Οι κάτοικοι του επίμαχου οικισμού, που είναι σε μικρή απόσταση από το εργοστάσιο, υποστηρίζουν ότι η τσιμεντοβιομηχανία για να αποφύγει το κόστος των σχετικών δαπανών δεν τηρεί τους προβλεπόμενους από την άδεια λειτουργίας της περιβαλλοντικούς όρους, ενώ αρνείται να λάβει μέτρα για την καλή συντήρηση και τον εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων του εργοστασίου της. Η στάση αυτή της τσιμεντοβιομηχανίας έχει ως συνέπεια να μολύνεται το περιβάλλον του οικισμού Αγία Μαρίνα, να επικάθεται τσιμεντόσκονη 1,2 εκατοστών στις αυλές των σπιτιών, τα μπαλκόνια, μέσα στα σπίτια, τους δρόμους, τις πλατείες, στον αιγιαλό ακόμη και στον βυθό της θάλασσας.
Σύμφωνα με τους κατοίκους, η παράνομη αυτή στάση της τσιμεντοβιομηχανίας προσβάλλει το δικαίωμα χρήσης των κοινόχρηστων χώρων του επίμαχου οικισμού και το δικαίωμα να αναπνέουν καθαρό αέρα, ενώ υπονομεύεται η κατάσταση της σωματικής και ψυχικής υγείας τους με την επιβλαβή εισπνοή μολυσμένου ατμοσφαιρικού αέρα. Επίσης, υποβαθμίζεται η ποιότητα της ζωής τους με συνέπεια να προσβάλλεται η προσωπικότητά τους.
Οι 26 κάτοικοι διεκδικούσαν από την ελληνική Δικαιοσύνη από 44.020 ευρώ ο καθένας (συνολικά 1.144.520 ευρώ), αλλά τελικά επιδικάστηκε στον καθένα ποσό 3.000 ευρώ (συνολικά 78.000 ευρώ).
Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι από τις παραλείψεις της τσιμεντοβιομηχανίας θεμελιώνεται με πληρότητα η προσβολή της προσωπικότητας των κατοίκων τού εν λόγω οικισμού που απορρέει από την ηθική βλάβη τους, λόγω της στέρησης τής χρήσης των περιβαλλοντικών αγαθών, αλλά και από την απειλούμενη βλάβη της υγείας τους από την έκθεσή τους στους κινδύνους της περιβαλλοντικής μόλυνσης.
