Το γεγονός ότι δεν μπορούν να θεσμοθετήσουν πια το ύψος των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, εμποδίζει τους κοινωνικούς εταίρους να διατηρήσουν τη δυναμική της ΕΓΣΣΕ. Παρόλ' αυτά και μόνο η διατήρηση του επιδόματος γάμου αποτελεί ένα κεκτημένο, που μπορεί και πρέπει να αξιοποιείται από τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Ας δούμε αναλυτικά τι ισχύει στην ΕΓΣΣΕ, που βρίσκεται ακόμα σε ισχύ:
*Επίδομα γάμου:
Οι κοινωνικοί εταίροι αποφάσισαν ότι όλοι οι θεσμικοί όροι εργασίας που θεσπίστηκαν με τις προηγούμενες ΕΓΣΣΕ και τις αντίστοιχες Διαιτητικές Αποφάσεις όπως ίσχυαν κατά τη διαδοχή τους, αποτελούν ενιαίο σύνολο και εξακολουθούν να ισχύουν. Αυτό σημαίνει ότι με βάση την ΕΓΣΣΕ του 2013, το επίδομα γάμου έχει θεσμικό και καθολικό χαρακτήρα για τους εργαζομενους όλης της χώρας, εναρμονίζοντας στη χώρα μας τις ισχύουσες διατάξεις δικαίου με τις διεθνώς εφαρμοστέες αρχές της προστασίας της οικογένειας, της διευκόλυνσης συμμετοχής στην αγορά εργασίας, της ισότητας των φύλων, της συμφιλίωσης εργασιακής και οικογενειακής ζωής και της αξιοπρεπούς εργασίας. Το επίδομα γάμου αντιστοιχεί στο 10% των μηνιαίων αποδοχών των εργαζομένων.
*Γονική άδεια φροντίδας παιδιού:
Ο εργαζόμενος πατέρας έχει αυτοτελές δικαίωμα και με τις ίδιες προϋποθέσεις χρήσης της προβλεπόμενης από τις Εθνικές Γενικές ΣΣΕ άδειας φροντίδας παιδιού (μειωμένο ωράριο). Το δικαίωμα αυτό χορηγείται και σε περίπτωση που η μητέρα είναι αυτοαπασχολούμενη. Στην περίπτωση που και οι δύο γονείς είναι μισθωτοί, με κοινή τους δήλωση που κατατίθεται στους εργοδότες τους, καθορίζεται η επιλογή τους για το ποιος από τους δύο θα κάνει χρήση της γονικής άδειας παιδιού (μειωμένο ωράριο). Υπάρχει και το ενδεχόμενο με κοινή τους δήλωση οι δύο γονείς να καθορίσουν χρονικά διαστήματα που ο καθένας κάνει χρήση μέσα στα χρονικά όρια ισχύος του δικαιώματος αυτού.
