Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΝΥΠΕΚΚ μάλιστα στα στοιχεία είναι εντυπωσιακά καθώς σε 600 εκατ. ευρώ ετησίως υπολογίζονται οι απώλειες των εργατοϋπαλλήλων ενώ αντίστοιχα 450 εκατ. ευρώ ετησίως είναι οι απώλειες για τα Ταμεία (ΕΦΚΑ, ΕΤΕΑΕΠ, ΕΟΠΥΥ) και τον ΟΑΕΔ!
Αναλυτικά η ανακοίνωση αναφέρει:
Βαρύ τίμημα καλούνται να πληρώσουν οι εργατοϋπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα στον βωμό τής …πολυπόθητης ανάπτυξης σύμφωνα με το «Αναπτυξιακό Πολυνομοσχέδιο» που τέθηκε σε διαβούλευση μέχρι τις 17-9-2019 σύμφωνα με την ΕΝΥΠΕΚΚ (Ένωση για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους).
Ειδικότερα όπως αναλύει:
Έτσι, σύμφωνα με μετριοπαθείς πρώτες εκτιμήσεις της Ομάδας Νομοθετικής Επεξεργασίας της ΕΝΥΠΕΚΚ, οι ετήσιες απώλειες από τις προωθούμενες διατάξεις, αν εφαρμοστούν στο σύνολό τους, επιμερίζονται ως εξής:
•100 εκατ. ευρώ οι ετήσιες απώλειες για το ΕΤΕΑΕΠ,
•50 εκατ. ευρώ οι ετήσιες απώλειες για τον ΟΑΕΔ.
1ον) Η διάταξη της παρ. 8 του άρθρου 49, με την οποία θεσπίζεται γενική ρήτρα εξαίρεσης («ρήτρα opt–out») της πλειονότητας των ελληνικών επιχειρήσεων και για διάφορους λόγους από την εφαρμογή των εθνικών, τοπικών και κλαδικών συλλογικών συμβάσεων.
2ον) Η διάταξη των παρ. 2 και 3 του άρθρου 51, με την οποία θεσπίζεται η ρήτρα εξαίρεσης από την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης που έχει θεσπιστεί με τον ν. 1876/1990. Με τη διάταξη αυτή πλήττεται καταλυτικά η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης επί συρροής κλαδικών συμβάσεων με επιχειρησιακές συμβάσεις.2ον) Η διάταξη των παρ. 2 και 3 του άρθρου 51, με την οποία θεσπίζεται η ρήτρα εξαίρεσης από την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης που έχει θεσπιστεί με τον ν. 1876/1990. Με τη διάταξη αυτή πλήττεται καταλυτικά η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης επί συρροής κλαδικών συμβάσεων με επιχειρησιακές συμβάσεις.
3ον) Η διάταξη των παρ. 2 και 3 του άρθρου 52, με την οποία θεσπίζεται η ρήτρα εξαίρεσης από την αρχή της επέκτασης της κλαδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας ή της προσχώρησης αυτής.
4ον) Οι διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 53, που θεσπίζει τη ρήτρα κατάργησης (ουσιαστικά) της μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία, παρά τις αντίθετες κρίσεις των Ανωτάτων Δικαστηρίων επί του θέματος (ΟλΣτΕ 2307/2014 ΟλΑΠ 25/2014).
