Σε ένα snapshot από τον 19ο αιώνα η μέρα μόλις έχει ξημερώσει και το Ιστορικό κέντρο της πόλης της Κέρκυρας αρχίζει να σφύζει από ζωή. Είναι η εποχή της Αγγλοκρατίας όπου η πρωτεύουσα του κράτους των «Ηνωμένων Πολιτειών των Ιονίων Νήσων» αναδεικνύεται σε πνευματικό κέντρο του Ελληνικού κόσμου και ταυτόχρονα γνωρίζει την άνθηση του εμπορίου, της οικονομίας και των τεχνών.
Οι διάφοροι κατακτητές που έχουν περάσει από το νησί, Ενετοί, Γάλλοι, Άγγλοι, έχουν προσδώσει κοσμοπολίτικο χαρακτήρα σε ολόκληρο το νησί.Το κέντρο της Κέρκυρας αναπτύσσεται και πολλές μεγαλοαστικές οικογένειες και ευγενείς μετακομίζουν από την ύπαιθρο σε νεοκλασικά αστικά αρχοντικά, τα οποία αναδεικνύουν τον πολιτισμικό πλούτο της εποχής με την αρχιτεκτονική και την εσωτερική τους διακόσμηση.
Σε ένα από τα αρχοντικά της οδού Νικηφόρου Θεοτόκη, στο Casa Parlante (το σπίτι που… «μιλάει») ο Κόντε Ιωάννης και η Κοντέσα Αλεξάνδρα-Ελεονόρα έχουν ξυπνήσει και απολαμβάνουν το τσάι τους και την πάστα φρόλα (το φλόρα χρησιμοποιείται για ευκολία) στη σάλα, στο μεγαλύτερο και φωτεινότερο δωμάτιο της οικίας.
Κατάγονται και οι δυο από την Κέρκυρα και έχουν σπουδάσει στην Ευρώπη. Ο Κόντε Ιωάννης έχει σπουδάσει Νομική και Φιλοσοφία στη Πάδοβα της Ιταλίας και έχει επιστρέψει στην Κέρκυρα για να βοηθήσει τον πατέρα του στην οικογενειακή επιχείρηση (παράγουν ελαιόλαδο και κρασί). Η Κοντέσα έχει σπουδάσει Καλές Τέχνες στο Παρίσι, πράγμα σπάνιο για την εποχή, και στον ελεύθερό της χρόνο γράφει, ζωγραφίζει και διοργανώνει σουαρέ.
Μέσα στον χώρο, το τζάκι με το τρίπτυχο διακοσμητικό του, η μόνιμα στρωμένη τραπεζαρία (με το πορσελάνινο σερβίτσιο από την Αγγλία, τα γερμανικά μαχαιροπίρουνα και τα κρυστάλλινα ποτήρια από τη Γαλλία) όπου μαζεύεται η οικογένεια, τα αντικείμενα αξίας, οι λάμπες από τη Φλωρεντία που εναρμονίζονται με το χρώμα των τοίχων, οι πίνακες ζωγραφικής και τα έπιπλα μαρτυρούν με την πρώτη ματιά την ποιότητα της μεγαλοαστικής οικογένειας, επιβεβαιώνουν την κοινωνική της θέση, σκιαγραφούν το ύφος των ανθρώπων και δίνουν στοιχεία για το παρελθόν και τις συνήθειές τους.
Την ίδια ώρα, ο πάτερ-φαμίλιας, ο Κόντε Σπύρος, ο πατέρας του Κόντε Ιωάννη χαλαρώνει στο γραφείο του διαβάζοντας την γαλλική οικονομική εφημερίδα της εποχής “Le Petit Journal”. Κάθε βδομάδα ο παππούς της οικογένειας επισκέπτεται το αρχοντικό και ενημερώνεται για τα οικονομικά ζητήματα της οικογένειας. Μέσα στο γραφείο του συντάσσει εμπορικά συμβόλαια και διευθετεί εμπορικές συναλλαγές.
Η Κοντέσα Θεοδώρα, η σύζυγος του παππού, η οποία επίσης κατάγεται από αριστοκρατική οικογένεια, αναπαύεται στην κουνιστή πολυθρόνα της μέσα στην κρεβατοκάμαρα του ζεύγους και κουμαντάρει τη Μαρία, την υπηρέτρια μέχρι να επιστρέψει με τον Κόντε Σπύρο στην οικία τους. Χαρακτηριστικό μέσα στον χώρο είναι το διπλό σιδερένιο κρεβάτι και η στεφανοθήκη μέσα στην οποία τα στέφανα είναι δεμένα με κόκκινη κορδέλα για τη βασκανία. Μπροστά από το κρεβάτι βρίσκεται το μπαούλο, το οποίο έφερε στο σπίτι η Κοντέσα Αλεξάνδρα-Ελεονόρα γεμάτο με τα προικιά της.
Η μουσική που ακούγεται στο σπίτι έρχεται από το παιδικό δωμάτιο του μικρού Σπύρου και της μικρής Θεοδώρας, οι οποίοι κάνουν μάθημα μουσικής με την κουβερνάντα τους δεσποινίδα Ελένη, η οποία κατάγεται από τη μεσοαστική τάξη και έχει σπουδάσει στην Ιόνιο Ακαδημία. Τα κατ’ οίκον μαθήματα είναι προνόμιο μόνο των εύπορων οικογενειών και η κα. Ελένη διδάσκει τα παιδιά γραφή, ανάγνωση, ξένες γλώσσες, αριθμητική και μουσική και είναι η μόνη μέσα στο σπίτι που ασχολείται με την ανατροφή τους. Το ακριβό πιάνο όπου μελετούν τα παιδιά είναι ένα κειμήλιο της οικογένειας, ενώ μέσα στο δωμάτιο βρίσκονται διασκορπισμένες οι πορσελάνινες κούκλες της μικρής και κάποια ξύλινα παιχνίδια όπως μια σβούρα του γιού.
Δίπλα από το παιδικό δωμάτιο οι υπηρέτες και οι υπηρέτριες του σπιτιού ξεκουράζονται σε έναν βοηθητικό χώρο, αφού έχουν πάρει την άδεια από τους κυρίους τους και αφού έχουν ολοκληρώσει τις δουλειές του σπιτιού. Στο βάθος του δωματίου υπάρχει ένα τραπέζι εργασίας και μια ραπτομηχανή με τα σύνεργά της καθώς και ένα βαρύ σίδερο που λειτουργεί με κάρβουνο. Στον ίδιο χώρο το προσωπικό προετοιμάζει τα γεύματα της οικογένειας πριν τα σερβίρει, καθώς απαγορεύεται να κυκλοφορεί με τα πιάτα γεμάτα στους άλλους χώρους του σπιτιού. Το υπηρετικό προσωπικό διαμένει μόνιμα στο αρχοντικό του Κόντε Σπύρου κοντά στο Αχίλλειο και έρχεται πολύ νωρίς κάθε πρωί και φεύγει πολύ αργά κάθε βράδυ με την άμαξα.
Η μυρωδιά από το φαγητό κατακλύζει τα ρουθούνια του επισκέπτη. Η μαγείρισσα η κα. Κατίνα ετοιμάζει τα γεύματα στην κουζίνα. Η ίδια είναι από μικρή στη δούλεψη του παππού (ψυχοκόρη) και ήρθε στο αρχοντικό μετά τον γάμο του γιού του. Τριγύρω της βρίσκονται μαγειρικά και βοηθητικά σκεύη κρεμασμένα στον τοίχο ή τοποθετημένα στα ράφια. Στο ταβάνι κρέμεται η «μοσκέρα» για τη φύλαξη των ευαίσθητων τροφίμων και στα αριστερά είναι ο παλιός φούρνος με τη πυροστιά. Η κα. Κατίνα μαγειρεύει μεσογειακές γεύσεις με φρέσκα υλικά που κρύβει στο σκοτεινό κελάρι του σπιτιού για να διατηρούνται. Η μαγείρισσα είναι η μόνη από το προσωπικό που ζει μόνιμα στο σπίτι και που ουσιαστικά είναι το «μάτι και το αυτί» του παππού.
Όλα αυτά και ακόμη περισσότερα μπορούν να τα δουν όσοι περνούν το κατώφλι του Casa Parlante, του πιο… ζωντανού μουσείου της Κέρκυρας, του αρχοντικού με τα δέκα δωμάτια που χτίστηκε το 1820 και που αφηγείται την ιστορία του. Πρόκειται για το μοναδικό αρχιτεκτονικό σκηνικό ενός νεοκλασσικού κτιρίου χτισμένου από πέτρα και πορσελάνη στην ιστορική Παλιά Πόλη της Κέρκυρας, όπου αναπαρίσταται η καθημερινότητα των ευγενών του νησιού σε όλες τις εκφάνσεις της. Με κινούμενες ανθρώπινες φιγούρες ρομποτικής τεχνολογίας σε φυσικό μέγεθος, αλλά και με την πιστή διακόσμηση και επίπλωση, το Casa Parlante υπόσχεται να προσφέρει στον επισκέπτη την πραγματική εικόνα της Κέρκυρας μιας άλλης εποχής.
«Η Μουσειακή Έκθεση Ζωντανής Ιστορίας Casa Parlante (το Parlante ήταν ένα βιβλίο οικοσήμων αριστοκρατικών οικογενειών στην Κέρκυρα) ξεκίνησε να λειτουργεί το Μάρτιο του 2014, όταν ως ιδέα της Κατερίνας Ράντου και της κόρης της Θεοδώρας Ευθυμίου κέρδισε το Ελληνικό Βραβείο Επιχειρηματικότητας 2013, με την ονομασία “Corfu Living History”. Έκτοτε αποτελεί μια σημαντική αναφορά στην ισχυρή ιταλική πολιτιστική και αρχιτεκτονική επιρροή στην Κέρκυρα», σχολιάζει η υπεύθυνη του μουσείου κα. Λία Παγιατάκη.
Αν τυχόν βρεθείτε στην Κέρκυρα και θέλετε να ταξιδέψετε πίσω στον χρόνο περάστε την πόρτα του ζωντανού αυτού μουσείου, για να γευτείτε το λικέρ τριαντάφυλλο ή μέντα της Κοντέσας, για να ακούσετε τα παιδιά να παίζουν μουσική, για να διαβάσετε τα νέα από την εφημερίδα του παππού, για να μυρίσετε το φαγητό της κας. Κατίνας και για να σταθείτε μπροστά στο παράθυρο μαζί με την Αναστασία, την ανύπαντρη ξαδέλφη της Κοντέσας, που αναζητά τη μεγάλη αγάπη…
Για πληροφορίες επισκεφθείτε: Casaparlante.gr
