Η Λέλα Στάμος (Ελένη Σταματοπούλου) γεννήθηκε στον Πειραιά στις 22 Σεπτεμβρίου 1941. Αποφοίτησε από το Εθνικό Ωδείο με «αριστείο εξαιρετικής επιδόσεως» το 1962.
Μία χρονιά αργότερα, το 1963, κέρδισε το πρώτο βραβείο στον Διεθνή διαγωνισμό «Μαρία Κάλλας», συνεχίζοντας έτσι τις σπουδές της στο Μιλάνο.
Πρωτοεμφανίστηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ενώ μέσα στα επόμενα τριάντα χρόνια συνεργασίας της με τον οργανισμό ακολούθησαν περίπου πενήντα παραγωγές.
Ερμήνευσε σπουδαίους πρωταγωνιστικούς, αλλά και συμπρωταγωνιστικούς ρόλους όπως Όλγκα (Ευγένιος Ονιέγκιν), Ιουδίθ (Ο πύργος του Κυανοπώγωνα), Σαρλότ (Βέρθερος), Σουτζούκι (Μαντάμα Μπαττερφλάι), Άμνερις (Αΐντα), Ατσουτσένα (Ο τροβαδούρος), Μανταλένα (Ριγολέττος), Πωλίνα (Ντάμα πίκα), Λόλα (Καβαλλερία ρουστικάνα), Τσίτα (Τζάννι Σκίκκι), Βάγια (Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος), Μάνα (Το δαχτυλίδι της μάνας), Τερέζα (Η υπνοβάτις), Φενένα (Ναμπούκκο). Επιπλέον, συμμετείχε στις πρώτες παρουσιάσεις έργων όπως Κρίνο στ’ ακρογιάλι του Γεωργίου Σκλάβου, Αντρέα Σενιέ, Άλμπερτ Χέρρινγκ, Το παιδί και τα μάγια, Ο πρόξενος, Ηρώ και Λέανδρος του Ανδρέα Νεζερίτη, Ο Ιούλιος Καίσαρας στην Αίγυπτο, Η στέψη της Ποππαίας.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της ως σολίστ έδωσε ρεσιτάλ και παρουσιάστηκε σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές σε Ελλάδα και εξωτερικό. Εμφανίστηκε επανειλημμένα σε διεθνές επίπεδο δίπλα σε κορυφαίους εκπροσώπους της λυρικής τέχνης, αλλά και στο Φεστιβάλ Αθηνών, σε συνεργασία με όλες τις ελληνικές συμφωνικές ορχήστρες. Επιπλέον, ασχολήθηκε συστηματικά και με τη διδασκαλία.
Η Διοίκηση και το προσωπικό της Εθνικής Λυρικής Σκηνής εκφράζουν τη λύπη και τη βαθιά συγκίνησή τους για τον θάνατό της.
