Το δικαστήριο στην Πολιτεία Ραζαστάν, στη βόρεια Ινδία, έκρινε υπέρ της γυναίκας, η οποία ήταν παντρεμένη πέντε χρόνια και υποστήριζε ότι η ανικανότητα του συζύγου της να της προσφέρει τουαλέτα στο σπίτι τους ισοδυναμεί με απάνθρωπη συμπεριφορά.
Ο δικαστής Ραζέντρα Κούμαρ Σάρμα υπογράμμισε ότι οι γυναίκες στα χωριά αναγκάζονται να υποστούν σωματικό πόνο καθώς πρέπει να περιμένουν να πέσει το σκοτάδι για να μπορέσουν να πάνε στα γύρω χωράφια, τα οποία χρησιμοποιούν αντί για τουαλέτα. Ο δικαστής εκτίμησε ότι το γεγονός αυτό αποτελεί μια μορφή βασανιστηρίου.
Σύμφωνα με ινδικά μέσα, η γυναίκα είχε υποβάλει αίτηση διαζυγίου το 2015.
Στην Ινδία το διαζύγιο επιτρέπεται μόνο αν υπάρχουν αποδείξεις για βίαιη συμπεριφορά, απάνθρωπη μεταχείριση ή αδικαιολόγητες οικονομικές απαιτήσεις. Όμως αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ένας γάμος ακυρώνεται ή διαλύεται εξαιτίας της έλλειψης τουαλέτας.
Πέρυσι μια γυναίκα αρνήθηκε να παντρευτεί τον αρραβωνιαστικό της αφού εκείνος αρνήθηκε να κατασκευάσει τουαλέτα στο σπίτι τους. Τον Ιούνιο μια άλλη γυναίκα είχε αρνηθεί να επιστρέψει στο σπίτι της αν οι πεθεροί της δεν έχτιζαν τουαλέτα.
Η έλλειψη υγειονομικών εγκαταστάσεων είναι ένα σοβαρό πρόβλημα στην Ινδία, το οποίο αφορά σχεδόν 594 εκατομμύρια ανθρώπους, δηλαδή σχεδόν τον μισό πληθυσμό της χώρας, σύμφωνα με τη Unicef. Σχεδόν το 70% των σπιτιών στην Ινδία δεν διαθέτουν τουαλέτα.
Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι έχει δεσμευθεί να αποκτήσουν τουαλέτα όλα τα σπίτια ως το 2019, όμως τα σχέδιά του βρίσκουν αντίσταση. Σύμφωνα με τον Μόντι, η κυβέρνηση έχει ήδη κατασκευάσει περισσότερες από 20 εκατομμύρια τουαλέτες από το 2014.
Ωστόσο παρατηρητές επισημαίνουν ότι η απουσία εσωτερικής τουαλέτας στα σπίτια δεν είναι ζήτημα μόνο φτώχειας, αλλά επίσης οφείλεται και στην βαθιά ριζωμένη πεποίθηση των Ινδών ότι είναι βρώμικες.
