Η μάχη για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, που προς το παρόν διεξάγεται με πολιτικό πολιτισμό αλλά χωρίς ιδιαίτερες προτάσεις, είναι φυσικό να διεξάγεται πρωτίστως μεταξύ του στενού πυρήνα του κόμματος. Και οι έξι υποψήφιοι στοχεύουν τα μέλη και τους φίλους του κόμματος που θα προσέλθουν σίγουρα στην κάλπη και οι οποίοι εν πολλοίς θα είναι εκείνοι που θα εκλέξουν το νέο αρχηγό.
Το διακύβευμα για τον κόσμο της προοδευτικής παράταξης, ωστόσο, είναι η συγκρότηση ενός κόμματος ή ενός σχήματος που θα διεκδικήσει τις προσεχείς εκλογές κόντρα στη ΝΔ, όποιον και αν το νυν κυβερνών κόμμα θα διεκδικήσει τις εκλογές.
Ας διαβάσουμε, για παράδειγμα, τις δηλώσεις του Νίκου Ανδρουλάκη από τη Ζάκυνθο, όπως έχουν καταγραφεί στο Δελτίο Τύπου του κόμματος:
«Τέλος ως προς τις εσωκομματικές διαδικασίες, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής έθεσε με έμφαση πως «αν νομίζουν κάποιοι ότι κάναμε όλον αυτόν τον αγώνα να φτάσουμε στο 13,15% από το 8,32% με κόντρα όλη τη διαπλοκή, για να καλέσουν όσους κάναμε υπουργούς αλλά μόλις έχασαν την καρέκλα, πήγαν να γίνουν υπουργοί του Τσίπρα και του Μητσοτάκη, να ξέρουν ότι υπάρχουν και θεματοφύλακες. Αν νομίζουν ότι θα γίνει η μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη με τυχοδιώκτες, κάνουν λάθος. Θα αντιτείνει κάποιος: «Ωραία, τα λες, αλλά δεν πρέπει να νικήσουμε τη Νέα Δημοκρατία;» Απαντώ: Θα την νικήσουμε όπως το κάναμε ήδη στην Κρήτη. Δεν επέστρεψαν στην Κρήτη οι παλιοί υπουργοί που μας «πούλησαν». Ο λαός επέστρεψε. Η αυτοδιοίκηση και τα επιμελητήρια επέστρεψαν».
«Θεωρώ ότι το μεγαλύτερο χρέος μου απέναντι στις νεότερες γενιές είναι το πολιτικό παράδειγμα. Δεν πρόκειται τα νέα παιδιά να χειροκροτήσουν κάποιον, αν δουν να χαϊδεύει την ολιγαρχία, να νομιμοποιεί τον τυχοδιωκτισμό και εν τέλει θεωρεί την πολιτική επάγγελμα. “Υπουργοί να είμαστε και έχει ο Θεός, γιατί δεν παίζει ρόλο η φανέλα αλλά η καρέκλα”. Για εμάς που μείναμε στα δύσκολα, η φανέλα είναι η προτεραιότητα. Μάγοι δεν υπάρχουν. Υπάρχει αγώνας, πολιτική αυτονομία, πίστη, αρχές, ήθος και ενσυναίσθηση. Με αυτά θα προχωρήσω και αυτά θα αναγεννήσουν την ισχυρή Δημοκρατική Παράταξη» πρόσθεσε».
Ερώτημα πρώτον, υπάρχουν πρώην υπουργοί του Μητσοτάκη ή του Τσίπρα που έχουν εκδηλώσει τη βούληση να επιστρέψουν στο ΠΑΣΟΚ; Αν ναι, ποιοι;
Ερώτημα δεύτερον, ο Σταύρος Κοντονής που ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, δεν ήταν υπουργός των κυβερνήσεων Τσίπρα; Δεν είχε τόσα καταμαρτυρήσει στο ΠΑΣΟΚ της εποχής εκείνης; Δεν έγινε υποψήφιος βουλευτής στο ΠΑΣΟΚ επί ηγεσίας του Νίκου Ανδρουλάκη;
Ερώτημα τρίτον, ο Κώστας Χροσόγονος, που ο υπογράφων εκτιμά, δεν ήταν ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν έχει καθυβρίσει το τότε ΠΑΣΟΚ σκαιότατα; Επί της νυν ηγεσίας δεν ορίστηκε υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ; Ο Θοδωρής Ζαγοράκης δεν ήταν ευρωβουλευτής του Μητσοτάκη, πριν γίνει υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ με απόφαση του Νίκου Ανδρουλάκη;
Ερώτημα τέταρτον, ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν ήταν που είχε επαφές με κόμματα και πρόσωπα, υπουργούς του Τσίπρα, για τη μεγάλη προοδευτική παράταξη;
Ο λαός λέει μεγάλα καρβέλια να τρως, μεγάλες κουβέντες μη λες- τουλάχιστον εύκολα. Και ο Νίκος Ανδρουλάκης, όπως και οι συνυποψήφιοί του για την ηγεσία, κατά τη γνώμη του υπογράφοντος έχουν (ή πρέπει να έχουν) πολύ περισσότερα να δώσουν. Ας ελπίσουμε να τα έχουν αφήσει για το τέλος της προεκλογικής τους περιόδου. Και πρώτα-πρώτα πως θα γίνει το μεγάλο κόμμα της προοδευτικής παράταξης.
