Τα βασικά σημεία που εισάγει το Μέρος Α’ του προτεινόμενου σχεδίου νόμου για τα υδατοδρόμια και τα υδροπλάνα, σε σχέση με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο (ν.4146/2013), είναι:
Η άδεια ίδρυσης υδατοδρομίου χορηγείται μόνο στο Δημόσιο, σε νομικά πρόσωπα δημόσιου δικαίου, σε ΟΤΑ Α΄ ή Β΄ βαθμού, καθώς και σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου των οποίων την πλειοψηφία των μετοχών έχει το Δημόσιο ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου ή ΟΤΑ Α΄ ή Β΄ βαθμού (δημόσιος φορέας). Εφόσον δεν υπάρχει αίτηση από ενδιαφερόμενο φορέα για ίδρυση και λειτουργία υδατοδρομίου, το Δημόσιο δύναται να ιδρύει και να λειτουργεί υδατοδρόμια,είτε στο όνομά του, είτε σε συνιστώμενα για το σκοπό αυτό νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, στα οποία την πλειοψηφία των μετοχών θα κατέχει το Δημόσιο και τα οποία θα διέπονται από τις διατάξεις του ν. 3429/2005 (Α’ 314).
Διευκολύνεται η διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης για την ίδρυση υδατοδρομίου σε λιμένα, ανεξαρτήτως της νομικής προσωπικότητας που κατέχει ο ενδιαφερόμενος (λιμένας ή ιδιώτης), αίροντας έτσι τη διακριτική μεταχείριση που υπάρχει στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο.
Θεσμοθετείται η δυνατότητα χρήσης περιοχής του λιμένα, ως εναλλακτική περιοχή ελιγμών υδροπλάνου σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, με τη σύμφωνη γνώμη του λιμενάρχη με βάση την κείμενη νομοθεσία, ώστε να διασφαλίζεται η αδιάλειπτη πτητική λειτουργία των υδροπλάνων καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Δυνατότητα διαχωρισμού της διαδικασίας αδειοδότησης σε δύο στάδια, ώστε ο κάτοχος της άδειας ίδρυσης υδατοδρομίου, εφόσον το επιθυμεί, να διαφοροποιείται από τον κάτοχο άδειας λειτουργίας και εκμετάλλευσης του υδατοδρομίου.
Απλοποιούνται τα απαιτούμενα νομιμοποιητικά δικαιολογητικά έγγραφα, τα οποία πλέον αναφέρονται σαφώς στο νομοσχέδιο χωρίς να γίνεται παραπομπή σε άλλες διατάξεις που αφορούν επιχειρήσεις άλλου είδους. Θεσμοθετούνται προθεσμίες για τη χορήγηση των αδειών.
Ενισχύονται τα μέτρα ασφάλειας για τα υδατοδρόμια, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στα θέματα εκπαίδευσης προσωπικού και καθιερώνονται ελάχιστες απαιτήσεις για τις κτιριακές υποδομές των υδατοδρομίων.
Διαχωρίζονται οι διαδικασίες έγκρισης εγχειριδίων ανάλογα με το είδος της αδείας (ίδρυσης ή λειτουργίας) με αποτέλεσμα την επιτάχυνση της αδειοδότησης.
Με τη δημιουργία του Ηλεκτρονικού Σύστηματος Παρακολούθησης Αδειών Υδατοδρομίου (Η.Σ.Π.Α.Υ.), θα τηρείται πάντοτε ο πλήρης και επικαιροποιημένος τεχνικός φάκελος του υδατοδρομίου.
Δίδεται η δυνατότητα τα τιμολόγια υπηρεσιών του υδατοδρομίου προς τα υδροπλάνα να μην περιορίζονται από ΚΥΑ αλλά νακαθορίζονται από τον φορέα λειτουργίας του υδατοδρομίου, ώστε να εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα των υδατοδρομίων σύμφωνα με τις πραγματικές συνθήκες της αγοράς.
Μέρος Β’
Θέματα αστικών οδικών μεταφορών
Τα βασικά σημεία, που περιλαμβάνονται στο Μέρος Β’ του προτεινόμενου σχεδίου νόμου, είναι:
Ομαλή μετάβαση στο νέο πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας των αστικών οδικών επιβατικών μεταφορών, με σκοπό την αποφυγή οποιασδήποτε διακοπής των παρεχόμενων υπηρεσιών. Για το λόγο αυτό, ορίζεται ότι εξακολουθούν να ισχύουν όλες οι διατάξειςπου διέπουν την οργάνωση και λειτουργία των αστικών οδικών μεταφορών επιβατών, μέχρι την ολοκλήρωση των διαδικασιών ανάθεσης -ανά περιοχή- του μεταφορικού έργου κατ’ εφαρμογή των ρυθμίσεων του Κανονισμού και του παρόντος σχεδίου νόμου.
Σαφής ανάθεση και διάκριση των αρμοδιοτήτων, που αποτελεί ζήτημα κρίσιμης σημασίας για την βέλτιστη οργάνωση και λειτουργία των δημόσιων αστικών οδικών επιβατικών μεταφορών.
Οι διαγωνισμοί για την ανάθεση αστικών οδικών μεταφορών επιβατών με την χορήγηση αποκλειστικού δικαιώματος εκμετάλλευσης ή και αποζημίωση, καθώς και η σύναψη συμβάσεων με τους παραχωρησιούχους πραγματοποιούνται από τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών.
Προκήρυξη διαγωνισμών για γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει αστικές περιοχές περισσότερων δήμων, όμορων ή μη, της αυτής ή άλλων Περιφερειών, αν αυτό κρίνεται κατάλληλο για την παροχή υπηρεσιών υψηλής ποιότητας και συγχρόνωςγια τη βιωσιμότητα του παραχωρησιούχου, ή αν η παροχή αυτοτελούς συγκοινωνίας στα πλαίσια κάποιας γεωγραφικής περιοχής κρίνεται ασύμφορη.
Για τον καθορισμό των αστικών γραμμών δημόσιων οδικών μεταφορών επιβατών λαμβάνονται υπόψη οι προτάσεις των δήμωνκαι όλα τα πληθυσμιακά και γεωγραφικά δεδομένα, οι υφιστάμενες οδικές συνδέσεις, οι κοινωνικές και επιβατικές ανάγκες, αλλά και η επιβατική κίνηση, καθώς και τα διαθέσιμα οικονομικά στοιχεία.
Στην προκήρυξη του διαγωνισμού προσδιορίζονται τα όρια της γεωγραφικής περιοχής που αποτελεί αντικείμενο της σύμβασης παραχώρησης, καθώς και όλες οι καθορισμένες αστικές γραμμές που αποτελούν το δίκτυο των δημόσιων αστικών γραμμών αυτής της γεωγραφικής περιοχής, αλλά και οι όροι παρακολούθησης της εκτέλεσης των συμβάσεων παραχώρησης, της διαπίστωσης των παραβάσεων και των επιβαλλόμενων μέτρων άρσης των παραβάσεων, τα είδη και ο τρόπος εκτέλεσης των κυρώσεων, οι όροι και η διαδικασία της επιβολής κυρώσεων, της υποβολής αντιρρήσεων των ενδιαφερομένων κατά των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί,η διαδικασία έρευνας ικανοποίησης των επιβατών και των ποιοτικών παραμέτρων του προσφερόμενου μεταφορικού έργου.
Συγκρότηση Επιτροπών Παρακολούθησης (μία για κάθε σύμβαση), που αποτελούνται από εκπροσώπους του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, της Τροχαίας, της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδος, της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και της αρμόδιας Υπηρεσίας Μεταφορών και Επικοινωνιών της Περιφέρειας.
Οι δημόσιες αστικές οδικές μεταφορές επιβατών συγκαταλέγονται στις Υπηρεσίες Γενικού Οικονομικού Συμφέροντος (Υ.Γ.Ο.Σ.) και ως εκ τούτου πρέπει να προσφέρονται απρόσκοπτα στο κοινό και χωρίς διακρίσεις, γι’ αυτό οι ανώτατες τιμές χρέωσης των επιβατών καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών με βάση κοινωνικοοικονομικά κριτήρια λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης πρόσβασης στο δίκτυο έναντι εύλογου κομίστρου.
Το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών είναι αρμόδιο για τον έλεγχο εφαρμογής των διατάξεων του Κανονισμού 181/2011 (L 55) σχετικά με τα δικαιώματα των επιβατών αστικών οδικών μεταφορών.
Δυνατότητα ανάθεσης του έργου των δημοσίων αστικών μεταφορών επιβατών χωρίς την προκήρυξη διαγωνισμού μόνο όταν συντρέχει περίπτωση διακοπής των προσφερόμενων υπηρεσιών ή επικείμενος κίνδυνος διακοπής τους, για χρονικόδιάστημα όχι μεγαλύτερο από δύο (2) χρόνια.
