Στην άνοδο της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ αναφέρθηκε με ανάρτησή του ο Κώστας Ζαχαριάδης, κάνοντας λόγο για «ισχυρό πολιτικό σοκ» για τη Γερμανία και «ηχηρό καμπανάκι» για ολόκληρη την Ευρώπη.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η γερμανική Δεξιά βρίσκεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες της στρατηγικής που ακολούθησε απέναντι στην ακροδεξιά, εκτιμώντας ότι η υιοθέτηση τμημάτων της ατζέντας της δεν την αποδυναμώνει, αλλά αντίθετα συμβάλλει στη νομιμοποίηση και την ενίσχυσή της.
«Η γερμανική Δεξιά βλέπει τις επιλογές της να επιστρέφουν ως μπούμερανγκ», αναφέρει χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι το φαινόμενο δεν περιορίζεται στη Γερμανία, αλλά καταγράφεται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Κώστας Ζαχαριάδης στρέφει τα πυρά του και προς τη σοσιαλδημοκρατία, υποστηρίζοντας ότι η συμμετοχή σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων σε κυβερνήσεις με τη Δεξιά έχει πολιτικό κόστος. Όπως αναφέρει, όταν οι πολίτες δεν διακρίνουν ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στις πολιτικές επιλογές Δεξιάς και Κεντροαριστεράς, δημιουργείται χώρος ώστε η ακροδεξιά να εμφανίζεται ως «αντισυστημική» δύναμη.
«Η απάντηση στην ακροδεξιά δεν μπορεί να είναι ούτε η αντιγραφή της ούτε η διαχειριστική σύμπλευση με τη Δεξιά. Χρειάζεται μια διαφορετική πολιτική πρόταση», τονίζει.
{https://www.facebook.com/zachariadiscostas/posts/pfbid02pLicXSLcwqM7F9jTpkNPnpF4t2gycG8ziu7C2jtAC4vYuYTQGYWcczjUtswvN68sl}
Στο πλαίσιο αυτό, τάσσεται υπέρ της πολιτικής ενότητας της Αριστεράς, της Οικολογίας και της Σοσιαλδημοκρατίας γύρω από ένα κοινό προοδευτικό σχέδιο. Σύμφωνα με τον ίδιο, μια τέτοια πρόταση θα πρέπει να επικεντρώνεται στην ακρίβεια, τις κοινωνικές ανισότητες, τη στεγαστική κρίση, την επισφάλεια στην εργασία, την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών και την κλιματική κρίση.
Ο κ. Ζαχαριάδης χαρακτηρίζει το αποτέλεσμα στη Σαξονία-Άνχαλτ «προειδοποίηση για όλους», καλώντας τη Δεξιά να εξετάσει τις ευθύνες της για τη νομιμοποίηση της ακροδεξιάς ατζέντας και τη σοσιαλδημοκρατία να αξιολογήσει το κόστος της κυβερνητικής συνεργασίας με συντηρητικές δυνάμεις.
Παράλληλα, στέλνει μήνυμα και προς τις προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις, υποστηρίζοντας ότι «ο κατακερματισμός τους δεν είναι πολιτική στρατηγική» και ζητώντας τη συγκρότηση ενός «ισχυρού, ενωμένου και αξιόπιστου προοδευτικού πόλου» τόσο σε πανευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο.
Τέλος, υπενθυμίζει και την στάση της AfD απέναντι στην Ελλάδα την περίοδο της δημοσιονομικής κρίσης, σημειώνοντας ότι το γερμανικό κόμμα είχε ταχθεί υπέρ του Grexit και είχε αξιοποιήσει, όπως αναφέρει, την ελληνική κρίση για την πολιτική στρατηγική του.
