«Ονειρεύοµαι µια Ελλάδα µε αυτοπεποίθηση. Μια χώρα που ατενίζει το µέλλον µε αισιοδοξία, µε τη σιγουριά ενός λαού που έχει αντέξει αιώνες και ξέρει να ξαναγεννιέται» τονίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας σε συνέντευξη που παραχώρησε στο BHMAgazino της Κυριακής, με αφορμή την 52η επέτειο από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, που θα εορταστεί την Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026.
Όπως επισημαίνει ο κ. Τασούλας, «Ζούµε σε µια εποχή µεγάλων ανακατατάξεων, όπου οι ισορροπίες αλλάζουν και η θέση της κάθε χώρας δοκιµάζεται. Και σε καιρούς όπου όλα αλλάζουν, οφείλουµε να επενδύουµε σε εκείνα που µένουν σταθερά», κάνοντας λόγο για «την ενότητα και την παιδεία». Υποστηρίζει, μάλιστα, ότι «Εκεί βρίσκεται η πραγµατική µας δύναµη. Ενωµένοι πάντα προχωρήσαµε µπροστά. Οσα κερδίσαµε ως λαός τα κερδίσαµε όταν υποχώρησαν οι διαφορές µας µπροστά στα µεγάλα, τα σπουδαία».
Σχετικά με την παιδεία, υπογραμμίζει ότι «είναι το θεµέλιο για όλα τα υπόλοιπα. Από αυτή χτίζονται ισχυροί θεσµοί, ωριµάζουν οι ανθρώπινες σχέσεις, γεννιέται µια κοινωνία πιο δίκαιη και πιο ανθεκτική. Μια δηµοκρατία στηρίζεται πρώτα απ' όλα σε πολίτες που σκέφτονται και δρουν υπεύθυνα. Γι' αυτό πιστεύω πως η παιδεία είναι το καλύτερο και ασφαλέστερο µονοπάτι για το µέλλον».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Κληθείς να σχολιάσει την απαξίωση της πολιτικής στις μέρες μας, τονίζει ότι «Σήµερα η πολιτική περιορίζεται στην καταγγελία και στη διένεξη αντί να αποτελεί άµιλλα έργου» και προσθέτει ότι «Τέχνη της πολιτικής είναι το πράττειν. Είναι να έχεις σχέδιο. Είναι να βελτιώνεις χειροπιαστά τη ζωή των ανθρώπων. Τεχνολογία της πολιτικής είναι, αντί για σχέδιο, να έχεις όραµα· αντί να προκρίνεις το πράττειν, να προκρίνεις το φαίνεσθαι - δύο απαρέµφατα τόσο διαφορετικά µεταξύ τους - και, αντί για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών, να έχεις ως βασικό επιχείρηµα την αποµάκρυνση του πολιτικού σου αντιπάλου από την εξουσία. Την ικανοποίηση, δηλαδή, της νίκης για τη νίκη».
Παράλληλα, σημειώνει ότι «Η πολιτική ζωή έχει µετατραπεί σε ένα διαδοχικό κίνητρο καταψήφισης και όχι σε ένα διαδοχικό κίνητρο επιβράβευσης του έργου. Και αυτό έχει ως συνέπεια να προσελκύονται στην πολιτική οι αντίστοιχες προσωπικότητες. Πρέπει να επανέλθει η προσοχή του κόσµου στην προτίµηση των πραγµατοποιών έναντι των θαυµατοποιών».
Για την έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς, όπως καταδεικνύεται από σχετικές έρευνες, απαντά ότι «υπήρξε µια µεγάλη καθίζηση της εµπιστοσύνης του λαού προς τους θεσµούς και την πολιτική λόγω της χρεοκοπίας της χώρας» και τάσσεται υπέρ της οικοδόμησης της λεγόμενης «κανονικότητας», μιας «ευρωπαϊκής κανονικότητας» προτάσσοντας, ως µεγαλύτερη µεταρρύθµιση, που µπορεί να γίνει στην Ελλάδα την οριστική καταπολέµηση του «πελατειακού συστήµατος».
Παράλληλα, αναφέρεται και στην ευθύνη των πολιτών και των επιλογών τους, για την αναβάθμιση του πολιτικού προσωπικού, ενώ σημειώνει ότι και «το ίδιο το πολιτικό προσωπικό οφείλει να ασκεί διαρκώς αυτοκριτική και να προστατεύει το κύρος και το γόητρο των θεσµών που υπηρετεί».
Αναφερόμενος στον συμβολισμό και στο νόημα της 24ης Ιουλίου, υπογραμμίζει την εθνική σημασία της Κύπρου στην ελληνική ιστορία και ιδιαίτερα στην Μεταπολίτευση, επισημαίνοντας ότι «Η 24η Ιουλίου είναι η ηµέρα γεννήσεως της Γ' Ελληνικής Δηµοκρατίας και η δεξίωση, ο εορτασµός δηλαδή, έχει τη σηµασία της µνήµης για την αντίσταση κατά της δικτατορίας, της περισυλλογής για τη σπουδαιότητα της περιφρούρησης της δηµοκρατίας και προπαντός της ενότητας. Ακριβώς γι' αυτό, για την ανάδειξη της ενότητας, υπάρχει και η παράδοση ο Πρόεδρος και όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί να συναντιούνται στο κιόσκι του κήπου. Ωστόσο, η δηµοκρατία γεννήθηκε παράλληλα µε την τραγωδία της Κύπρου και, ως εκ τούτου, η 24η Ιουλίου είναι η ηµέρα που µας υπενθυµίζει ότι ο κορυφαίος και αδιαπραγµάτευτος στόχος της Μεταπολίτευσης είναι και θα είναι η ολόπλευρη ενίσχυση του ελληνισµού έτσι ώστε να επιτευχθεί η άρση των συνεπειών της εισβολής».
Η συνέντευξη περιέχει εκτενή τμήματα με βιογραφικά στοιχεία, καθώς ο κ. Τασούλας μιλάει εκτενώς για τα παιδικά του χρόνια, τον πατέρα του και την οικογενειακή του ζωή, τα χρόνια δίπλα στον Αβέρωφ αλλά και την ιδιαίτερη πατρίδα του, τα Ιωάννινα, που τον έχει καθορίσει σαν άνθρωπο και σαν προσωπικότητα, ενώ στο ερώτημα ποιες λέξεις θα ήθελε να συνοδεύσουν τη δική του υστεροφηµία, να χαρακτηρίσουν τη διαδροµή του στην Προεδρία, απαντά λέγοντας: «Τέσσερις λέξεις: "Υπήρξε ένας σοβαρός άνθρωπος"».
Σε πιο προσωπικές ερωτήσεις για την σύζυγο και τα παιδιά του, υποστηρίζει με αφοπλιστική ειλικρίνεια, ότι η πολιτική δεν του άφησε χρόνο για να είναι καλός σύζυγος και καλός πατέρας και τονίζει ότι «Η κατανόηση της συζύγου και των παιδιών µου, ιδίως όσο µεγάλωναν, υπήρξε πάντοτε ένας σταθερός σύµµαχος στην πολιτική µου διαδροµή».
Παραδέχεται ότι συνεχίζει να χρησιμοποιεί κινητό παλαιάς κοπής και δεν έχει συμμετοχή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς δεν διαθέτει λογαριασµό στο Facebook ή στο Χ, ενώ μιλώντας για τα fake news, υποστηρίζει ότι «η ψευδολογία και η υπερβολή που διαχέουν δηµιουργούν τελικά παραπληροφορηµένους και φανατισµένους πολίτες, οι οποίοι δεν είναι επιβοηθητικοί στην αναβάθµιση της πραγµατικής δηµοκρατίας».
Αναφορικά με τους περιορισμούς που έχει πλέον η ζωή του, ως Πρώτος Πολίτης της Χώρας, επισημαίνει ότι παρά το αυστηρό πρωτόκολλο, δεν στερείται τις τρεις βασικές του συνήθειες: το περπάτηµα, το διάβασµα και την επαφή του µε τον κόσµο, την οποία πάντα επιδιώκει και τονίζει ότι «Το αξίωµα αυτό σου δίνει την σπάνια δυνατότητα να υπηρετείς την ενότητα του τόπου πάνω από κάθε διαχωρισµό. Να υπηρετείς τον θεσµό, στον οποίο προσφεύγει ο πολίτης, όταν αναζητεί ένα σταθερό σηµείο αναφοράς. Είναι µια ευθύνη που, όσο και αν σε περιορίζει, σε γεµίζει µε ένα βαθύ αίσθηµα προσφοράς».
Αναφέρεται σε στίχους μερικών από τους αγαπημένους του ποιητές, Παλαμά, Καβάφη, Σεφέρη και σημειώνει ότι γι΄αυτόν η ποίηση είναι καταφύγιο. Όπως λέει χαρακτηριστικά «Ενα καταφύγιο που ερµηνεύει τον κόσµο. Αλλοτε µε ωραίες λέξεις, άλλοτε µε δωρικότητα, άλλοτε µε τρόπο επαγωγικό. Σε βοηθά να οργανώσεις τις σκέψεις σου και να τις µεταδώσεις».
Μιλώντας για το χιούμορ στη ζωή του, αποκαλύπτει ότι πριν από περίπου σαράντα χρόνια, ο πολιτικός του µέντορας Ευάγγελος Αβέρωφ του είχε δώσει µια σχεδόν πατρική συµβουλή: «Να προσέχεις το χιούµορ σου, γιατί στην Ελλάδα επικρατεί η σοβαροφάνεια και όχι η εκτίµησή του», ενώ σήμερα ακόμα και µέσα στον αυστηρό ρόλο του Προέδρου της Δηµοκρατίας, βρίσκει τον τρόπο να το αφήνει να διαπερνά διακριτικά τον λόγο του.
Στο πλαίσιο της συνέντευξης, που υπερβαίνει τις 6000 λέξεις, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για πρώτη φορά παρουσιάζει το Προεδρικό Μέγαρο στον Τύπο. Ειδικότερα, πραγματοποιείται ξενάγηση στο Βυζαντινό Σαλόνι, στην Αίθουσα Συσκέψεων, στην Αίθουσα Διαπιστευτηρίων και στην Αίθουσα Δεξιώσεων και στη συνέχεια στο Γραφείο του Προέδρου, αλλά και στον Κήπο του Προεδρικού Μεγάρου.
Σχετικά με τα έργα που έχει θέσει ως προτεραιότητα για την αναβάθμιση του Προεδρικού Μεγάρου, σημειώνει ότι ενεργοποιήθηκε σε συνεργασία µε το υπουργείο Υποδοµών, ένα πρόγραµµα ύψους 3.300.000 ευρώ, για την ενεργειακή αναβάθµιση του κτιρίου, καθώς πρόκειται για ένα κτίριο του προπερασµένου αιώνα, το οποίο, όταν κατασκευάστηκε, προφανώς δεν διέθετε τις προδιαγραφές που απαιτούνται σήµερα για τη µείωση του ενεργειακού του αποτυπώµατος. Παράλληλα, μιλά και για τα έργα κυρίως αποκαταστάσεως της µορφής του κτηρίου, σε συνεργασία µε το υπουργείο Πολιτισµού, καθώς και για την κηποτεχνική αναβάθµιση του περιβάλλοντος χώρου.
Ο κ. Τασούλας εκφράζει τον θαυμασμό του για τα έργα Τέχνης που υπάρχουν στο Προεδρικό Μέγαρο, δάνεια από την Εθνική Πινακοθήκη και το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, όπως και έργα καλλιτεχνών, όπως των Βολονάκη, Γύζη, Παρθένη, Τέτση, Μποκόρου και αποκαλύπτει ότι το επόµενο διάστηµα οι τοίχοι του Προεδρικού Μεγάρου θα εµπλουτιστούν µε νέα έργα από την Εθνική Πινακοθήκη, του Περικλή Πανταζή (1849-1884) και του Ουµβέρτου Αργυρού (1884-1963). Επίσης, αναφέρει ότι σύντοµα τον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου θα κοσµεί και µια νέα προτοµή, εκείνη του αρχιτέκτονα του κτιρίου, Ερνέστου Τσίλλερ, η οποία, όπως υποστηρίζει, «Ηταν µια απαίτηση της ίδιας της ιστορίας του Προεδρικού Μεγάρου, που πρέπει να ικανοποιηθεί».
