“Όλα όσα αναφέρονται σε σχετικό δημοσίευμα δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Και είναι υποκριτικό να αποδίδεται στους Δικηγόρους ο αργός ρυθμός απονομής της Δικαιοσύνης», υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΔΣΑ.
«Η χώρα μας έχει καταδικασθεί από το Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε 360 περιπτώσεις καθυστέρησης απονομής της δικαιοσύνης, σε όλα τα δικαστήρια, πολιτικά, ποινικά, διοικητικά. Υπάρχει υπόθεση, για την οποία καταδικασθήκαμε λόγω καθυστέρησης έκδοσης της απόφασης επί 27 ολόκληρα χρόνια», σημείωσε ο κ. Αλεξανδρής.
«Το να λέμε ότι ανετράπη ο εύρυθμος ρυθμός απονομής Δικαιοσύνης, λόγω της αποχής των δικηγόρων αγγίζει τα όρια της αστειότητας», συμπλήρωσε. Και πρόσθεσε: «Είπαν ότι ανεβλήθησαν πολλές υποθέσεις, έγραψαν για 300.000 και 700.000 αναβληθείσες υποθέσεις, για δήθεν αρμαγεδδώνα, για απώλεια εσόδων του δημοσίου. Για να έρθουμε στη πραγματικότητα: Καθ´ όσον αφορά τα διοικητικά δικαστήρια, οι υποθέσεις δεν ματαιώνονται, αλλά αναβάλλονται σε τακτές δικασίμους, στην δε Αθήνα προσδιορίζονται για τον Φεβρουάριο του 2017. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της αποχής. Οι αναβληθείσες υποθέσεις ανέρχονται μόλις σε 14.000, από τις οποίες οι οικονομικού αντικειμένου φορολογικές υποθέσεις είναι μόνον οι 1.700 εξ´ αυτών. Από τις 1.700 αυτές υποθέσεις περίπου το 30% αφορούν χρέη προς το Δημόσιο. Όμως, δεν είναι δεδομένο ότι, συνεπεία της αναβολής, έχουμε απώλεια εσόδων του Δημοσίου, αφού βεβαίως δεν μπορούμε να προεξοφλήσουμε την έκβαση της δίκης".
Ο κ. Αλεξανδρής, τόνισε ακόμη ότι:
«Είναι υποκριτικό να χρεώνεται στους δικηγόρους ο αργός ρυθμός απονομής δικαιοσύνης. Η Ελλάδα είναι 4η κατά σειρά στις χώρες μεταξύ 47 μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης που παραβιάζει τον εύλογο χρόνο της δίκαιης δίκης.
Εάν τα χρεώσουμε στην αναβλητικότητα των δικηγόρων και τη στρεψοδικία των διαδίκων χάνουμε την ουσία του προβλήματος. Στο κράτος δικαίου, υπάρχει ο νομοθέτης, οι δικηγόροι, η διοίκηση, οι υπάλληλοι και οι δικαστές. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε όλους αυτούς τους παράγοντες.
Σε μια εποχή που στο Ευρωπαϊκό Γραφείο Εναρμόνισης για την εσωτερική αγορά λειτουργεί από ετών με επιτυχία διαδικασία εξ αποστάσεως επίλυσης διαφορών σε θέματα ανακοπών κατά εμπορικών σημάτων και υποδειγμάτων, στο Πρωτοδικείο Αθήνας, το μεγαλύτερο Πρωτοδικείο της χώρας, παρατηρείται έλλειψη δικαστικών υπαλλήλων, απουσία internet και τηλεφωνικών γραμμών απ’ όλα τα κτήρια καθώς και φωνοληπτική τήρηση των πρακτικών».
Και έφερε το ακόλουθο παράδειγμα: «Σε μια ποινική δίκη όπου ο κατηγορούμενος απειλείται με ισόβια, απολογείται επί ώρες και η γραμματεύς που γράφει με το χέρι, έχει αποτυπώσει μερικές γραμμές. Αυτές είναι οι ανθρώπινες δυνατότητες».
Ο κ. Αλεξανδρής, με δεδομένα όλα αυτά, υπογράμμισε: «Χωρίς να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα για την επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης, δεν λύνεται το πρόβλημα. Δεν μπορεί σε μία αίθουσα στο Εφετείο Αθηνών να διεξάγεται και η δίκη Τζοχατζόπουλου, η δίκη της Siemens, η δίκη του Βατοπαιδίου, η δίκη της Χρυσής Αυγής και αρκετές άλλες ακόμη. Χρειαζόμαστε αίθουσες, επαρκή αριθμό δικαστών πλήρους απασχόλησης και ανάλογα κονδύλια για τη Δικαιοσύνη, τα οποία δεν δίδονται».
Οσον αφορά την στάση του δικηγορικού σώματος μετά την ψήφιση του ασφαλιστικού νόμου ο πρόεδρος του ΔΣΑ, είπε: «Ο νόμος είναι πλέον δεδομένος, δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε. Όπως δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι το πλήγμα που δέχεται το δικηγορικό σώμα είναι υπέρμετρα επαχθές, είναι δημευτικό για τα εισοδήματα του. Και πρέπει να δούμε ποια μέθοδο θα ακολουθήσουμε για να αποκρούσουμε την επίθεση που δέχεται το δικηγορικό σώμα. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντίδρασης. Θα ακολουθήσουμε το δρόμο της προσβολής των μέτρων εφαρμογής του νόμου σε όλα τα δικαστήρια, τόσο τα ελληνικής όσο και της ευρωπαικής έννομης τάξης, προκειμένου να διαγνωσθεί η αντισυνταγματικότητα των διατάξεων του ασφαλιστικού νόμου. Από τις 18 του Μηνός Ιουνίου, μεταφερόμαστε σε άλλη λογική αντίδρασης και δεν εμμένουμε στο παλαιό σχήμα της αυστηρής αποχής. Εχουμε πολλά να κάνουμε στο πλαίσιο των συλλογικών οργάνων για να τα εξειδικεύσουμε όλα αυτά".
Σε ερώτηση για το αν οι δικηγόροι μεταφέρουν τις έδρες τους στο εξωτερικό, απάντησε: «Δεν είναι ιδιαίτερα εκτεταμένο το φαινόμενο. Πολλοί συνάδελφοι μη έχοντας άλλη διέξοδο ενδεχομένως να επιλέξουν αυτή την οδό. Δεν θεωρώ όμως ότι αποτελεί την κύρια επιλογή του μέσου έλληνα δικηγόρου να φύγει στο εξωτερικό. Το πρόβλημά του είναι να δραστηριοποιείται νομίμως και με αποτελεσματικότητα στην Ελλάδα».
Και ο κ. Αλεξανδρής κατέληξε:
«Το πρόβλημα των δικηγόρων είναι πρόβλημα επιβίωσης. Οι δικηγόροι έχουν πληγεί από το νέο ασφαλιστικό σύστημα. Όταν αφαιρείται το 72% του νομίμου εισοδήματος των δικηγόρων με το νέο ασφαλιστικό νόμο είναι εντελώς προσχηματικό να λέμε ότι πλήττονται από την αγωνιστική κινητοποίηση του Δικηγορικού σώματος, διάρκειας μερικών μηνών, και όχι από την μέλλουσα και ισόβια εφαρμογή του νέου ασφαλιστικού συστήματος.
Μπορεί ένας δικηγόρος με εισόδημα 20.000 ευρώ να επιβαρύνεται με ασφαλιστικές και φορολογικές επιβαρύνσεις 14.000 ευρώ; Μπορεί να ασκήσει δικηγορία χωρίς να συμβαίνει τίποτα;».
