Διανύουμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα μέχρι ν’ ανοίξουν οι κάλπες. Ποια είναι η αίσθηση που αποκομίσατε όλο αυτό το διάστημα του προεκλογικού αγώνα και πώς εκτιμάτε ότι θα διαμορφωθεί το αποτέλεσμα της Κυριακής;
Η προεκλογική περίοδος ήταν ιδιαίτερα σύντομη, καθώς μεσολάβησε ένας μόλις μήνας από τις προηγούμενες διπλές εκλογές. Γι’ αυτό και ήταν ένα διάστημα σχετικά αθόρυβο και χαμηλής έντασης . Ωστόσο, όσο γύρισα τις περιοχές της εκλογικής μου περιφέρειας και είχα την ευκαιρία να συναντηθώ και να κουβεντιάσω με πολύ κόσμο, μου έγινε ακόμα πιο σαφές ότι οι ψηφοφόροι είναι αποφασισμένοι. Συνάντησα παντού ανθρώπους πεισμένους απολύτως ότι τα παραμύθια που επί τεσσεράμισι χρόνια πούλαγε ο Σύριζα, δεν περνάνε πια. Και όσο κι αν μέσα στον πανικό του ο απερχόμενος πρωθυπουργός και τα στελέχη της κυβέρνησής του έχουν αρχίσει πάλι την υποσχεσιολογία, ο κόσμος τους αντιμετωπίζει πλέον όχι απλώς δύσπιστα, αλλά με σαρκασμό. Οι σανοφάγοι τελείωσαν και η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, πληρώνει το γεγονός ότι προσπάθησε να υποτιμήσει την νοημοσύνη των πολιτών. Γιατί ο κόσμος δε ζητάει ελεημοσύνες, αλλά θέλει εργασία και αξιοπρέπεια. Και πλέον τιμωρεί τους ψεύτες. Πιστεύω πως το αποτέλεσμα της Κυριακής δεν θα είναι απλώς ήττα, αλλά συντριβή για τον Σύριζα. Εκτιμώ ότι η διαφορά θα φτάσει σε διψήφιο νούμερο.
Στην επαφή που είχατε με όλο αυτόν τον κόσμο στο διάστημα αυτό, ποια αντιμετώπιση είχατε δεδομένου ότι προέρχεστε από την Αριστερά και σίγουρα κάποιους τους ξενίζει το γεγονός ότι σήμερα βρίσκεστε στα ψηφοδέλτια της ΝΔ. Οι νεοδημοκράτες, ας πούμε, πώς σας αντιμετώπισαν;
Ανήκω στην ομάδα των …ΠΦΔ, “Πρώτη Φορά Δεξιά”, όπως αστειευόμενοι λέμε συχνά με πολλούς φίλους μου, συντρόφους μου από τα παλιά που έχουμε παρόμοια διαδρομή. Που στην πλειοψηφία μας ξεκινήσαμε από την τότε ανανεωτική αριστερά, που πιστεύαμε πάντα στον πολιτικό φιλελευθερισμό, ασπαζόμασταν τις αξίες του δυτικού διαφωτισμού, πιστεύαμε στην δημοκρατία, στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Που υποστήκαμε ήττες από διάφορα φιλόδοξα εγχειρήματα τα οποία δυστυχώς εγκλωβίστηκαν είτε σε παθογένειες του παρελθόντος τους είτε στα όρια και στις αδυναμίες των αρχηγών τους όπως ήταν η Δημάρ και το Ποτάμι. Και που σήμερα αναγνωρίζουμε ότι ο μόνος δρόμος που υπάρχει για να μπορέσει να αλλάξει η χώρα σελίδα, για να μπορέσει να αποκαταστήσει την αξιοπιστία της, να ξαναπάρει μπρος η μηχανή της παραγωγικής της διαδικασίας αλλά και να μείνει αγκυρωμένη σε έναν ευρωπαϊκό προσανατολισμό, είναι η με κάθε τρόπο στήριξη μιας κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας με πρωθυπουργό την Κυριάκο Μητσοτάκη.
Σε ό,τι με αφορά προσωπικά, έχω επανειλημμένως πει ότι ουδέποτε μετατοπίστηκα στις ιδέες μου, πιστεύω και λέω τα ίδια πράγματα εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Τα κόμματα άλλαζαν γραμμή πλεύσης και ιδέες. Κι εγώ ουδέποτε υπήρξα αυτό που λένε κομματόσκυλο. Αισθανόμουν και αισθάνομαι πολίτης με ελεύθερη βούληση και κρίνω τα πράγματα λαμβάνοντας υπόψη την πραγματικότητα και την αναγκαιότητα των καιρών. Συστρατεύτηκα λοιπόν, στον αγώνα για την επικράτηση της κοινής λογικής. Και ειλικρινά, η αντιμετώπιση και η υποδοχή που συνάντησα από τον κόσμο της Νέας Δημοκρατίας είναι συγκινητική.
Θεωρείτε δηλαδή ότι σήμερα έχουν καταρριφθεί οι διαχωριστικές γραμμές Αριστερά-Δεξιά;
Θα έλεγα έχουν αντικατασταθεί, ότι χρειάζονται επαναπροσδιορισμό. Πιστεύω πως σήμερα δεν καλούμαστε να επιλέξουμε ανάμεσα σε Δεξιά ή Αριστερά, αυτά ως σχήματα όπως τα είχαμε γνωρίσει κάποτε, είναι σήμερα υπό αμφισβήτηση. Ενδεχομένως θα έπρεπε να ξανακαθίσουμε στην Αίθουσα του Σφαιριστηρίου και να προσδιορίσουμε εξ αρχής τις διαχωριστικές γραμμές. Κατά τη γνώμη μου στην ελληνική κοινωνία η νέα διαχωριστική γραμμή χαράχτηκε στο δημοψήφισμα του ’15. Εκεί έγινε αντιληπτό ότι η επιλογή του καθενός μας είναι η επιβίβασή του σε μία από τις δύο διαθέσιμες βάρκες. Η μία βάρκα κινείται με γνώμονα την κοινή λογική και τον πραγματισμό. Ο προορισμός της είναι η διασφάλιση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, το βλέμμα είναι στραμμένο προς τις Βρυξέλλες κι εμπνέεται από τις αξίες του δυτικού διαφωτισμού. Η άλλη βάρκα κινείται με γνώμονα το θυμικό. Νοσταλγεί μαμά-Ανατολή, γλυκοκοιτάζει τον άξονα Κίνας-Ρωσίας και ο προορισμός της είναι κάπου προς το Καράκας και προς την Αργεντινή, ενώ εμπνέεται από καθεστώτα τύπου Μαδούρο. Εγώ είμαι επιβάτης της πρώτης βάρκας ασυζητητί.
Ερχόμενοι λοιπόν στην επομένη των εκλογών, που όπως όλα δείχνουν η Νέα Δημοκρατία θα κληθεί να σχηματίσει κυβέρνηση. Ποιες θεωρείτε ότι θα πρέπει να είναι οι προτεραιότητές της;
Αν έπρεπε να το κλείσω σε μια φράση, θα έλεγα πως πρωταρχική προτεραιότητα είναι να νοιώσει ο πολίτης ανακούφιση από το άγος που κουβαλάει όλα αυτά τα χρόνια στην καθημερινότητά του. Αρκεί να δει κανείς μερικά νούμερα, για να καταλάβει το μέγεθος του βάρους που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ο καθένας καλείται να διαχειριστεί: 130.000 νοικοκυριά κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους κι άλλοι είναι ήδη ενοικιαστές στα δικά τους. Είμαστε πρώτοι ανάμεσα στις χώρες του ΟΟΣΑ σε ανεργία, με ποσοστό κοντά στο 19% όπως και πρώτοι σε ποσοστό μακροχρόνια ανέργων. Εργάζεται μόνο το 55% του ενεργού πληθυσμού, η ανεργία των νέων ξεπερνά το 43%, το brain drain συνεχίζεται αμείωτο, ήδη 500.000 έλληνες έχουν εγκαταλείψει τη χώρα. Τεσσεράμισι περίπου εκατομμύρια έλληνες έχουν χρέη προς την εφορία, ενάμισι περίπου εκατομμύριο προς ασφαλιστικά ταμεία, ενώ πάνω από ένα εκατομμύριο φορολογούμενοι έχουν υποστεί κατάσχεση στους λογαριασμούς τους.
Η ανασφάλεια έχει χτυπήσει κόκκινο όταν πάνω από 200 διαρρήξεις και ληστείες γίνονται καθημερινά σε σπίτια και καταστήματα. Η ανομία έχει γίνει καθημερινότητα, ειδήσεις για ανατινάξεις ΑΤΜ, για επιθέσεις με μολότωφ, είναι στην ημερήσια διάταξη. Η κατάσταση στην παιδεία τραγική, πανεπιστημιακά ιδρύματα καταντήσανε άντρα ανομίας. Στον τομέα της υγείας από το κακό στο χειρότερο, η Ελλάδα της κρίσης και της ανεργίας είναι μεταξύ των χωρών με τις υψηλότερες ιδιωτικές δαπάνες. Η γραφειοκρατία καθημερινός βραχνάς σε οτιδήποτε επιχειρήσει να κάνει κανείς, φανταστείτε για παράδειγμα για μια μεταβίβαση ακινήτου χρειάζονται περί τα 23 δικαιολογητικά. Υπάρχει λοιπόν ανάγκη για μια γενναία αναδιάρθρωση των πάντων. Γιατί όλα αυτά μαζί αποτελούν την πρώτη γραμμή, όλα είναι προτεραιότητες.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει καταθέσει ένα πρόγραμμα απολύτως ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο. Τον εμπιστεύομαι και συστρατεύομαι στον αγώνα για ν’ αλλάξει η χώρα επιτέλους σελίδα.
