Ειδικότερα για το θέμα του νομοσχεδίου «Μέτρα Ανακούφισης για τα Α.μεΑ. και απλοποίηση της λειτουργίας των ΚΕΠΑ» τονίστηκε ότι συμπεριλαμβάνονται θετικές διατάξεις ως προς την επίλυση ζητημάτων που αφορούν στη λειτουργία των ΚΕΠΑ. Θετικές επίσης είναι οι διατάξεις με τις οποίες καταργούνται άδικα μέτρα όπως, η διακοπή του εξωιδρυματικού επιδόματος κατά την νοσηλεία του δικαιούχου και η διακοπή χορήγησης της σύνταξης υπερηλίκων του ΟΓΑ σε άτομα με βαριές αναπηρίες.
Επισημάνθηκε επίσης ότι μέρος των προτάσεων που είχε καταθέσει η Ε.Σ.Α.μεΑ. κατά την διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης έχουν συμπεριληφθεί στο τελικό κείμενο του κατατεθέντος νομοσχεδίου.
Αναφορικά με το θέμα του νέου ΕΣΠΑ, ο πρόεδρος ανέφερε ότι ήδη η ΕΣΑμεΑ έχει υποβάλει γραπτώς σε όλα τα Περιφερειακά και Τομεακά Επιχειρησιακά Προγράμματα 2014- 2020 προτάσεις που αφορούν τόσο την οριζόντια ένταξη της διάστασης της μη διάκρισης λόγω Αναπηρίας και της Προσβασιμότητας όσο και στοχευμένες δράσεις προς όφελος των πολιτών με αναπηρία και των οικογενειών αυτών. Ζητούμενο είναι μια Εθνική Στρατηγική για την Αναπηρία καθώς και Περιφερειακές. Ήδη έχουν προγραμματιστεί 13 τεχνικές συναντήσεις για το φθινόπωρο.
Η αποασυλοποίηση είναι κίνημα χειραφέτησης!
Η κύρια πάντως συζήτηση έγινε σχετικά με την αποασυλοποίηση και την κατάσταση στα Κέντρα Πρόνοιας. Το Γενικό Συμβούλιο αποφάσισε να αναλάβει πρωτοβουλία για την προώθηση κεντρικού σχεδιασμού: όπως τόνισε ο κ. Βαρδακαστάνης, «Η αποασυλοποίηση είναι πρωτίστως κίνημα χειραφέτησης».
Πρέπει πια να γίνει κατανοητό, μέσω ενός κεντρικού σχεδιασμού αποασυλοποίησης, κάθε επένδυση της χώρας να αφορά δομές διαβίωσης στην κοινότητα και όχι σε ιδρύματα, να μην έχει θέση ο κερδοσκοπικός τομέας και με άξονες δημιουργίας τους ΟΤΑ. Χρειάζονται δομές προστατευόμενης διαβίωσης, ανεξάρτητης διαβίωσης, να θεσπιστεί επιτέλους ο προσωπικός βοηθός- σε ένα πλαίσιο υποστηριζόμενο και επιστημονικό, μέσα στην κοινότητα και όχι σε συνθήκες εγκλεισμού. Χρειάζεται μεγάλη και σοβαρή προετοιμασία και συχνή αξιολόγηση, ώστε να μην κλείσουν οι υπάρχουσες δομές και οι άνθρωποι βρεθούν στο δρόμο. Τα τελευταία αναφέρθηκαν σχεδόν από όλα τα μέλη του Γενικού Συμβουλίου, ιδιαίτερα από μέλη που βρίσκονται και σε Δ.Σ. Κέντρων. Το μέλλον των απαρχαιωμένων κλειστών δομών είναι δυσοίωνο, ειδικά μετά το παράδειγμα της ψυχιατρικής «μεταρρύθμισης», ούτε η οικονομική κρίση δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία.
Επιγραμματικά αναφέρονται σημεία - κλειδιά για το εγχείρημα:
Να συνταχθεί υπόμνημα με τις θέσεις του αναπηρικού κινήματος και να προγραμματιστεί συνάντηση με την αναπληρώτρια υπουργό Κοινωνικής Αλληλεγγύης Θεανώ Φωτίου, όπου θα ζητηθεί η δημιουργία Ομάδας Εργασίας, η οποία θα εργαστεί για ένα Εθνικό Σχεδιασμό Αποασυλοποίησης.
Κάθε Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας να ενταχθεί σε δικό του περιφερειακό πρόγραμμα αποασυλοποίησης.
Να προωθηθεί διάταξη με την οποία τα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας και τα Ιδρύματα να μπορούν να δημιουργούν συμπράξεις για να δημιουργούν τοπικά ανοικτά κέντρα.
Να τελεσφορήσει επιτέλους μια διαδικασία χαρτογράφησης των ατόμων με διαβιούν σε κέντρα κλειστής περίθαλψης, ανά γεωγραφική περιφέρεια.
Να υπάρξει ειδική αξιολόγηση μέσα στα ιδρύματα για την κατάσταση των ατόμων που μπορούν και σε τι βαθμό να ζήσουν σε προστατευόμενη ή ανεξάρτητη διαβίωση.
Επιδόματα ή συντάξεις των ατόμων που ζουν στα ιδρύματα να μην αξιοποιηθούν για τη λειτουργία των ιδρυμάτων, αλλά για νέες δομές ανοιχτές στην κοινότητα.
Να διασφαλιστεί άμεσα η λειτουργία των ΚΔΑΠμεΑ.
Να επιστρέψουν τα ΚΕΚΥΚΑμεΑ στην Πρόνοια και να ενταχθούν στα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας των Περιφερειών της χώρας. Τα ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ δημιουργήθηκαν με σκοπό την παροχή υπηρεσιών αποθεραπείας, αποκατάστασης και κοινωνικής επανένταξης ΑμεΑ και τείνουν να αφανιστούν μετά την υπαγωγή τους στα Νοσοκομεία και τη μετονομασία τους σε ΚΕ.Φ.Ι.ΑΠ, αφού όπως φαίνεται δεν αντιμετωπίζουν μόνο την έλλειψη στελέχωσης επιστημονικού προσωπικού, αλλά και την καταπάτηση των χώρων τους από τις διοικήσεις των νοσοκομείων.
Να υπάρξουν προτάσεις στο νέο ΕΣΠΑ για τη χρηματοδότηση και νέων ΣΥΔ (Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης).
Ενίσχυση του θεσμού των Στεγών Υποστηριζόμενης Διαβίωσης.
Θέσπιση νόμου για την δημιουργία Κέντρων Ανεξάρτητης Διαβίωσης ΑμεΑ, τα οποία δεν θα πρέπει να τα συγχέουμε με τις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης ΑμεΑ. Εν αντιθέσει με τις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης εντός των οποίων διαβιούν τα άτομα με αναπηρία που δεν έχουν οικογένειες, τα Κέντρα Ανεξάρτητης Διαβίωσης έχουν σκοπό την εκπαίδευση και υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία που διαβιούν με την οικογένειά τους, προκειμένου να κατακτήσουν το μέγιστο της αυτονομίας τους και να αναπτύξουν ενεργό ρόλο μέσα στην κοινότητα.
