Σχετική διάταξη έχει περιληφθεί στο υπό διαβούλευση φορολογικό νομοσχέδιο αλλά όπως σημειώνουν αρμόδιες πηγές, η διάταξη επανεξετάζεται καθώς έχει τεράστιο δημοσιονομικό κόστος για τον προϋπολογισμό και δεν εγκρίνεται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
Σύμφωνα με πληροφορίες, θα καταβληθεί προσπάθεια διόρθωσής της, ώστε να χωρά στα δημοσιονομικά περιθώρια, χωρίς να αποκλείεται ακόμα και απόσυρσή της.
Οι πιθανότητες απόσυρσης θεωρούνται από άλλη πηγή περιορισμένες, αλλά οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν με την ολοκλήρωση της διαβούλευσης πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου στη Βουλή.
H διάταξη, με τη σημερινή της μορφή, ορίζει ότι «οι δαπάνες που θα πραγματοποιηθούν για την αγορά αγαθών και τη λήψη υπηρεσιών που σχετίζονται με την ενεργειακή, λειτουργική και αισθητική αναβάθμιση κτιρίων, τα οποία δεν έχουν ήδη ενταχθεί ή δεν θα ενταχθούν σε πρόγραμμα αναβάθμισης κτιρίων, μειώνουν, ισόποσα κατανεμημένες σε περίοδο πέντε ετών, τον φόρο εισοδήματος των φυσικών προσώπων, μέχρι του αναλογούντος για κάθε φορολογικό έτος φόρου, με ανώτατο συνολικά όριο δαπάνης τις 16.000 ευρώ».
Απαραίτητη προϋπόθεση η εξόφληση των δαπανών με πλαστικό χρήμα και η λήψη των απαιτούμενων παραστατικών, δηλαδή απόδειξη ή τιμολόγιο.
Σε σχέση με την προϊσχύουσα διάταξη νόμου, η νέα είναι πολύ πιο γενναιόδωρη. Με τις προηγούμενες διατάξεις, το κίνητρο αφορούσε σε έκπτωση από τον φόρο εισοδήματος του 40% των δαπανών ενεργειακής, λειτουργικής ή αισθητικής αναβάθμισης μόνο όσον αφορά τις εργασίες και όχι τα υλικά. Με τη νέα διάταξη, έμπαιναν στην έκπτωση υλικά και εργατικά στο 100% της δαπάνης.
Αρμόδιες πηγές σημειώνουν πως το κόστος για τον προϋπολογισμό με τις νέες διατυπώσεις θα μπορούσε να φτάσει ακόμα και το 1 δισ. ευρώ.
