Σύμφωνα με αυτό, δεν πιθανολογείται -στην παρούσα φάση- ότι υπάρχει πρόβλημα με τη διαθεσιμότητα των καθαριστριών, αλλά ούτε τα πολιτικά δικαστήρια -όπως είναι ο Άρειος Πάγος- έχουν τη δυνατότητα να κρίνουν την οικονομική πολιτική του κράτους, η οποία επέβαλε το καθεστώς διαθεσιμότητας στις καθαρίστριες.
Ειδικότερα, στις 12.6.2014, ο Άρειος Πάγος έκανε δεκτή την αίτηση του υπουργείου Οικονομικών και ανέστειλε την απόφαση του Πρωτοδικείου, ενώ τότε γνωστοποιήθηκε στα ενδιαφερόμενα μέρη μόνο το «δια ταύτα» της απόφασης. Σήμερα έγινε γνωστό το σκεπτικό της απόφασης του Αρείου Πάγου.
Στην αρεοπαγιτική απόφαση αναφέρεται ότι «κατά τη διάρκεια της διαθεσιμότητας, οι καθαρίστριες αν και μη εργαζόμενες λαμβάνουν τα 3/4 των τακτικών αποδοχών τους».
Ακόμη, αναφέρεται ότι «η διασφάλιση της συνέχειας της οικονομικής πολιτικής του κράτους κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου με έκτακτες δημοσιονομικές δυσχέρειες εθνικού επιπέδου, αποτελεί μείζον αγαθό, συνδεόμενο με το γενικό συμφέρον, σε σχέση με το ατομικό συμφέρον κάθε μιας καθαρίστριας, να διαταραχθεί η οργανική της θέση και να εξακολουθήσουν να απασχολούνται σε αυτή αμειβόμενη όπως και πριν».
Επιπλέον, αναφέρεται: «Γιατί το ατομικό συμφέρον δεν μπορεί να νοείται και να λειτουργεί ανεξάρτητα προς τις εκ της εξυπηρετήσεως αυτού συνέπειες ως προς την αποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής του κράτους την οποία σε κάθε περίπτωση δεν έχουν την δυνατότητα να κρίνουν τα πολιτικά δικαστήρια από άποψη σκοπιμότητας, ει μη μόνο το εκλογικό σώμα».
Τέλος, ο ΑΠ αναφέρει ότι στο πλαίσιο της παρούσας «στενής» διαδικασίας (δηλαδή στο επίπεδο της αναστολής που είναι τώρα η υπόθεση στον Άρειο Πάγο) δεν πιθανολογείται ότι υπάρχει πρόβλημα με την κατάργηση των οργανικών θέσεων των καθαριστριών, η οποία «θα επέβαλε την ματαίωση της πολιτικής» της κυβέρνησης.
