Συγκεκριμένα, σε σχετική ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Δημήτρης Λιάκος αναφέρει: «Η αποχώρηση του Α. Τσίπρα από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ άνοιξε έναν νέο κύκλο. Καθήκον όλων με πνεύμα σύμπνοιας, συνεργασίας, συντροφικότητας, να προχωρήσουμε μπροστά. Να τολμήσουμε εκείνες τις αλλαγές που θα μας επιτρέψουν να επασυστηθούμε με την κοινωνία, τα νεανικά, δημιουργικά, δυναμικά και παραγωγικά στρώματα. Η ανοιχτή δημοκρατική διαδικασία για την ανάδειξη του νέου προέδρου, που εγκρίθηκε από την Κ.Ε., μας δίνει τον οδικό χάρτη για την ολοκλήρωση του πρώτου κρίσιμου βήματος. Ωστόσο, τα πιο σημαντικά βήματα είναι μετά».
Ακόμα, ο ίδιος πρόσθεσε: «Μέσα από έναν διαρκή διάλογο, με ανάλυση και αναστοχασμό, με ειλικρινή διάθεση αυτοκριτικής, με σύνθεση και ενσωμάτωση των θετικών και αρνητικών εμπειριών του παρελθόντος να μετασχηματίσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ σε έναν πολιτικό οργανισμό χρήσιμο και απαραίτητο για την χώρα και την ελληνική κοινωνία. Με λόγο προγραμματικό, ουσιώδη, ελκυστικό, ελπιδοφόρο. Με προτάσεις πολιτικής που θα συνδυάζουν όραμα και ρεαλισμό. Με ιδιαίτερη ικανοποίηση διαπιστώνω ότι οι τέσσερις υποψήφιοι για την προεδρία του κόμματος προτάσσουν την ενότητα του κόμματος και τη διάθεση συνεργασίας προκειμένου να προχωρήσουμε μεθοδικά στις απαραίτητες αλλαγές».
Ο Δημήτρης Λιάκος, ακόμα, έγραψε: «Θεωρώ το σύνολο των μελών του ΣΥΡΙΖΑ οφείλουμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα τους, ανεξαρτήτως προτιμήσεως, επιδεικνύοντας τον απαραίτητο σεβασμό στην διαφορετική άποψη - τοποθέτηση. Είχα τη χαρά και την τιμή να συνεργαστώ με τους τρεις εξ αυτών κατά την περίοδο της διακυβέρνησης 2015-19, αλλά και πριν και μετά από αυτήν την πενταετία, και θεωρώ ότι το παράδειγμα και η διάθεση τους αποτελούν τον καλύτερο οιωνό για το μέλλον. Προσωπικά συντάσσομαι με την υποψηφιότητά της Έφης Αχτσιόγλου. Θεωρώ οτι οι προτάσεις και οι ιδέες που έχει καταθέσει έχουν εκείνα τα ποιοτικά στοιχεία που θα συμβάλλουν στην εξέλιξη της ταυτότητας του ΣΥΡΙΖΑ, στην οργανωτική αναδιάρθρωση και στην διατήρηση της ενότητας του προκειμένου να ανακτήσει τον χαρακτήρα της κυβερνώσας δύναμης και τον ρόλο του πρωταγωνιστή στον προοδευτικό πολιτικό χώρο στην Ελλάδα και την Ευρώπη».
