Την ονομαστική ψηφοφορία ζήτησαν η Κ.Ο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, η Κ.Ο του Ποταμιού, καθώς και οι ανεξάρτητοι βουλευτές Καρράς, Φωτήλας και Θεοχάρης.
Το νομοσχέδιο ενσωματώνει μια σειρά από σχετικές ευρωπαϊκές οδηγίες, την οδηγία 2000/43/ΕΚ περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, της Οδηγίας 2000/78/ΕΚ για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία και της Οδηγίας 2014/54/ΕΕ περί μέτρων που διευκολύνουν την άσκηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων στο πλαίσιο της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων.
Με το νομοσχέδιο αντικαθίσταται ο ν. 3304/2005 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού, για λόγους κανονιστικού εκσυγχρονισμού, πληρέστερης εναρμόνισης µε την ενωσιακή νομοθεσία.
Μεταξύ άλλων, προβλέπεται η κατάργηση της Επιτροπής Ίσης Μεταχείρισης του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωµάτων η οποία δεν λειτούργησε στην πράξη και η σχετική αρμοδιότητα της παρακολούθησης και της προώθησης της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανατίθεται στον «Συνήγορο του Πολίτη», ενιαία για τον δημόσιο, τον ευρύτερο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.
Όπως αναφέρεται και στο σχέδιο νόμου, ο «Συνήγορος του Πολίτη», ως ανεξάρτητη αρχή, και μάλιστα η κατεξοχήν αρμόδια για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, διαθέτει, ως επιτάσσουν οι «Αρχές των Παρισίων», συνταγματικώς ή νομοθετικώς κατοχυρωμένη ανεξαρτησία, αυτονομία έναντι της εκτελεστικής εξουσίας, ευρεία νομιμοποίηση, εκτενές πεδίο αρμοδιοτήτων, αποτελεσματική ισχύ για τη διεξαγωγή ερευνών και επαρκείς πόρους για την εκτέλεση των καθηκόντων του.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις του νέου πλαισίου αναπτύσσεται κατά το πρότυπο του άρθρου 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, ένα ευρύτερο πεδίο εφαρμογής της ίσης μεταχείρισης σε σχέση µε τον ν. 3304/2005.
Συγκεκριµένα, ενσωματώνονται στο νομοσχέδιο οι προβλέψεις του πεδίου της Οδηγίας 2000/78/ΕΚ, στον τομέα της εργασίας και της απασχόλησης, προστίθενται ως λόγοι διάκρισης οι όροι «χρόνια ασθένεια», «οικογενειακή κατάσταση», «κοινωνική κατάσταση», αντικαθίσταται ο αναχρονιστικός όρος «γενετήσιος προσανατολισµός» µε τον όρο «σεξουαλικός προσανατολισµός» και επιπροσθέτως αναφέρεται ρητώς ως λόγος διάκρισης η «ταυτότητα φύλου» και «τα χαρακτηριστικά φύλου».
Ειδικότερα, η έννοια «αναπηρία» ως λόγος µη διάκρισης συμπληρώνεται µε εκείνη της «χρόνιας ασθένειας» µε σκοπό τη διεύρυνση του επιχειρούμενου από το ν. 4074/2012 δικαιωματικού μοντέλου προστασίας για την ισότιμη πρόσβαση και συμμετοχή στο κοινωνικό γίγνεσθαι των ατόμων µε αναπηρία.
Υπό το πρίσµα αυτό, η «οροθετικότητα» εντάσσεται αναμφισβήτητα στο προστατευτικό πλέγμα της «αναπηρίας ή χρόνιας ασθένεια». Επίσης, η προσθήκη του όρου «οικογενειακή κατάσταση» έχει ως στόχο την απόλυτη προστασία στο τομέα της απασχόλησης και της εργασίας των ισχυρών βιοτικών δεσμών που αναπτύσσονται στο πλαίσιο της οικογενειακής ζωής ανεξαρτήτως του τύπου της ένωσης ενός ζεύγους. Κατά αυτόν τον τρόπο η εξίσωση μεταξύ των προβλεπόμενων στον ΑΚ τύπων γάμου και του συμφώνου συμβίωσης του ν. 4356/2015 είναι καθολική.
Επιπλέον, ως λόγος διάκρισης προβλέπεται η «κοινωνική κατάσταση» ως αποτέλεσμα τυχόν κοινωνικού στιγµατισµού ενός προσώπου λόγω της διακριτότητάς του ως µέλους ενός ιδιαίτερου κοινωνικού υποσυνόλου, όπως, για παράδειγμα, πρώην χρήστες ουσιών ή πρώην φυλακισµένοι.
Τέλος, προβλέπεται ρητώς στον παρόντα νόμο η απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου στο τομέα της απασχόλησης και της εργασίας (ο όρος «ταυτότητα φύλου» αναφέρεται σε «διεµφυλικά άτοµα» των οποίων η ταυτότητα φύλου είναι διαφορετική από το φύλο της γέννησής τους, ενώ υπό την έννοια «χαρακτηριστικά φύλου» προσδιορίζονται τα «διαφυλικά άτοµα», τα οποία εκ γενετής εμφανίζουν σεξουαλικά χαρακτηριστικά, που δεν πληρούν απολύτως την ανατομική τους κατάταξη σε αρσενικό ή θηλυκό φύλο.
Ωστόσο, προβλέπονται και περιπτώσεις δικαιολογημένης διαφορετικής μεταχείρισης.
Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι έναντι των εργαζομένων της ΕΕ διαφορετική μεταχείριση επιφυλάσσεται µόνο στην πρόσβαση στην απασχόληση στη δημόσια διοίκηση, ενώ είναι απολύτως σαφές ότι για τους επί μακρόν διαμένοντες αλλοδαπούς πολίτες η εξαίρεση της ιθαγένειας δεν αντιτάσσεται στο πλαίσιο των δικαιωμάτων που τους αναγνωρίζονται από το ν. 4251/2014.
Προβλέπεται, ακόμη, δικαιολογημένη διαφορετική μεταχείριση λόγω ηλικίας, αναπηρίας ή χρόνιας ασθένειας σχετικής µε την υπηρεσία, ώστε οι ένοπλες δυνάµεις, τα σώματα ασφαλείας και άλλες υπηρεσίες εκτάκτων αναγκών να διατηρούν την επιχειρησιακή ετοιμότητα τους έχοντας τη δυνατότητα να προσλαμβάνουν ή να διατηρούν σε θέση απασχόλησης πρόσωπα µε την απαιτούμενη επάρκεια για την άσκηση όλων των καθηκόντων, στα οποία ενδέχεται να κληθούν.
