Με αφορμή τις επικείμενες ανακοινώσεις για το θέμα, σχολιάζει ότι επρόκειτο για το πιο ζεστό καλοκαίρι παγκοσμίως, το αποδίδει στο φαινόμενο El Ninio και την κλιματική αλλαγή και τονίζει ότι, με βάση τα παραπάνω δεδομένα, αλλά και το πιο ζεστό έτος μέχρι τώρα που ήταν το 2014, περιμένουμε και το 2016 να είναι ζεστό έτος συνολικά σε ολόκληρο τον κόσμο.
"Το El Ninio είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται στον Ισημερινό και τον νότιο Ειρηνικό, στην περιοχή του Περού και της Άπω Ανατολής και έχει μια περιοδικότητα επτά - οκτώ χρόνων. Όταν είναι έντονο, κάτι που συμβαίνει τώρα, έχουμε μεγάλη έκλυση θερμότητας στην ατμόσφαιρα, λόγω της αλλαγής της ροής των αέριων μαζών" εξηγεί.
Υπογραμμίζει, άλλωστε, ότι οι εκτιμήσεις των επιστημόνων για ένα ζεστό 2016 βασίζονται στις ομοιότητες που παρατηρούν με το 1998, που ήταν επίσης μια πολύ ζεστή χρονιά.
Ο κ. Καρακώστας δεν παραλείπει να επισημάνει ότι τα στοιχεία που αναφέρθηκαν προκύπτουν από τις υψηλότερες και τις χαμηλότερες θερμοκρασίες σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη και τονίζει ότι, για τη Θεσσαλονίκη, το καλοκαίρι που πέρασε ήταν μέτριο προς ζεστό.
Το παράδοξό του, μάλιστα, έγκειται στο γεγονός ότι η υψηλότερη θερμοκρασία σημειώθηκε εκτός των μηνών του καλοκαιριού και συγκεκριμένα στις 7 Σεπτεμβρίου, οπότε ο υδράργυρος "άγγιξε" τους 39,2 βαθμούς. Κατά τα άλλα, η μεγαλύτερη θερμοκρασία εντός των τριών μηνών του θέρους ήταν οι 38 βαθμοί, που σημειώθηκαν στις 22 Ιουλίου. Γενικότερα, όμως, ο ζεστότερος μήνας ήταν ο Αύγουστος και ακολουθούσαν κατά σειρά ο Ιούλιος και ο Ιούνιος.
Στην ερώτηση, αν τα συμπεράσματα των επιστημόνων της μετεωρολογίας για το ζεστότερο καλοκαίρι όλων των εποχών αφορούν και τον επικείμενο χειμώνα, απαντά: "Σίγουρα θα επηρεαστούν και οι χειμώνες εφόσον επηρεάζεται όλο το έτος, αλλά δεν θα μπορούσαμε να πούμε, εάν θα έχουμε μεγαλύτερες, περισσότερες και πιο έντονες καταιγίδες και περισσότερα χιόνια γιατί εκεί τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα".
Σε ό,τι αφορά τις βροχοπτώσεις και την υγρασία, τον περασμένο χειμώνα, στη Θεσσαλονίκη, ο καθηγητής του ΑΠΘ γνωστοποιεί ένα ακόμη ρεκόρ. Όπως λέει, "ο χρόνος που μας πέρασε ήταν το πιο υγρό έτος από το 1930, οπότε άρχισε να δουλεύει ο μετεωρολογικός σταθμός στη Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα, κατέγραψε 912 χιλιοστά νερό που θεωρείται τεράστια ποσότητα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι αν πάρουμε μια επιφάνεια ενός τετραγωνικού μέτρου είναι σαν να ρίχνουμε 912 κιλά νερό στην επιφάνεια αυτή ή για τους αγρότες σαν να ρίχνουμε 912 τόνους νερό σε ένα στρέμμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το δεύτερο πιο υγρό έτος για τη Θεσσαλονίκη ήταν το 1987 και μας έδωσε 650 χιλιοστά βροχής".
Ο ίδιος σχολιάζει ότι, δυστυχώς, όλες αυτές οι τεράστιες ποσότητες νερού πήγαν χαμένες καθώς αφενός δεν υπάρχουν στην περιοχή μέσα για την αποθήκευσή τους, αφετέρου έπεσαν μεγάλες ποσότητες βροχής σε σύντομο χρονικό διάστημα και δεν πρόλαβαν να απορροφηθούν από τον υδροφόρο ορίζοντα.
"Ο άνθρωπος κάνει οικονομία, όταν έχει χρήματα" επισημαίνει ο κ. Καρακώστας και προσθέτει: "η χώρα μας προσφέρεται για να δημιουργηθούν εύκολα ρεζερβουάρ, χώροι αποθήκευσης νερού, όπως είναι η λίμνη Πλαστήρα, όπως είναι ο Μόρνος. Η ορεινή περιοχή της Ελλάδας προσφέρεται για κάτι τέτοιο, επειδή από τρεις πλευρές υφίσταται το στεγανό. Δεν έχουμε παρά να χτίσουμε την τέταρτη πλευρά και να μαζευτεί εκεί το νερό, για να μπορέσουμε να το χρησιμοποιήσουμε το καλοκαίρι. Κάθε καλοκαίρι αρχίζει η διαμάχη Καρδίτσα, Τρίκαλα, Λάρισα ποιοι θα πάρουν το νερό από τη λίμνη Πλαστήρα. Γιατί να το έχουμε αυτό; ο Θεός μας έφερε τόσο νερό το 2014 και δεν το αποθηκεύσαμε πουθενά".
Όσο για την επίλυση των μεγάλων προβλημάτων που προκύπτουν από την κλιματική μεταβολή θεωρεί ότι υπάρχει η δυνατότητα επανάκαμψης, όχι όμως μέσα από διαδικασίες, όπως η επικείμενη συνάντηση κορυφής εκπροσώπων του ΟΗΕ στο Παρίσι. "Το πρωτόκολλο του Κιότο υλοποιήθηκε το 2005, ενώ ξεκίνησε το 1997 και τώρα μαζεύονται εκπρόσωποι από 200 χώρες για να καταλήξουν σε συμπέρασμα. Αυτό είναι ουτοπία για μένα" σημειώνει χαρακτηριστικά.
