Από κάποια στιγμή και μετά σηκώνεις ψηλά τα χέρια!
Ο ΣΥΡΙΖΑ, λέει, διχάζεται αν θα ψηφίσει υπέρ ή κατά των στρατιωτικών δαπανών που έχουν εγγραφεί στον προϋπολογισμό. Δικαίωμά του ασφαλώς.
Η δεύτερη σε δαπάνες χώρα του ΝΑΤΟ (Ελλάδα) να υπερασπιστεί τα εδάφη της από μια άλλη χώρα του ΝΑΤΟ (Τουρκία) που είναι με τη σειρά της δεύτερη στο ύψος των πολεμικών της δαπανών του ΝΑΤΟ!
Και από την οποία δεν μας διασφαλίζει η συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ!
Η αλήθεια είναι πως εκείνοι που υποστηρίζουν την υπερψήφιση των στρατιωτικών δαπανών από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έχουν δίλημμα αν κληθούν να υπερασπιστούν την αύξηση του ορίου των στρατιωτικών δαπανών της κάθε χώρας-μέλος του ΝΑΤΟ καθώς η Ελλάδα το ...έχει ξεπεράσει προ πολλού!
Ούτε θα έχουν πρόβλημα να υπερασπίσουν την κυρίαρχη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για στροφή στην πολεμική οικονομία, αφού όλο και σε κάτι θα επωφεληθεί και η Ελλάδα! Άσε που θα κατατροπώσουν και τον πρωθυπουργό που -πριν κατανοήσει ότι κανείς δεν είναι προδότης σε αυτή τη χώρα- τους χαρακτήριζε «μειωμένης εθνικής συνειδήσεως»!
Πώς να τους κατηγορήσει άλλωστε και τώρα, αφού γίνονται «ίδιοι μαζί του» στο συγκεκριμένο θέμα; Όταν γίνονται συμπλήρωμα του «συναινετικού δικομματισμού»;
Δεν θα έχουν όμως πρόβλημα να απαντήσουν από πού θα βρεθούν τα λεφτά για την παιδεία και την υγεία, πώς θα επανέλθει η 13η και 14η σύνταξη κοκ, από τη στιγμή που τα λεφτά πάνε στις αμυντικές δαπάνες, οι οποίες στην πλειοψηφία τους είναι για το ΝΑΤΟ;
Ούτε γι΄ αυτό, γιατί με τόσο υψηλές στρατιωτικές δαπάνες μόνο νέες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες μπορεί να γίνουν. Δικό τους το πεπόνι, δικό τους και το μαχαίρι. Όχι όμως με το αιτιολογικό ότι «τι να κάνουμε, αλλιώς δεν θα μπορέσουμε να συνεργαστούμε με τη Νέα Αριστερά»!
ΥΓ1 Η Νέα Αριστερά από την άλλη μοιάζει να επιχειρεί να μετριάσει τα εσωκομματικά της προβλήματα θέτοντας όρους στον ΣΥΡΙΖΑ και μη διευκολύνοντας τη συμπόρευση. Έστω και αν τόσο στο θέμα του προσώπου για την Προεδρία όσο και για τις στρατιωτικές δαπάνες του προϋπολογισμού έχει δίκιο.
