Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Γιαλαμάς, επισημαίνει πως είναι επιτακτική η επίλυση των εν λόγω προβλημάτων, καθώς εκτιμά ότι στη διάρκεια του χειμώνα αναμένεται, μετακίνηση του μεταναστευτικού κύματος από τα νησιά στα χερσαία σύνορα του Έβρου, ο οποίος θα αποτελεί την κύρια πύλη εισόδου όλων των μεταναστευτικών ροών.
Υποστηρίζει πως οι δύο Αστυνομικές Διευθύνσεις (Α.Δ.) του νομού, σε Αλεξανδρούπολη και Ορεστιάδα, αντί να ενισχυθούν, αποδυναμώνονται, καθώς έχει μειωθεί από τον Ιούλιο, ο αριθμός των αποσπασμένων που συνέδραμαν τις δυνάμεις της περιοχής με το πρόγραμμα «Ασπίδα». «Οι οργανικές θέσεις των συνοριακών φυλάκων στον Έβρο δεν ξεπερνούν τις 450 και σημαντικός αριθμός εξ αυτών καλύπτουν και άλλες υπηρεσιακές ανάγκες (τροχαία, μέτρα τάξης). Μέχρι τις 30/6/15 η κάθε Διεύθυνση αριθμούσε πάνω από 300 αποσπασμένους. Σήμερα στην Α.Δ. Αλεξανδρούπολης παραμένουν αδαπάνως 240 αποσπασμένοι και μόλις 60 στην Α.Δ. Ορεστιάδας, από την οποία λείπουν περίπου 150-200 άτομα που ήταν με έξοδα δημοσίου, ερχόταν δηλαδή για ενίσχυση από άλλες υπηρεσίες.
Ενδεικτικό της αναγκαιότητας ενίσχυσης του ανθρώπινου δυναμικού, ειδικά στον βόρειο Έβρο, είναι σύμφωνα με τον κ. Γιαλαμά και το γεγονός ότι στις περιπολίες στο φράχτη βγαίνει μόνο ένα περιπολικό με δύο άτομα, ανά οχτώ ώρες, ενώ στο επιχειρησιακό κέντρο στο οποίο έπρεπε να είναι τρεις και τέσσερεις συνοριακοί φύλακες για τις θερμικές κάμερες, επιχειρεί μόνο ένας.
Σε κανένα σημείο των συνόρων της χώρας δεν περισσεύει ούτε ένας συνοριοφύλακας, την ώρα που το προσφυγικό αναδεικνύεται σε μείζον θέμα, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη, υποστηρίζει ο κ. Γιαλαμάς, εκφράζοντας την αποφασιστικότητα της πανελλήνιας ομοσπονδίας συνοριοφυλάκων να αντιδράσει στην απόφαση της ΕΛ.ΑΣ, για κατάργηση τμημάτων συνοριακής φύλαξης και δίωξης παράνομης μετανάστευσης, στο πλαίσιο αναδιάταξης των αστυνομικών υπηρεσιών.
Αναφορικά με τον αμφιλεγόμενο φράχτη στις Καστανιές, δηλώνει με απολυτότητα πως δεν πρέπει να καταργηθεί, «όσες φωνές κι αν έχουμε για την κατάργησή του», καθώς λειτουργεί αποτρεπτικά και δίνει τη δυνατότητα διαχείρισης όλων αυτών των μεταναστευτικών ροών.
Τέλος αποδίδει την επικινδυνότητα του επαγγέλματος, αλλά και τους πολυάριθμους πνιγμούς προσφύγων κυρίως στους διακινητές, οι αντιδράσεις των οποίων όπως λέει είναι απρόβλεπτες, αλλά αντιμετωπίζονται από τους συνοριακούς φύλακες με απόλυτο επαγγελματισμό. «Το μόνο που μπορεί να μας λυγίσει απέναντι σ’ αυτές τις καταστάσεις της δουλειάς μας και πιστεύω ότι εκφράζω όλους τους συναδέλφους μου, είναι τα παιδιά...».
