Οι μετεωρολόγοι προ-ειδοποιούν, τα ΜΜΕ αναπαράγουν την πρόβλεψη για την επερχόμενη κακοκαιρία και το Υπουργείο (μεταξύ άλλων και) Πολιτικής Προστασίας ενώνει τη φωνή του μ’ αυτούς. Βέβαια, ο ρόλος του δεν είναι, κυρίως, να μας πληροφορεί αλλά να δρα- και μάλιστα, εκ των προτέρων. Για να δράσει, όμως, πρέπει να έχει κάποιο σχέδιο (όχι στα χαρτιά). Κι από ένα τέτοιο σχέδιο δεν μπορούν να λείπουν οι πολίτες.
Υπάρχει κανείς, λοιπόν, που θα μας πει ποιο είναι το σχέδιο; Πώς θα πετύχουμε την ελάττωση της βλάβης που είναι βέβαιο ότι θα υποστούμε;
Υπάρχει κανείς που οργανώνει και συντονίζει, τώρα που μιλάμε, τις δυνάμεις που, κατά το νόμο, εμπλέκονται στα θέματα της πρόληψης των καταστροφών; Ή, ως συνήθως συμβαίνει, θα εμφανιστούν όλοι αυτοί, αμέσως μετά, για να αυτο-δικαιολογηθούν για την ατελέσφορη παρέμβασή τους;
Πόσες φορές, ακόμη, θα ακούσουμε για τη θεομηνία (απέναντι στην οποία δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα εκτός από το να ταμπουρωθούμε στα σπίτια μας) και για την ατομική μας ευθύνη στην περίπτωση που τολμήσουμε να βγούμε έξω για όποιον σοβαρό λόγο;
Κι επιτέλους: Θα μας πει κανείς τι απέγινε με τον πακτωλό των χρημάτων (2.1 δις μόνον το ΑΙΓΙΣ) που διατέθηκαν για τη βελτίωση της πολιτικής προστασίας; Ποια δικαιολογία θα σκαρφιστούν για να δικαιολογήσουν τ’ αδικαιολόγητα, όπως, για παράδειγμα, τα αντιπλημμυρικά που δεν έγιναν στις καμένες εκτάσεις της Δ. Ελλάδας;
Και το πιο σοβαρό: Γιατί όλοι μας, οι πολίτες-θύματα της κακοκαιρίας (μόνιμης και επαναλαμβανόμενης, κατ’ έτος, με θρησκευτική ευλάβεια) δεν εγκαλούμε τους κυβερνώντες και διοικούντες για την αβελτηρία τους; Κι εν τέλει, πόσες πλημμυρισμένες εκτάσεις, πόσα καμένα δάση, πόσες καταστροφές ακόμη θα πρέπει να υπομείνουμε έως ότου λειτουργήσουν μηχανισμοί αποτελεσματικής προστασίας και λογοδοσίας;
(Ο Παναγιώτης Καρκατσούλης είναι εμπειρογνώμονας δημόσιας διοίκησης, π.βουλευτής)
