Πρώτον, να ενισχύσουν τις όχθες του ποταμού με αδρανή υλικά στο τμήμα του που διασχίζει την πόλη, δεύτερον, να απεγκλωβίσουν κατοίκους που είναι «παγιδευμένοι» στα σπίτια τους χωρίς ρεύμα και νερό και τρίτον να μετακινήσουν κόσμο από περιοχές στις οποίες η στάθμη του νερού ανεβαίνει.
Επίσης, με την επίβλεψη ειδικών επιστημόνων, με ευθύνη της Περιφέρειας Θεσσαλίας, γίνονται διανοίξεις σε σημεία του ποταμού έξω από την πόλη, ώστε να εκτονώνεται η πίεση του νερού και να σταθεροποιείται η στάθμη του ποταμού.
Τόνοι αμμοχάλικου μεταφέρθηκαν χθες και σήμερα με δέκα τριαξονικά φορτηγά και με φορτωτές και ρίφθηκαν σε σημεία της όχθης του Πηνειού για να συγκρατηθούν καίρια αναχώματα και ως, αυτή την ώρα, η κατάσταση δείχνει να έχει σταθεροποιηθεί. Οι προσπάθειες όμως δε σταματούν, συνεχίζονται.
«Δεκαπέντε χιλιάδες σακιά με άμμο και χαλίκι θα διαθέσουμε σήμερα, χθες δώσαμε εικοσιπέντε χιλιάδες για να σταθεροποιήσουμε αναχώματα στο ποτάμι και γύρω από οικοδομικά τετράγωνα» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο αντιδήμαρχος πολιτικής προστασίας του Δήμου Λαρισαίων Γιάννης Αλεξούλης και συνεχίζει: «Έχουμε διαθέσει κάθε δυνατή υποδομή για τη φιλοξενία ανθρώπων, που μεταφέρονται από τα σπίτια τους, κολυμβητήρια, γυμναστήρια, χώρους εκδηλώσεων. Οι κάτοικοι στις περιοχές Ιπποκράτης και Εργατικές Κατοικίες που είχαν αρνηθεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους χθες, τώρα ζητούν να τους μεταφέρουμε».
Η επιχείρηση μεταφοράς των κατοίκων των δύο περιοχών βρίσκεται σε εξέλιξη και ήδη ολοκληρώθηκε στο μεγαλύτερο τμήμα της. Αντίστοιχες μετακινήσεις κατοίκων γίνονται και από άλλες περιοχές που έχουν πλημμυρίσει.
Στον 'Αγιο Θωμά, στη Νέα Σμύρνη, στην Αγία Μαρίνα, πυροσβέστες της ΕΜΑΚ και δυνάμεις εθελοντών σπεύδουν, είτε να προμηθεύσουν νερό σε όσους το έχουν ανάγκη και να μεταφέρουν όσους επιθυμούν.
Η στάθμη του νερού, που υπερχείλισε από τα φρεάτια, σε αυτές τις συνοικίες παραμένει σε υψηλά επίπεδα και η ατμόσφαιρα μυρίζει πετρέλαιο, αφού το νερό στα υπόγεια των πολυκατοικιών αναμίχθηκε με τα καύσιμα σε λέβητες πετρελαίου θέρμανσης. Μεγάλα κομμάτια των οικισμών δίνουν μια εικόνα λίμνης.
Στη συνοικία Νέα Σμύρνη επιχειρούν οι εθελοντές διασώστες της Λέσχης Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων με φουσκωτό και δίνουν βοήθεια, όπου τους ζητηθεί, με τις οδηγίες του συντονιστικού οργάνου της πολιτικής προστασίας του δήμου.
«Έχουμε έρθει από χθες και επιχειρούμε, αυτό δεν είναι πλέον μόνο νερό είναι μια μάζα από μαζούτ, λάσπη, ξύλα και χώμα» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο αντιπρόεδρος της μητροπολιτικής ΛΕΦΕΔ, Νικόλαος Γεωργουλετης και συνεχίζει:
«Έχουμε πάρει μαζί μας και ένα κανό και μια λέμβο, που αποδείχθηκαν πολύ χρήσιμα για μεταφέρουμε νερό σε κατοίκους που είχαν εγκλωβιστεί. Σε κάποια σημεία που η στάθμη του νερού εξακολουθεί να ανεβαίνει, μας ζήτησαν και τους μεταφέραμε και τώρα συνεχίζουμε τις προσπάθειες».
Στο συντονιστικό του δήμου, το οποίο λειτουργεί στη Διεύθυνση Πράσινου του δήμου, οχήματα και διασώστες πάνε κι έρχονται. Τα τηλέφωνα έχουν ανάψει. Οι δυνάμεις της πολιτικής προστασίας παραλαμβάνουν υλικά και οχήματα και σπεύδουν και πάλι στη μάχη με την πλημμύρα.
Οι εκκλήσεις από τους κατοίκους για βοήθεια είναι πολλές και η διαχείριση τους γίνεται τοπικά από δυνάμεις που επιχειρούν στα σημεία. Κάποιοι κάτοικοι μεταφέρουν με τα αυτοκίνητα τους τις οικογένειες τους στα χωριά της καταγωγής τους, σε μια προσπάθεια να οργανώσουν εκεί προσωρινά την καθημερινότητα τους, η οποία πλέον έχει γίνει πολύ δύσκολη. Μαζί τους στο αυτοκίνητο παίρνουν νερό και προμήθειες.
«Δεν έχει ρεύμα και νερό δεν είναι το σπίτι πια κατοικήσιμο, τα νερά έχουν φτάσει στο ισόγειο» λέει ένας κάτοικος που φεύγει με την οικογένειά του από τη Νέα Σμύρνη για τα Αμπελάκια Θεσσαλίας και προσθέτει: «Εγώ θα επιστρέψω, υπάρχουν ανάγκες, πρέπει να δουλέψουμε...».
Οι περισσότεροι κάτοικοι των πληγέντων περιοχών, ωστόσο, βρίσκονται έξω από τα σπίτια τους και περιμένουν να τραβηχτούν τα νερά. Ντυμένοι με γαλότσες και αδιάβροχα πηγαίνουν για λίγο στο σπίτι τους να πάρουν εφόδια και βγαίνουν και πάλι έξω σε στεγνά σημεία. Δεν αποφασίζουν να φύγουν.
Δεν ξέρουν και εάν μπορούν να επιστρέψουν για να βγάλουν και την αποψινή νύχτα στα σπίτια τους. Συζητούν σε πηγαδάκια και εκφράζουν την αγωνία τους και την ευχή να αντέξουν τα αναχώματα του ποταμού και να υποχωρήσει σύντομα η στάθμη των νερών.
Το βλέμμα τους πέφτει από ώρα σε ώρα στα φρεάτια του δρόμου που βρίσκονται κάπως ψηλότερα στον δρόμο και δεν έχουν πλημμυρίσει ακόμη.
«Αν ανέβουν κι άλλο τα νερά, θα δούμε, τώρα δεν ξέρουμε τι θα γίνει...».
