Μια νέα διάσταση στο ζήτημα των κινήσεων των δεξαμενόπλοιων στα Στενά του Ορμούζ, δίνει σημερινό ρεπορτάζ της τουρκικής Hürriyet που στρέφει την προσοχή του σε πλοία ελληνικών συμφερόντων, συνδέοντάς τα με το μοντέλο των λεγόμενων «σκοτεινών διελεύσεων» που έχει αναπτυχθεί στην περιοχή.
Το τουρκικό δημοσίευμα επιχειρεί να φωτίσει τον τρόπο με τον οποίο πετρέλαιο εξακολουθεί να βγαίνει από τον Περσικό Κόλπο παρά τους αυξημένους γεωπολιτικούς και στρατιωτικούς κινδύνους. Στο επίκεντρο της αφήγησης βρίσκονται ελληνικών συμφερόντων δεξαμενόπλοια, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τα υπερδεξαμενόπλοια Kiku και το Nave Electron.
Η επιλογή της Hürriyet να αναδείξει συγκεκριμένα τις ελληνικές συνδέσεις των πλοίων δίνει στο ρεπορτάζ σαφή ελληνική διάσταση. Παράλληλα, όμως, απαιτείται προσοχή ως προς την ερμηνεία των κινήσεων αυτών ως «παράνομου δικτύου». Η απενεργοποίηση του AIS ή μια μεταφόρτωση πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο δεν αποτελούν αυτομάτως απόδειξη παράνομης δραστηριότητας. Στην περίπτωση του Ορμούζ, μάλιστα, η απόκρυψη του ηλεκτρονικού ίχνους παρουσιάζεται και ως μέτρο περιορισμού του κινδύνου σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη θαλάσσια ζώνη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σύμφωνα με την αφήγηση που αναπαράγει η Hürriyet, το Kiku φόρτωσε αργό πετρέλαιο στο Κατάρ και στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς τα Στενά του Ορμούζ. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού το σήμα AIS του εξαφανίστηκε από τα δημόσια συστήματα παρακολούθησης, για να επανεμφανιστεί αργότερα στην άλλη πλευρά των Στενών. Στη συνέχεια φέρεται να συναντήθηκε κοντά στη Φουτζέιρα με το Nave Electron, με τις κινήσεις των δύο πλοίων να παραπέμπουν, σύμφωνα με το δημοσίευμα, σε μεταφόρτωση αργού πετρελαίου.
Η Hürriyet χρησιμοποιεί την περίπτωση αυτή ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός ευρύτερου μηχανισμού που φέρεται να έχει αναπτυχθεί στον Κόλπο: ένα δεξαμενόπλοιο πραγματοποιεί το υψηλού κινδύνου σκέλος της διαδρομής μέσω Ορμούζ και, αφού περάσει στην άλλη πλευρά, μεταφέρει το φορτίο σε δεύτερο πλοίο, το οποίο αναλαμβάνει να το μεταφέρει προς τις μεγάλες αγορές της Ασίας.
Έτσι, το τουρκικό ρεπορτάζ βάζει ουσιαστικά στο κάδρο ελληνικών συμφερόντων εφοπλιστικές δραστηριότητες, παρουσιάζοντας ελληνικά πλοία ως χαρακτηριστικούς κρίκους μιας νέας αλυσίδας μεταφοράς πετρελαίου που λειτουργεί με περιορισμένη δημόσια ηλεκτρονική ορατότητα.
Δεν προκύπτει, ωστόσο, μόνο από αυτά τα στοιχεία ότι οι ελληνικές εταιρείες αποτελούν τους οργανωτές ενός παράνομου «σκοτεινού δικτύου». Ακριβέστερο δημοσιογραφικά είναι ότι η Hürriyet εστιάζει σε ελληνικών συμφερόντων πλοία και δημιουργεί έντονη σύνδεση μεταξύ της ελληνικής ναυτιλίας και των αμφιλεγόμενων πρακτικών μεταφοράς πετρελαίου στον Ορμούζ, σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνόκτητη ναυτιλία έχει ούτως ή άλλως κομβικό ρόλο στις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές ενέργειας.
Το ενδιαφέρον του τουρκικού Τύπου για τις συγκεκριμένες κινήσεις αποκτά έτσι και ευρύτερη διάσταση. Πέρα από το ενεργειακό και γεωπολιτικό σκέλος της υπόθεσης, η έμφαση στην ελληνική ταυτότητα ή σύνδεση των συγκεκριμένων τάνκερ μεταφέρει μέρος της συζήτησης στις ελληνικές εφοπλιστικές εταιρείες και στον ρόλο τους στη διατήρηση των πετρελαϊκών ροών από τον Κόλπο.
