Όπως ανέφερε ο κ. Βλασταράκος, το Σχέδιο Νόμου βρίσκεται στην αντίθετη κατεύθυνση από τις διαχρονικές και πάγιες θέσεις του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, οι οποίες συνίστανται σε:
-Ελεύθερη επιλογή ιατρού από τον πολίτη, αξιοποίηση ολόκληρου του ιατρικού προσωπικού και ιατρική λειτουργία, μέσα από θεραπευτικά και διαγνωστικά πρωτόκολλα.
-Συλλογικές συμβάσεις του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου και των κατά τόπους Ιατρικών Συλλόγων, με κατά πράξη και περίπτωση αμοιβή του ιατρού κι όχι με πάγια αντιμισθία, όπως προβλέπει το Νομοσχέδιο.
-Οικογενειακός ιατρός, είτε ως δημόσιος λειτουργός, ή ως συμβασιούχος με τον ΕΟΠΥΥ, με αμοιβές του μεν δημόσιου λειτουργού σύμφωνα με το μισθολόγιο ΕΣΥ, του δε ιδιώτη ιατρού, κατά πράξη και περίπτωση, αλλά και με πρόσθετο μπόνους, σύμφωνα με τα αποτελέσματα που έχει. Ο οικογενειακός ιατρός (Γενικής Ιατρικής, Παθολόγος, Παιδίατρος), πρέπει να αποτελεί δικαίωμα και όχι υποχρέωση κάθε πολίτη. Πρέπει να είναι σύμβουλος της οικογένειας, να δραστηριοποιείται στην πρόληψη και την αγωγή υγείας του πληθυσμού, στη διαμόρφωση του ιατρικού φακέλου του ασθενούς και στη διαχείριση χρόνιων νοσημάτων, που αποτελούν κύριο πρόβλημα του συστήματος υγείας.
Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος είναι κατηγορηματικά αντίθετος με τον οικογενειακό ιατρό ως «gatekeeper».
Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος είναι αντίθετος με την εκχώρηση ιατρικών πράξεων σε άλλους επαγγελματίες υγείας.
Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος θεωρεί απαραίτητο τον εθνικό σχεδιασμό για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, ο οποίος θα έχει προοπτική, πέραν των διαφόρων κυβερνήσεων.
Θεωρεί ότι είναι αναγκαία:
-Η στελέχωση των δημόσιων δομών με ιατρούς βασικών ειδικοτήτων και λοιπό προσωπικό.
-Η λειτουργία Αστικών Κέντρων Υγείας, τα οποία θα έχουν όλες τις ειδικότητες και θα εφημερεύουν σε 24ωρη βάση.
-Η δημιουργία ανεξάρτητων Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), ώστε να αποσυμφορηθούν τα Νοσοκομεία από περιστατικά Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και να επιτρέψουν στους νοσοκομειακούς ιατρούς, ο αριθμός των οποίων είναι αρκετά μειωμένος,να παρέχουν υπηρεσίες δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας περίθαλψης.
Όπως τόνισε ο Πρόεδρος του ΠΙΣ μιλώντας στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, η χώρα μας παράγει ιατρούς ειδικοτήτων, οι οποίοι προσφέρουν υπηρεσίες στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Πρέπει να αξιοποιηθούν, να συμβληθούν -όσοι το επιθυμούν- με τον ΕΟΠΥΥ με αμοιβή κατά πράξη και περίπτωση, μέσα από συλλογική σύμβαση με τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο και τους κατά τόπους Ιατρικούς Συλλόγους και όχι με πάγια αντιμισθία, όπως προβλέπεται στο Νομοσχέδιο.
Ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί στις νησιωτικές, ακριτικές και δυσπρόσιτες περιοχές, με κίνητρα οικονομικά και όχι μόνο.
Απαραίτητη προϋπόθεση θεωρείται η ηλεκτρονικοποίηση του συστήματος, με τη δημιουργία ηλεκτρονικής κάρτας υγείας κάθε πολίτη και ατομικού ηλεκτρονικού φακέλου, ώστε να μην υπάρχει προκλητή ζήτηση.
Η αύξηση των δαπανών για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, αλλά και για την υγεία γενικότερα, οι οποίες είναι πολύ χαμηλές, είναι προϋπόθεση για να μπορέσει να στεριώσει και να έχει προοπτική οποιοδήποτε σύστημα ΠΦΥ.
Η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα είναι απαραίτητη για την ορθή λειτουργία του συστήματος, αλλά και τις υπηρεσίες υγείας προς τον πολίτη.
Η συλλογική σύμβαση με τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο και τους Ιατρικούς Συλλόγους θα συντελέσει στη βοήθεια της Κοινωνίας και του Συστήματος Π.Φ.Υ. για την κάλυψη των αναγκών, αλλά αυτό δεν πρέπει να ακυρώνεται στην πράξη, καθώς το Νομοσχέδιο προβλέπει ότι οι θέσεις των ιατρών θα προκηρύσσονται κεντρικά από το Υπουργείο. Συνεπώς ο ΠΙΣ θεωρεί ότι οι ανάγκες δεν θα καλύπτονται λόγω των δημοσιονομικών περιορισμών.
Ο κ. Μιχαήλ Βλασταράκος υπογράμμισε ότι η ΠΦΥ είναι η βάση του συστήματος υγείας και εάν δεν «χτιστεί» σε στέρεα βάση, ολόκληρο το σύστημα θα καταρρεύσει. Κάλεσε όλους τους αρμόδιους φορείς να βοηθήσουν προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, της αξιοποίησης του ιατρικού δυναμικού της χώρας και της εξάλειψης φαινομένων, όπως αυτό της μετανάστευσης άξιων επιστημόνων, της υποαπασχόλησης και της ανεργίας.
Είναι αδιανόητο μετά από τόσα χρόνια λειτουργίας του ΕΣΥ– πρόσθεσε ο Πρόεδρος του ΠΙΣ- να μην έχει δημιουργηθεί Π.Φ.Υ. που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις και τις ανάγκες των πολιτών.
