Στόχος της μεταρρύθμισης είναι η εξασφάλιση καλύτερης προστασίας των αποσπασμένων εργαζομένων και ισότιμων όρων μεταξύ της απόσπασης και των τοπικών εταιρειών.
Τα ανοιχτά σύνορα της ΕΕ επιτρέπουν στους ευρωπαίους πολίτες να ταξιδεύουν εύκολα από χώρα σε χώρα. Αλλά για τα δύο εκατομμύρια εργαζομένων που είναι αποσπασμένοι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες τα σύνορα της δικαιοσύνης δεν είναι ανοιχτά για όλους. Μετά από τέσσερα χρόνια προσπαθειών ώστε οι αποσπασμένοι εργαζόμενοι να έχουν τα ίδια δικαιώματα στο εξωτερικό όπως στη χώρα τους, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψηφίζει νέους κανόνες για να εξασφαλίσει την καλύτερη προστασία των εργαζομένων. Αν δύο συνάδελφοι δουλεύουν δίπλα-δίπλα στην ίδια εταιρία, θα πρέπει να έχουν ίση μεταχείριση.
Οι εταιρίες που θέλουν να τηρήσουν τους κανόνες δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζουν αθέμιτο ανταγωνισμό. Εκτός από την ίση αμοιβή για ίση εργασία, το εργατικό δίκαιο της χώρας υποδοχής θα ισχύει για όλους τους ευρωπαίους εργαζόμενους που είναι αποσπασμένοι για πάνω από 18 μήνες. Άλλες αλλαγές για την εξίσωση των συνθηκών εργασίας συμπεριλαμβάνουν την κάλυψη των δαπανών ταξιδίου και διαμονής από τους εργοδότες και όχι την αφαίρεσή τους από την αμοιβή των εργαζομένων. Τι, λοιπόν, χρειάστηκε να αναθεωρηθεί; Καταρχάς, η έννοια των εσόδων. Δεν είναι μόνο ως προς τον ελάχιστο μισθό αλλά και ως προς το αντίστοιχο μπόνους, που τα άτομα που δουλεύουν στον ίδιο χώρο εργασίας πρέπει να έχουν ίση μεταχείριση. Για την αποφυγή των λεγόμενων «αλυσιδωτών αποσπάσεων» που χρησιμοποιούνται για την παράκαμψη της νομοθεσίας, οι αναθεωρημένοι κανόνες θα ισχύουν επίσης για τους αποσπασμένους εργαζόμενους που αποστέλλονται από ένα προσωρινό πρακτορείο. Στις περιπτώσεις που υπάρχει ένας υπεργολάβος τα κράτη μέλη μπορεί επίσης να απαιτήσουν ίση αμοιβή μεταξύ εργαζομένων και του κύριου εργολάβου. Τα κράτη μέλη θα έχουν δύο χρόνια για να εφαρμόσουν τη νέα νομοθεσία.
Απόσπαση είναι μια συγκεκριμένη μορφή διασυνοριακής κινητικότητας του εργατικού δυναμικού που είναι απαραίτητη για την ελευθερία παροχής υπηρεσιών (εάν από τους πυλώνες της Ενιαίας Αγοράς). Οι εταιρείες μπορούν να παρέχουν υπηρεσίες σε άλλο κράτος μέλος χωρίς να χρειάζεται να εγκατασταθούν στην εν λόγω χώρα. Για να γίνει αυτό, πρέπει να είναι σε θέση να στέλνουν τους εργαζομένους τους σε ένα άλλο κράτος μέλος για να εκτελέσουν εκεί τα απαιτούμενα καθήκοντα.
Ένας «αποσπασμένος» εργαζόμενος είναι ένας εργαζόμενος που έχει σταλεί από τον εργοδότη του να ασκήσει μια δραστηριότητα σε άλλο κράτος μέλος για προσωρινή περίοδο.
Εκτός από τους καθαρά οικονομικούς λόγους , οι αποσπασμένοι χρησιμοποιούνται για να καλύψουν θέσεις υψηλών δεξιοτήτων. Οι αποσπάσεις είναι πολύ συχνές σε συγκεκριμένους οικονομικούς τομείς: 69,1% (στη βιομηχανία, εκ των οποίων το 45% στον κατασκευαστικό τομέα), 29,4% (υπηρεσίες) και 1,5% (γεωργία / αλιεία).
Οι αποσπασμένοι εργαζόμενοι δεν πρέπει να συγχέονται με τους εργαζόμενους που μετακινούνται τακτικά (η πιο κοινή μορφή κινητικότητας στην ΕΕ). Οι τελευταίοι μετακινούνται σε άλλη χώρα της ΕΕ προκειμένου να εργαστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα ή και μόνιμα, υπόκεινται στα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους ημεδαπούς και καλύπτονται από την κοινωνική ασφάλιση της χώρας υποδοχής.
