«Αρκετά στοιχεία συνηγορούν υπέρ του ότι πρόκειται για δάνειο», δηλώνει ο δικαστής Ντίτερ Ντάιζεροτ και χαρακτηρίζει εύλογη την ελληνική απαίτηση για την αποπληρωμή του. Προσθέτει δε ότι θα μπορούσε να ικανοποιηθεί και το αίτημα για αποζημιώσεις μεμονωμένων θυμάτων, ενώ διευκρινίζει ότι δεν μπορεί να γίνει λόγος για παραγραφή των απαιτήσεων λόγω της Συμφωνίας 2+4, που αποτελεί κλασικό παράδειγμα σύμβασης εις βάρος τρίτου.
«Η Ελλάδα δεν παραιτήθηκε από τις απαιτήσεις της», εξηγεί ο κ. Ντάιζεροτ, καθώς, όπως λέει, δεν εκφράστηκε γραπτώς και «δεν υπάρχει παραίτηση μέσω της σιωπής». Προτείνει δε, σε ό,τι αφορά τον τρόπο διεκδίκησης, την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, για το οποίο όμως απαιτείται συμφωνία του Βερολίνου, ή εναλλακτικά στο Δικαστήριο Συμβιβασμού και Διαιτησίας του ΟΑΣΕ.
