απόλυτη απόγνωση και απόλυτο αδιέξοδο, έδωσε τέλος στη ζωή του.Την οικογένεια αυτή και χιλιάδες ακόμα που βρίσκονται σε κρίση, ποιος τις παρακολουθεί, ποιος διασφαλίζει την προστασία των παιδιών, τη βελτίωση ή μη των συνθηκών που μεγαλώνουν;»
«Το Χαμόγελο του Παιδιού» ζητά την άμεση ενίσχυση των μηχανισμών παιδικής προστασίας, με στελέχωση, εκπαίδευση και θεσμική στήριξη, ώστε καμία φωνή κακοποιημένου παιδιού να μην χαθεί ξανά.
