H πρωτοπόρα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Science Translational Medicine , αφορά μια καινοτομία στη βιοϊατρική μηχανική η οποία έχει την δυνατότητα να μεταμορφώσει τη φροντίδα του τραύματος και τις χειρουργικές πρακτικές.
Ο ιδρυτής και καθηγητής της Σχολής Μηχανικής Fowler του Πανεπιστημίου Chapman, Andrew Lyon, συμμετέχει σε μια διεπιστημονική, ερευνητική ομάδα που αναπτύσσει σωματίδια που μοιάζουν με αιμοπετάλια (Synthetic platelet-like particles, PLPs) τα οποία ενσωματώνονται στις οδούς πήξης του σώματος και σταματούν την αιμορραγία.
Οι ασθενείς με μεγάλα τραύματα συχνά χρειάζονται μεταγγίσεις αιμοπεταλίων για την διαχείριση της αιμορραγίας, αλλά οι περιορισμοί αποθήκευσής τους στις μονάδες υγείας περιορίζουν τη χρήση τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τα αιμοπετάλια από δότες έχουν μικρή διάρκεια ζωής, είναι σε περιορισμένη προσφορά και ενέχουν κινδύνους ανοσογονικότητας και μόλυνσης. Τα συνθετικά σωματίδια που μοιάζουν με αιμοπετάλια (PLPs) προσφέρουν τώρα μια πιθανή εναλλακτική λύση για την άμεση αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης αιμορραγίας.
α σωματίδια που έχει αναπτύξει η ομάδα αποτελούνται από εξαιρετικά μαλακά και εύκαμπτά νανοπηκτώματα (τζελ) συζευγμένα με ειδικά για το ινώδες θραύσματα αντισώματος, τα οποία μιμούνται τα αιμοπετάλια και είναι ικανά να ταξιδεύουν μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και να εγκαθίσταται στο σημείο της βλάβης των ιστών, όπου αυξάνουν τη διαδικασία πήξης οδηγώντας στην επούλωση του τραύματος.
Η εν λόγω προσέγγιση αντιμετωπίζει ένα υφιστάμενο κενό στη φροντίδα του τραύματος και στη χειρουργική πρακτική.
«Αυτή η εργασία αποτελεί μια κομβική στιγμή στη βιοϊατρική μηχανική, αναδεικνύοντας τις απτές μεταφραστικές δυνατότητες των σωματιδίων που μοιάζουν με αιμοπετάλια», σχολιάζει ο Lyon σε ένα δελτίο τύπου.
«Αυτή η αξιοσημείωτη συλλογική προσπάθεια οδήγησε σε μια λύση που όχι μόνο καλύπτει κρίσιμες κλινικές ανάγκες αλλά προτείνει επίσης μια αλλαγή στις μεθόδους θεραπείας».
Η μελέτη περιλάμβανε αυστηρές δοκιμές σε μεγαλύτερα ζωικά μοντέλα με τραύματα και κατέδειξε ότι η παρέμβαση είναι εξαιρετικά ανεκτή σε μια μεγάλη σειρά από μοντέλα.
Σε μοντέλα τρωκτικών με ρήξη ήπατος, αυτά τα PLP μείωσαν την απώλεια αίματος χωρίς σχηματισμό θρόμβων, οδηγώντας σε βελτιωμένη επούλωση μια εβδομάδα μετά τον τραυματισμό. Τα ευρήματα επιβεβαιώθηκαν και σε χοίρους με ρήξη ήπατος, όπου τα PLP αποβλήθηκαν από τα νεφρά παρά το μέγεθός τους.
Ο Ashley Brown, συν-συγγραφέας της μελέτης και αναπληρωτής καθηγητής βιοϊατρικής μηχανικής στο North Carolina State University συμπλήρωσε πως:
«Στα μοντέλα ποντικών και χοίρων όπου χορηγήθηκαν συνθετικά αιμοπετάλια, τα ποσοστά επούλωσης ήταν συγκρίσιμα με αυτά ζωικών μοντέλων όπου έγιναν μεταγγίσεις με φυσικά αιμοπετάλια».
Επιπλέον, τα προτεινόμενα συνθετικά σωματίδια μπορούν να απεκκριθούν από τους νεφρούς, και αυτό είναι μια σημαντική ανακάλυψη αναφορικά με τις οδούς αποβολής ενέσιμων, συνθετικών βιοϋλικών.
Το αξιοσημείωτο προφίλ ασφάλειας που καταδείχθηκε στη μελέτη καθιστά αυτά τα σωματίδια ιδανικά και αποτελεσματικά σε τραύματα και σε χειρουργικές επεμβάσεις.
Αυτή η πρόοδος θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε βελτιωμένες ιατρικές θεραπείες και σε αποτελεσματική διαχείριση ασθενών που υποβάλλονται σε τέτοιες διαδικασίες.
«Δεδομένης της επιτυχίας της μελέτης μας και της αποτελεσματικότητας των συνθετικών αιμοπεταλίων, η ομάδα προχωρά προς τα εμπρός σε μια πορεία που στοχεύει να δει τελικά την εφαρμογή αυτής της τεχνολογίας στην κλινική πράξη», πρόσθεσε ο Lyon.
