«Το θέμα στο κόμμα δεν είναι ποιο πρόσωπο θα ηγείται στο κόμμα, αλλά η ιδεολογική και οργανωτική φυσιογνωμία του».
«Εγκαίρως, από κοινού με άλλους, ελάχιστους είναι η αλήθεια συναδέλφους, είχαμε επισημάνει, μετά την μεγάλη εκλογική ήττα της 25ης Ιανουαρίου, ότι το ζήτημα αυτό οφείλαμε να το συζητήσουμε αναλυτικά σε ένα μεγάλο και δημοκρατικό Συνέδριο, του οποίου θα έχει προηγηθεί προσυνεδριακός διάλογος κατά θεματικές ενότητες» τονίζει.
«Δυστυχώς, με ευθύνη της τότε ηγεσίας και όσων συντάχθηκαν, είτε από πολιτική αφέλεια είτε από καιροσκοπισμό μαζί της, η συζήτηση αυτή ουδέποτε έγινε, ενώ δαιμονοποιήθηκαν τα κίνητρα όσων είχαν το θάρρος να την ζητήσουν. Στη συνέχεια οι δραματικές εξελίξεις για την χώρα και την οικονομία, λόγω των καταστροφικών πειραματισμών της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σε συνδυασμό με την προκήρυξη των εκλογών, δεν επέτρεψαν να διεξαχθεί ένας υποτυπώδης έστω αλλά αναγκαίος διάλογος για το τι είδους κόμμα θέλουμε να είμαστε, ποιους θέλουμε να εκφράζουμε και ποιο εν κατακλείδι είναι το όραμά μας για την χώρα. Είναι πασιφανές πλέον, ότι αν είχαν υιοθετηθεί όσα εμείς, οι λίγοι στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας τότε ζητήσαμε, σήμερα το κόμμα μας, και ίσως η Ελλάδα, θα βρισκόταν σε καλύτερη αν μη τί άλλο, θέση».
«Με τη διαδικασία την οποία, δυστυχώς, ακολουθούμε σήμερα τοποθετούμε την άμαξα μπροστά από τα άλογα. Για λόγους προσωπικής πολιτικής συνέπειας και όχι μόνον, στην παρούσα φάση εκλογής ηγεσίας δεν επιθυμώ και δεν πρέπει να συμμετάσχω».
Τέλος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου αφού υπογραμμίζει πως «κάθε ελπίδα ανασύνταξης προϋποθέτει κατ' αρχήν την ενότητα ως προϋπόθεση επιβίωσης. Αυτό σήμερα για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι δεδομένο και πρέπει οπωσδήποτε να διασφαλισθεί».
