Με μια προσωπική και έντονα συμβολική αναφορά ξεκίνησε την τοποθέτησή του στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Δημήτρης Μαρκόπουλος, περιγράφοντας ένα περιστατικό με καφέ που, όπως είπε, έπεσε πάνω στο πουκάμισό του λίγο πριν την άφιξή του. Παρά τις προτροπές των συνεργατών του να αλλάξει εμφάνιση, επέλεξε να παραστεί κανονικά, εμφανιζόμενος με τον λεκέ ως –όπως τόνισε– συνειδητή επιλογή.
Ο ίδιος χρησιμοποίησε το περιστατικό για να στείλει πολιτικό μήνυμα, υπογραμμίζοντας ότι δεν τον εκφράζουν οι «ατσαλάκωτοι» και όσοι δίνουν έμφαση στην εικόνα εις βάρος της δράσης, αλλά οι «μάχιμοι» της πολιτικής πράξης.
Στη συνέχεια, αναφερόμενος στο κάλεσμα του πρωθυπουργού για ένταση προσπάθειας, σημείωσε ότι δεν αρκεί απλώς «να ιδρώσουμε τη φανέλα», αλλά –όπως χαρακτηριστικά είπε– «να τη ματώσουμε», θέτοντας τον πήχη της πολιτικής και οργανωτικής εγρήγορσης ιδιαίτερα ψηλά.
Σημεία της ομιλίας του:
«Ξεκινώντας να έλθω στο συνέδριο μου έπεσε ξαφνικά καφές στο πουκάμισο. Οι συνεργάτες μου με προέτρεψαν να γυρίσουμε πίσω καθώς φοβήθηκαν την εμφάνιση μου. Παρά ταύτα επέλεξα να έλθω όπως ήμουν. Με λεκέ. Μπορείτε να το δείτε εξάλλου (σ.σ. Δείχνοντας όντως το πουκάμισο). Και ξέρετε γιατί; Γιατί δεν μπορώ τους … ατσαλάκωτους. Αυτούς με τα white collars. Προτιμώ τους μάχιμους».
Ο πρωθυπουργός ζήτησε να ιδρώσουμε τη φανέλα. Και ο ίδιος το κάνει γυρνώντας σε Ελλάδα κι Ευρώπη. Εγώ θα πάω παραπέρα. Τη φανέλα δεν πρέπει απλά να την ιδρώσουμε. Να τη … ματώσουμε πρέπει.
Πάντοτε υπάρχει ο φόβος του πισωγυρίσματος. Αν δεν πάμε ενωμένοι, αν επικρατήσει το προσωπικό έναντι του συλλογικού κι αν δεν δώσουμε τον αγώνα όλοι με την ίδια ένταση τότε η ζημιά θα είναι μεγάλη όχι μόνο για τη Νέα Δημοκρατία αλλά για την Ελλάδα. Την πατρίδα.
Τα γινάτια δεν συνιστούν πολιτική. Οποιος περιορίζεται στο μικρό και προσωπικό θα είναι υπόλογος».
































