Ένα άκρως ενδιαφέρον τριήμερο ξεκινά από σήμερα, με πλήθος υψηλών αφίξεων στην Αθήνα. Η παρουσία των… VIPs της Ε.Ε. και εκπροσώπων των δανειστών της χώρας είναι σε ένα βαθμό συμπτωματική, έχει κυρίως εθιμοτυπικό και συμβολικό χαρακτήρα λόγω του βρετανικού δημοψηφίσματος την Πέμπτη, αλλά εκ των πραγμάτων θα παραγάγει και ορισμένα πολιτικά αποτελέσματα που σε ένα βαθμό θα προοικονομήσουν την εξέλιξη της επόμενης αξιολόγησης του Μνημονίου.
Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν ΚλοντΓιούνκερ, που από χθες βρίσκεται στην Αθήνα, σήμερα θα παραστεί και θα μιλήσει στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ, από το βήμα της οποίας θα μιλήσουν επίσης ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της Ν.Δ. Η παρουσία Γιούνκερ στη συνέλευση του ΣΕΒ εκ των πραγμάτων επιβάλλει πρωτόκολλο συναίνεσης στους δυο πολιτικούς αρχηγούς, αλλά το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του «σόου» είναι αν ο πρόεδρος της Κομισιόν θα «αβαντάρει» και με ποιον συγκεκριμένο τρόπο τα αιτήματα της ηγεσίας των βιομηχάνων για πιο «αναπτυξιακά» και «φιλικότερα στο επιχειρείν» μέτρα. Κι εδώ, ως γνωστόν, ανοίγεται πεδίο δόξης λαμπρόν για τη δεύτερη αξιολόγηση, κορυφαίο θέμα της οποίας είναι τα εργασιακά. Για τα οποία ο Γιούνκερ έχει συγκεκριμένη άποψη, όπως θα δείξουμε παρακάτω.
Τα πάνελ του Economist
Στην Αθήνα βρίσκεται από σήμερα και ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ, που εκτός από τη συνάντησή του με τον υπουργό Οικονομικών Ε. Τσακαλώτο, θα είναι και ομιλητής στο διήμερο συνέδριο του Economist, την Τετάρτη. Ο κ. Ρέγκλινγκ θα είναι ομιλητής, μαζί με τον Γκίκα Χαρδούβελη, σε πάνελ με τον τίτλο: UnfinishedBusiness – The Greek Economy Achievementsand Obstacles (=Μισοτελειωμένες δουλειές: Τα επιτεύγματα και τα εμπόδια της ελληνικής οικονομίας).
Δεν ξέρουμε αν ο τίτλος υπονοεί ότι τη δουλειά που άφησε στη μέση ο Γκ. Χαρδούβελης με το περίφημο mail του στα τέλη του 2014 οφείλει να την ολοκληρώσει το τρίτο Μνημόνιο. Είναι σίγουρο, όμως, ότι παραπέμπει στην «ολοκλήρωση της δουλειάς» με την επόμενη αξιολόγηση. Κι είναι ενδιαφέρον να ακούσουμε την οπτική του Ρέγκλινγκ στο κορυφαίο θέμα της, τα εργασιακά.
Πολύ πιο συγκεκριμένοι στο πεδίο αυτό ενδέχεται να είναι οι άλλοι VIP εκπρόσωποι των δανειστών που έρχονται στην Αθήνα για το συνέδριο του Economist, και για την ακρίβεια το επόμενο πάνελ της Τετάρτης με θέμα: «Κρατώντας το τρίτο πρόγραμμα προσαρμογής σε τροχιά- Και τώρα τι;» Τις απαντήσεις στο ερώτημα θα τις δώσουν οι επικεφαλής του κουαρτέτου ΝτέκλανΚοστέλο (Κομισιόν), Φραντσέσκο Ντρούντι (ΕΚΤ), Ντέλια Βελκουλέσκου (ΔΝΤ), Νικόλα Τζιαμαριόλι (ESM), πλαισιωμένοι από τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Γ. Χουλιαράκη και τον Αλβάρο Περέιρα του ΟΟΣΑ.
Προφανώς, την παράσταση θα κλέψει η κ. Βελκουλέσκου του ΔΝΤ και οι απαντήσεις της ως προς τους όρους συμμετοχής του Ταμείου στο τρίτο Μνημόνιο. Είναι απίθανο η εκπρόσωπος του ΔΝΤ να πει κάτι βαρύτερο από όσα έχει ήδη πει η κ. Λαγκάρντ, οπότε το ενδιαφέρον μετατίθεται στις απαντήσεις για το πώς το ΔΝΤ αντιλαμβάνεται τις «μεταρρυθμίσεις» στην αγορά εργασίας, όπως περιγράφονται στο Μνημόνιο.
Οι «σοφοί» των εργασιακών
Λιγότερης προσοχής θα τύχουν οι εργασίες και οι συναντήσεις που θα έχει σήμερα και αύριο στην Αθήνα η καθ’ ύλην αρμόδια επιτροπή εμπειρογνωμόνων που έχει συγκροτηθεί με συμφωνία κουαρτέτου και υπουργείου Εργασίας. Οι 8 εμπειρογνώμονες με επικεφαλής τον Ολλανδό Γιαν Φαν Ουρς θα έχουν συναντήσεις με συνδικαλιστικούς φορείς εργαζομένων και εργοδοτών (ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΣΒΕΕ, ΣΕΤΕ, ΕΣΕΕ κ.λπ.), με στόχο τη σύνταξη πορίσματος πριν από την έναρξη της δεύτερης αξιολόγησης για τη «μεταρρύθμιση»της αγοράς εργασίας.
Η οριοθέτηση της δουλειάς όπως γίνεται από το τρίτο Μνημόνιο είναι αυστηρή: αξιοποιούνται οι «βέλτιστες πρακτικές» στην Ευρώπη, αποκλείεται η επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς. Είναι άγνωστο μέχρι στιγμής αν οι «σοφοί» της επιτροπής εμπειρογνωμόνων (στην οποία ο μόνος Έλληνας εργατολόγος είναι ο Γ. Κουκιάδης) έχουν βρει τρόπο να τετραγωνίσουν τον κύκλο, δηλαδή να αποφύγουν τη διεύρυνση της εργασιακής απορρύθμισης, η οποία αποτελεί σαφή επιδίωξη των δανειστών. Έτσι κι αλλιώς ο ρόλος της είναι γνωμοδοτικός.
Τον τόνο και σ’ αυτή τη διαπραγμάτευση, που έχει ως άξονες τις συλλογικές συμβάσεις και τη σχέση τους με τον κατώτατο μισθό, τις ομαδικές απολύσεις και τον συνδικαλιστικό νόμο, θα τον δώσουν οι επικεφαλής του κουαρτέτου, με τη γνωστή νεοφιλελεύθερη ατζέντα τους. Άλλωστε, πάνω από όλους ο ίδιος ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ έχει υπογραμμίσει τη συμπάθειά του προς την εργασιακή μεταρρύθμιση της γαλλικής κυβέρνησης ως μοντέλο για ολόκληρη την Ευρωζώνη. Μιλώντας στη LeMonde πριν από ένα μήνα είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: «Δεν μπορώ να φανταστώ ποια θα ήταν η αντίδραση με διαδηλώσεις σε Παρίσι και Μασσαλία, εάν η Γαλλία έπρεπε να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις σαν αυτές που επιβλήθηκαν στους Έλληνες. Τη στιγμή, μάλιστα, που η εργασιακή μεταρρύθμιση που επιθυμεί να επιβάλει η κυβέρνηση είναι το ελάχιστο που έχουμε να κάνουμε».
Αν, λοιπόν, το ελάχιστο που έχουμε να κάνουμε στην Ε.Ε. είναι μια εργασιακή μεταρρύθμιση ανάλογη του νόμου Ελ Κομρί που έχει ξεσηκώσει τη Γαλλία, μπορούμε να φανταστούμε ότι για την Ελλάδα ο λογαριασμός του τρίτου Μνημονίου προβλέπει και κάτι παραπάνω από αυτήν.
