Έγιναν εραστές στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, ο Ντέιβιντ και η Έλεν ορκίστηκαν να μην χωρίσουν ποτέ αλλά η ζωή είχε άλλα σχέδια.
Ο David Wisnia ήταν τότε 17 ετών και η Helen Spitzer 25 ετών. «Δεν ήξερα τίποτα για το πώς, πότε, πού. Μου έμαθε τα πάντα», λέει σήμερα ο ίδιος, που είναι 93 ετών.
Ο David, αρχικά ήταν αναγκασμένος να συλλέγει τα πτώματα των κρατουμένων που αυτοκτονούσαν πέφτοντας στα ηλεκτροφόρα σύρματα του στρατοπέδου, τελικά επιλέχθηκε από τους Ναζί για να τους διασκεδάζει όταν ανακάλυψαν πως ήταν ταλαντούχος τραγουδιστής.
Η Helen είχε ακόμη πιο υψηλή θέση, ήταν η γραφίστρια του στρατοπέδου.
Για λίγους μήνες κατάφερναν να βρίσκονται μαζί αλλά ήξεραν πως δεν θα κρατούσε για πολύ.
Γύρω τους ο θάνατος παραμόνευε, αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε να σχεδιάσουν μια ζωή μαζί, ένα κοινό μέλλον εκτός Άουσβιτς.
Το ήξεραν πως θα τους χώριζαν, αλλά είχαν σχέδιο, στο τελευταίο ραντεβού τους έδωσαν μια υπόσχεση, να συναντηθούν ξανά στη Βαρσοβία, όταν τελειώσει ο πόλεμος, σε ένα κοινοτικό κέντρο. Εκείνη πήγε, εκείνος όχι.
Καθώς το σχέδιο του να συναντήσει την Helen Spitzer στη Βαρσοβία δεν υπήρχε καν, το μέλλον του ήταν στην Αμερική, όταν κατάφερε να αποδράσει από το στρατόπεδο και να συναντήσει αμερικανού στρατιώτες.
Η Helen κατάφερε να επιστέψει στην πατρίδα της στη Μπρατισλάβα της Σλοβακίας και για πολλά χρόνια βοηθούσε Εβραίους πρόσφυγες να περνούν κρυφά τα σύνορα και να μετακινούνται παράνομα από την ανατολική Ευρώπη στην Παλαιστίνη. Μετά από χρόνια παντρεύτηκε και το 1967 μετακόμισαν στη Νέα Υόρκη.
Κάποια στιγμή ένας φίλος του David είπε πως η Helen ήταν ζωντανή και βρισκόταν στην Νέα Υόρκη.
Είχαν περάσει 72 χρόνια από τότε που την είδε τελευταία φορά. Είχε μάθε πως η υγεία της βρισκόταν σε κακή κατάσταση, αλλά ανέκαθεν υποπτευόταν πως σε εκείνη οφείλει το ότι έμεινε ζωντανός στο Άουσβιτς και ήθελε να την ρωτήσει αν αληθεύει.
Μέσα στα χρόνια είχε σχεδόν τυφλωθεί και άκουγε ελάχιστα. Στη αρχή δεν τον αναγνώρισε.
Μετά ο David πλησίασε πιο κοντά. «Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα, ήταν σαν να γύρισε πίσω στη ζωή», λέει ο 37χρονος εγγονός του.
Η συνάντησή τους κράτησε δυο ώρες. Τελικά βρήκε το θάρρος να την ρωτήσει αν είχε σχέση με το ότι κατάφερε να επιζήσει στο Άουσβιτς. Ύψωσε το χέρι της και με τα δάχτυλά της έδειξε τον αριθμό πέντε. «Σε έσωσα πέντε φορές», ήταν η απάντησή της.
Μόνο που είχε να του πει κι άλλα. «Σε περίμενα...». Η Helen είχε πάει στη Βαρσοβία όπως είπαν, ακολούθησε το σχέδιο, αλλά εκείνος δεν φάνηκε ποτέ.
Ψιθυριστά του είπε πως τον αγαπούσε. Κι εγώ, της απάντησε...
