Διαπιστώνεται ότι το πρόβλημα της αδυναμίας εύρεσης εργασίας στην Ελλάδα, έχει δομικά χαρακτηριστικά, αφού προκύπτει ότι ακόμα και στην Ισπανία που επίσης έχει πολύ υψηλή ανεργία, το ποσοστό εκείνων που κατάφεραν να βρουν δουλειά ανήλθε στο 16,1%, δηλαδή πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αντίστοιχα στην Πορτογαλία που επίσης τέθηκε σε καθεστώς μνημονίου, το ποσοστό απορροφητικότητας στην αγορά εργασίας είναι στο 20,2%, δηλαδή ακόμα υψηλότερο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι χειρότερη επίδοση από την Ελλάδα, εκτός της Μάλτας, έχει μόνο η Βουλγαρία που για το ίδιο θέμα «τρέχει» με ποσοστό 3,2% μόλις.
Είναι προφανές ότι ο διαρκής αποκλεισμός από την αγορά εργασίας, δημιουργεί σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα στους ανέργους και τις οικογένειές τους, αφού ουσιαστικά βρίσκονται στο περιθώριο του κοινωνικού ιστού. Ένα πρόβλημα που επιτείνεται ακόμα περισσότερο από το διαρκώς υψηλό ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων. Τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό βρίσκεται στο 18%, από 4,8% που είναι στην ΕΕ. Τα στοιχεία του 2015, δείχνουν ότι από τους 22 εκατ ανέργους της ΕΕ, σχεδόν οι μισοί αδυνατούν να βρουν δουλειά για διάστημα ίσο ή μεγαλύτερο των 12 μηνών. Ο αριθμός αυτός είναι διπλάσιος συγκριτικά με το 2008 και δείχνει πως το πρόβλημα της δυσκολίας εύρεσης εργασίας, έχει πιο «ευρωπαϊκά» χαρακτηριστικά και δεν είναι βέβαια ελληνικό, μόνο.
