«Κύριε Μοσκοβισί, αν συγκρίνει κανείς την πραγματικότητα στην Ευρωζώνη με τις προτάσεις που έχει καταθέσει η Κομισιόν ή με το κείμενο των 5 Προέδρων, η εντύπωση που προκύπτει είναι απογοητευτική: Επίμονη μακρόχρονη ανεργία, μηδαμινοί ρυθμοί ανάκαμψης της οικονομίας, μεγάλη αύξηση του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους και έκρηξη των ανισοτήτων -εισοδηματικών, κοινωνικών εθνικών, περιφερειακών- στα χρόνια της κρίσης. Είπατε πριν λίγο ότι η Ευρωζώνη χρειάζεται περισσότερη αλληλεγγύη και περισσότερη δημοκρατία. Αυτό για να μην μείνει στα λόγια, θα πρέπει να μεταφραστεί σε επιβολή της κοινοτικής μεθόδου έναντι της διακυβερνητικής.
Αυτή τη στιγμή, το μεγάλο αφεντικό είναι το Eurogroup – χωρίς θεσμική συγκρότηση και λογοδοσία, και η Κομισιόν – κομπάρσος, με το Ευρωκοινοβούλιο περίπου ανύπαρκτο. Τι θα κάνετε για να αλλάξει αυτό; Περισσότερη αλληλεγγύη σημαίνει μεταβιβαστικές πληρωμές. Και εσείς αυτό το μεταθέτετε για μετά το 2017 όπου, αν κατάλαβα καλά τον κύριο Ντομπρόβσκις, τότε θα εξεταστεί όχι το τι αλλαγές χρειάζεται η λανθασμένη αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης, αλλά ΑΝ χρειάζονται αλλαγές. Δηλαδή ενώ η πραγματικότητα πιέζει, εσείς κινείστε με ταχύτητα χελώνας. Υιοθετείτε τις Ελληνικές καλένδες, όσο και αν τις ξορκίζετε στα λόγια, και καμιά φορά κινείστε και όπως ο κάβουρας: προς τα πίσω. Το ερώτημα είναι: είσαστε αποφασισμένοι αυτό το τρομερό έλλειμμα δημοκρατίας και αλληλεγγύης που έχει μετατρέψει την Ευρωζώνη ουσιαστικά σε μια διευρυμένη «ζώνη μάρκου» και υπηρετεί πριν απ’ όλα τα εθνικά συμφέροντα της γερμανικής οικονομίας να το αλλάξετε;»
Στον Δημ. Παπαδημούλη απάντησε ο Πιερ Μοσκοβισί:
«Θέλω να σας πω ότι κατά τη γνώμη μου, η φάση δυο είναι αναμφίβολα η αποφασιστική φάση. Θα πρέπει ήδη από τώρα να ξεκινήσουμε τη συζήτηση και τον προβληματισμό για τη φάση δύο και να μην περιμένουμε να τελειώσουμε πρώτα την πρώτη για να πάμε στη δεύτερη. Ήδη πρέπει να σκεφτούμε από τώρα, για να μην πάθουμε αυτό που αναφέρει η κυρία Περβάνς Μπερέζ. Εγώ είμαι ένθερμος υποστηρικτής της κοινοτικής μεθόδου, πιστεύω ακράδαντα ότι δεν θα επιλύσουμε τα προβλήματά μας με τα διακρατικά ή με τα διακυβερνητικά εργαλεία. Θα πρέπει να αξιοποιήσουμε τους ρεαλιστικούς πόρους που έχουμε στη φάση 1 και τη σχέση μεταξύ ΕΚ και Ευρωπαϊκής επιτροπής, σε ένα πρώτο χρόνο να δράσουμε χωρίς τροποποίηση των συνθηκών, αλλά σε δεύτερο χρόνο, θα πρέπει να είμαστε πιο φιλόδοξοι και να μην αποκλείσουμε ενδεχομένως την αλλαγή των συνθηκών.
Σας καλώ λοιπόν, συλλογικά, ο καθένας με την πολυχρωμία του και τη διαφορά του, να αναλάβει πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτά τα οποία μας υπενθυμίσατε τα συμμερίζεται η Ευρωπαϊκή επιτροπή, αντιστοιχούν στις προσδοκίες των ευρωπαίων πολιτών – περισσότερη απασχόληση, περισσότερη ανάπτυξη. Πρέπει αν υλοποιήσουμε αποτελεσματικές πολιτικές, με καλύτερη διακυβέρνηση, Εκεί είναι το κλειδί για την επιτυχία. Και καλύτερη δημοκρατική εκπροσώπηση και αντιπροσώπευση. Για την Ευρωπαϊκή επιτροπή, αυτό είναι το σημαντικό τρίπτυχο: Πρώτον, η διατήρηση της δημοσιονομικής εξυγίανσης – τώρα έχουμε ουδέτερο δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Δεύτερον, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που πρέπει να προχωρήσουν – και θα πρέπει και στο μέλλον να λάβουμε υπόψη και το θέμα των ανισοτήτων. Τρίτον, επενδύσεις. Αυτά βρίσκονται στο επίκεντρο των προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής».
Στη συνέχεια, στον Δημ. Παπαδημούλη απάντησε ο Βάλντις Ντομπρόβσκις:
«Νομίζω ότι ήταν ευρύτερο το ερώτημα. Όμως πράγματι, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έχει κάνει δουλειά προς αυτή την κατεύθυνση, όπως για παράδειγμα στο φετινό Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, που στρέφεται στη διασφάλιση ισχυρότερης οικονομικής ανάπτυξης και δημιουργίας περισσότερων θέσεων απασχόλησης. Δείτε τις προτεραιότητες που έχουμε ορίσει για το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, αυτές είναι να ενθαρρύνουμε τις επενδύσεις, να ενισχύσουμε την ανταγωνιστικότητα, να ενθαρρύνουμε τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Και αν δείτε και τις πολιτικές παρακολούθησης, εποπτείας της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της ποσοτικής χαλάρωσης, θα διαπιστώσετε ότι λαμβάνονται μέτρα για την οικονομική ανάκαμψη της Ευρωζώνης και αυτό είναι κάτι που θα συνεχίσουμε να πράττουμε».
