Μιλώντας στο πλαίσιο του 4ου Παγκόσμιου Συνεδρίου Αγροδιατροφικής Επιχειρηματικότητας (Global Agripreneurs Summit - GAS) που γίνεται πρώτη φορά στην Ελλάδα στο πλαίσιο της 84ης ΔΕΘ, με τίτλο «Ο ρόλος του Αγρότη στην εποχή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης – Defining the Future Farmer 4.0”, ο κ. Βορίδης παραδέχθηκε ότι «μέχρι πριν από δύο μήνες δεν είχα την παραμικρή επαφή με αυτό που λέγεται αγροτική ανάπτυξη. Δεν είχα ασχοληθεί ποτέ με αυτό. Είμαι 12 χρόνια βουλευτής, όμως δεν είχα αφιερώσει ούτε μισή ώρα από τη ζωή μου για να ασχοληθώ με αυτό που λέγεται αγροτική ανάπτυξη».
«Υπάρχει ο εξής κίνδυνος, πρώτον να είμαι εντελώς άσχετος, που δεν είναι κίνδυνος αλλά βεβαιότητα, αλλά δεύτερον υπάρχει και η πιθανότητα να με καταλάβει η ζέση και η θέρμη του νεοφώτιστου. Άρα, μπορώ να σας πω, ότι ύστερα από δύο μήνες στο τιμόνι του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ότι είμαι γοητευμένος από αυτό τον τομέα που δεν είχα ασχοληθεί πριν ποτέ».
Επιχειρηματολογώντας, ο κ. Βορίδης τόνισε ότι δηλώνει γοητευμένος “γιατί στην πραγματικότητα, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και οι δημόσιες πολιτικές για την αγροτική ανάπτυξη έχουν ως αντικείμενο την ένωση και σύνδεσή τους με το χωράφι και τους αγρότες και κτηνοτρόφους που βρίσκονται εκεί. Πρέπει να τον συνδέσουν και να του εξασφαλίσουν το εισόδημά του, αλλιώς θα εγκαταλείψει τη δουλειά αυτή και αυτό διαμορφώνει έναν πραγματικό κίνδυνο για την όλους μας, αφού εάν εγκαταλειφθεί η καλλιέργεια θα δημιουργηθούν σοβαρά προβλήματα άμεσα σε όλους μας”.
Υπογραμμίζοντας την επιτακτική ανάγκη διασφάλισης του εισοδήματος των ανθρώπων στον πρωτογενή τομέα και αλιευτικό κλάδο, ο κ. Βορίδης τόνισε ότι “αυτό αποτελεί μια πρόκληση, αφού πρέπει να διασφαλίσουμε ένα σοβαρό και αξιοπρεπές εισόδημα, αντιμετωπίζοντας όμως και μια άλλη σειρά προκλήσεων που αφορούν μεταξύ άλλων και τη μείωση του κόστους παραγωγής”.
“Η μείωση του κόστους παραγωγής παντρεύεται και συνδέεται με τις υψηλές περιβαλλοντικές μας φιλοδοξίες”, είπε και επισήμανε: “Θέλουμε να γίνεται πιο στοχευόμενη χρήση προϊόντων φυτοπροστασίας, γιατί δεν θέλουμε να επιβαρύνεται το περιβάλλον, αλλά και επειδή αυτό σημαίνει ταυτόχρονα και μείωση του κόστους παραγωγής. Θέλουμε μια πιο στοχευμένη χρήση των λιπασμάτων γιατί θέλουμε να προστατεύσουμε το περιβάλλον και αυτό σημαίνει μείωση του κόστους παραγωγής. Θέλουμε να αρχίσουμε να έχουμε μια σοβαρή διαχείριση του νερού. Πρέπει να σεβαστούμε το νερό και να ακολουθήσουμε πολιτικές, βάσει των οποίων δεν θα εξαντλούμε τα υδάτινα αποθέματά μας. Θέλουμε να προστατεύσουμε τον υδροφόρο ορίζοντά μας, αλλά και να μειώσουμε το κόστος παραγωγής. Περνάμε από μία μετάβαση στην οποία τραβάμε νερό από βάθος 350 μέτρων κάτω από τη γη, που σημαίνει ότι ξοδεύουμε μεγάλη ποσότητα ενέργειας. Πρέπει να αρχίσουμε να τραβάμε νερό από τα επιφανειακά ύδατα”. “Σε αυτή τη συζήτηση πρέπει να μπει ο άνθρωπος που είναι στο χωράφι, γιατί εάν δεν μπει τότε η συζήτηση είναι μεταξύ ειδικών της αγροτικής ανάπτυξης, ειδικών της τεχνολογίας, ειδικών ανθρώπων που κάνουν πολιτική σε γραφεία”, επισήμανε.
Για να γίνουν όλα τα προαναφερόμενα, όπως τόνισε, απαιτείται η χρήση της τεχνολογίας και μέσω της δημιουργίας ενός εκτεκταμένου δικτύου συμβούλων να επικοινωνηθούν τα οφέλη της χρήσης της στους ανθρώπους στο χωράφι, να παραχθεί γεωργική εκπαίδευση ώστε οι άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα να ξέρουν το καινούριο περιβάλλον και τις δυνατότητές του” και “κακά τα ψέματα, θέλουμε και λεφτά”. "Θέλουμε να φέρουμε άμεσα μέσα στη συζήτηση που κάνουμε για την αγροτική ανάπτυξη, τους χρηματοδότες, τις τράπεζες και τα κεφάλαια, και να τους πούμε ότι υπάρχει ενδιαφέρον να επενδύσουν, με οφέλη και για τους ίδιους”, επισήμανε ο υπουργός.
“Πρέπει να συμφωνήσουμε σε επίπεδο πλανήτη”, γιατί, όπως εξήγησε ο κ. Βορίδης, “την ώρα που προσπαθούμε να διασφαλίσουμε το εισόδημα, δεν μπορεί να παράγονται προϊόντα κάπου με τρόπους που δεν σέβονται τίποτα και να εξασφαλίζουν έτσι χαμηλό κόστος, ενώ την ίδια ώρα κάπου αλλού να εκμεταλλεύονται αυτά τα προϊόντα με την ελευθερία του εμπορίου, γιατί τότε δημιουργούμε δύο ταχύτητες στον κόσμο”.
Εξήγησε, η μία ταχύτητα είναι αυτή της “υποβαθμισμένης παραγωγής χαμηλής ποιότητας προϊόντων και τιμών και η άλλη, στην οποία θέτουμε αυστηρές προϋποθέσεις καλλιέργειας και που όμως εκεί υποχρεωτικά τα προϊόντα αυτά παύουν να είναι ανταγωνιστικά έναντι των άλλων” και στο πλαίσιο αυτό υπογράμμισε την ανάγκη για “μια παγκόσμια συνεννόηση”.
Σημειώνοντας ότι η ΝΔ είναι μια νέα κυβέρνηση που εξελέγη με μια πολύ συγκεκριμένη εντολή, καθώς “έχει μιλήσει με σαφή και καθαρό τρόπο προεκλογικά σε μια σειρά ζητημάτων, ο κ. Βορίδης ξεκαθάρισε” “δεν ερχόμαστε να υπερασπιστούμε ένα αμυντικό γραφειοκρατικό κράτος που θέλει να κρατήσει σφιχτά τις αρμοδιότητές του να μην του τις πάρει κανένας και να μην μπορέσει να γίνει τίποτα εάν αυτό δεν ξεκινά μέσα από την υπηρεσία, γιατί είμαστε καχύποπτοι στους πάντες και τα πάντα. Αντιθέτως, εκφράζουμε μια πολιτική φιλοσοφία που λέει ότι όλο αυτό που περιγράψαμε να ξεκινά μέσα από την ίδια κοινωνία, τον ίδιο τον παραγωγό”.
Στο πλαίσιο αυτό, ο ίδιος επισήμανε την ανάγκη ανοικτού διαύλου επικοινωνίας με τον παραγωγό, “να τον εκπαιδεύσουμε, είτε εμείς ως κράτος, είτε και οι ιδιώτες.Βλέπουμε τη δράση των ιδιωτών ως συμπληρωματική και θέλουμε να τη βλέπουμε να μεγαλώνει, να μεγεθύνεται και εμείς το υποστηρίζουμε κιόλας. Το ΥΠΑΑΤ το βλέπουμε ως έναν στρατηγικό παίκτη, με ρόλο να συντονίζει τις δράσεις”.
“Δεν μπορούμε να μιλάμε για επενδύσεις βγάζοντας από έξω τις οργανώσεις των παραγωγών. Δεν γίνονται οι επενδύσεις, χωρίς επιχειρηματικούς συνεταιρισμούς”, επισήμανε ο κ. Βορίδης.
Υπογραμμίζοντας ότι οι αιτίες της μεγάλης ταλαιπωρίας για τη χώρα μας “δεν μας ήρθαν από έξω, αλλά βρίσκονται εδώ και ενδημούν”, ο κ. Βορίδης τόνισε ότι “ένα από τα κλασικά ζητήματα σχετικά με το τι πήγε λάθος, είναι ο τρόπος με τον οποίο οργανώθηκε το συνεταιριστικό κίνημα στη χώρα. Είναι ένα “υπόδειγμα” σφάλματος εδώ”.
Πρόσθεσε, “αναθεωρώντας λοιπόν το τι πρέπει να γίνει σε αυτό, από την άλλη πλευρά πρέπει να ξεκινήσουμε με μια παραδοχή. Ότι δεν μπορούμε χωρίς τη συνεργασία των παραγωγών, οι οποίοι και και αυτοί που θα πρέπει να κάνουν τις επενδύσεις που ζητάμε”.
Επισημαίνοντας την ανάγκη για συνεργασίες, ώστε να αλλάξει και το μοντέλο του αγρότη που υπάρχει σήμερα, αλλά και “να αποκτήσουν οι άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα και αλιευτικού κλάδου ισχυρή φωνή”, ο κ. Βορίδης υπογράμμισε ότι “οι ομάδες παραγωγών ομοειδών προϊόντων θέλουμε να έρχονται και να διεκδικούν όρους βελτίωσης της παραγωγής και ανταγωνιστικότητάς τους, γιατί αυτό εξασφαλίζει το εισόδημά τους”.
Εξήγησε ότι μόνο με “συνέργειες, σταθερές, καθημερινές, στενές, θεσμικές και οργανωμένες, μπορούν οι παραγωγοί και το κράτος να δουλέψουν με επιτυχία” και αναφερόμενος στις διεπαγγελματικές οργανώσεις τόνισε ότι “αποτελούν θεσμικούς συνομιλητές και μέσω αυτών, παραγωγοί, μεταποιητές, βιομηχανία και έμποροι κάθονται στο ίδιο τραπέζι για το ίδιο προϊόν και θέτουν από κοινού την πολιτική που θέλουν να ακολουθήσουν, προκειμένου να αυξήσουν τη ζήτηση, προκειμένου να ανοίξουν νέες αγορές. Αυτά δεν θα τα κάνει ένα κεντρικό υπουργείο, αλλά μόνο οι άνθρωποι που είναι στο πεδίο. Εμείς είμαστε εδώ για να ακούσουμε τι θέλουν να δούμε πως μπορούμε να τους βοηθήσουμε και να τους στηρίξουμε”.
