Λίγο πριν την βράβευσή της, το Σάββατο 5 Ιουλίου, στο 59ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κάρλοβι Βάρι (KVIFF), η διάσημη ηθοποιός και παραγωγός, Ντακότα Τζόνσον μίλησε για το σκηνοθετικό της ντεμπούτο και αποκάλυψε ότι βρίσκεται στο τελικό στάδιο της προετοιμασίας.
Περιέγραψε την ταινία ως ένα πρότζεκτ που είναι «πολύ κοντά στην καρδιά της» και για το οποίο θα συνεργαστεί ξανά με την συμπρωταγωνίστριά της στην ταινία «Cha Cha Real Smooth», Βανέσα Μπούργκχαρντ. Η Τζόνσον χαρακτήρισε την Μπούργκχαρντ, η οποία έχει διαγνωστεί με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), μία «απίστευτη ηθοποιό».
«Πάντα ένιωθα ότι δεν είμαι έτοιμη να σκηνοθετήσω μια μεγάλου μήκους ταινία. Δεν έχω αυτοπεποίθηση αλλά, μαζί της, νιώθω προστατευμένη και την ξέρω πολύ καλά» είπε η Τζόνσον στη συνέντευξη Τύπου απαντώντας σε ερώτηση του Variety.
Πέρα από την τιμητική της διάκριση η σταρ δίνει δυναμικό παρών στο Φεστιβάλ με δύο ταινίες της.
Η πρώτη είναι το «Materialists», ένα ρομαντικό δράμα της Σελίν Σονγκ, όπου συμπρωταγωνιστεί με τους Κρις Έβανς και Πέδρο Πασκάλ και η δεύτερη ταινία είναι το «Splitsville» του Μάικλ 'Αντζελο Κοβίνο, μια παραγωγή που έκανε αίσθηση στις Κάννες. Σε αυτή την ταινία, η Τζόνσον δεν περιορίζεται μόνο στον ρόλο της ηθοποιού, αλλά έχει αναλάβει και την παραγωγή μέσω της εταιρείας της, TeaTime Pictures. Έχοντας συμμετοχή σε μια ευρεία γκάμα ταινιών ως πρωταγωνίστρια και παραγωγός, μοιράστηκε τις σκέψεις της για το τι αποτελεί επιτυχία στον κινηματογράφο σήμερα.
«Πιστεύω ότι το βαρόμετρο αλλάζει αυτή τη στιγμή», παραδέχτηκε η Τζόνσον τονίζοντας ότι είναι πλέον «δύσκολο να μετρηθεί η επιτυχία αποκλειστικά με βάση τις εισπράξεις του box office».
Και πρόσθεσε: «Είναι τόσο απρόβλεπτη η κατάσταση σήμερα. Το Jurassic World Rebirth σάρωσε και φυσικά, γνώριζαν ότι θα πήγαινε πολύ καλά, αλλά πήγε εξαιρετικά καλά. Νιώθω τόσο ενθουσιασμένη που ο κόσμος πηγαίνει στον κινηματογράφο. Ακόμα και το Materialists τα πήγε περίφημα για μια τόσο μικρή παραγωγή και αυτό είναι πραγματικά συναρπαστικό».
Για την ίδια, η επιτυχία μετριέται πλέον από το «αν ο κόσμος ένιωσε κάτι» παρακολουθώντας ένα έργο ή κατά πόσο οι ταινίες είναι ουσιαστικές για το κοινό.
«Ειλικρινά, είναι επιτυχία και μόνο το να ολοκληρωθεί μια ταινία. Είναι πραγματικά δύσκολο να φτιάχνεις ταινίες σήμερα και να πείθεις τους θεατές να πιστέψουν σε αυτό που θέλεις να πεις. Δεν νομίζω ότι οι ταινίες θα σώσουν τον κόσμο, σε καμία περίπτωση, αλλά πιστεύω ότι είναι ωραίο να υπάρχουν» κατέληξε.
