Όλα ξεκίνησαν όταν η διαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης και η κατάργηση του μνημονίου μετατράπηκαν αίφνης, αμέσως μετά τις εκλογές της 25ης Γενάρη, σε διαπραγμάτευση εφ’ όλης της ύλης για μια νέα συμφωνία μέσα στη σφηκοφωλιά των λεγόμενων «Θεσμών» που λειτουργούν, φυσικά, ως όργανο των τοκογλύφων – δανειστών και του ιερατείου της νεοφιλελεύθερης και υπό γερμανική κυριαρχία ΕΕ.
Αποτέλεσμα μιας διαπραγμάτευσης εγκλωβισμένης στον ευρωενωσιακό μονόδρομο που κατέληξε στην ετεροβαρή συμφωνία της 20ης Φλεβάρη και έδωσε την ευκαιρία στους δανειστές να στραγγαλίσουν οικονομικά τον ελληνικό λαό και να σύρουν την ελληνική κυβέρνηση όλο και πιο κοντά στις θέσεις και στις απαιτήσεις των «Θεσμών». Μακριά από τις προεκλογικές και προγραμματικές της δεσμεύσεις αλλά ακόμα περισσότερο και από τις αρχές και αξίες της Αριστεράς.
Και τι δεν περιλαμβάνει ο κατάλογος των μέτρων της ελληνικής πρότασης: έμμεσες μειώσεις μισθών και συντάξεων, οριζόντια φορολογική επιβάρυνση, και ιδιωτικοποιήσεις! Απ’ όλα έχει ο μπαξές!
Ας τα δούμε λοιπόν όλα αυτά αναλυτικά:
Η κυβέρνηση πρωταρχικά συμφώνησε για την διετία 2015-2016 δημοσιονομικά μέτρα συνολικού ύψους 7,9 δις ευρώ.
Αυτά τα μέτρα θεωρούνται ως προαπαιτούμενα από τους δανειστές για να απασφαλίσουν μερικώς την κάνουλα της «Θεσμικής» (sic) χρηματοδότησης, η οποία όμως ουσιαστικά θα κατευθυνθεί σχεδόν ολόκληρη στην αποπληρωμή δανείων των ιδίων και ομολόγων του ελληνικού δημοσίου που οι ίδιοι πάλι κατακρατούν.
Οι μειώσεις των μισθών των εργαζομένων επέρχονται με τρείς τρόπους:
-Αυξάνονται κατά 1% οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων , μέτρο από το οποίο υπολογίζονται εισπράξεις για τη διετία 294 εκ. ευρώ.
-Αυξάνεται επίσης η εισφορά για τα επικουρικά ταμεία από το 3% στο 3,5% ώστε να επιτευχθούν εισπράξεις 370 εκ. ευρώ για τη διετία 2015-2016.
-Αυξάνεται η εισφορά αλληλεγγύης. Από την αύξηση αυτή προσδοκόνται έσοδα 470 εκ. ευρώ.
Οι μειώσεις συντάξεων επέρχονται με τους εξής τρόπους:
-Επιβάλλεται εισφορά 5% στις επικουρικές, η οποία δεν υπήρχε. Με το μέτρο αυτό υπολογίζονται έσοδα 240 εκ. ευρώ για τη διετία.
-Αυξάνονται οι εισφορές για την υγειονομική περίθαλψη στο σύνολο των κύριων συντάξεων από 4% σε 5%. Μέτρο το οποίο θα επιφέρει αύξηση εσόδων κατά 405 εκ. για τα έτη 2015-2016.
-Καταργούνται σταδιακά (2016-2025) οι πρόωρες συντάξεις από 1/1/16. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες στην ελληνική πρόταση δεν θίγονται θεμελιωμένα δικαιώματα και διατηρούνται οι εξαιρέσεις για βαρέα και ανθυγιεινά και μητέρες ΑΜΕΑ. Υπολογίζονται έσοδα της τάξης των 360 εκ. για την διετία.
-«Τσεκούρι» προβλέπεται να πέσει και στο ΕΚΑΣ. Σύμφωνα με ρεπορτάζ αναμένεται να αντικατασταθεί από νέο πλαίσιο από το 2018 έως το 2020.
Αυξάνεται, επιπλέον, σημαντικά και οριζόντια η έμμεση φορολόγηση μέσω ΦΠΑ, που ασφαλώς θα έχει αρνητικές επιπτώσεις (έμμεση μείωση εισοδημάτων) κυρίως στους μισθωτούς και συνταξιούχους, όπως όλα τα οριζόντια μέτρα.
Συγκεκριμένα, στο ΦΠΑ παραμένουν, σύμφωνα με τη φερόμενη, ως ελληνική πρόταση και οι τρείς συντελεστές : 23%, 13% και 6% (μειώνεται από 6,5%). Στον μεσαίο συντελεστή παραμένουν τα τιμολόγια των πρώην ΔΕΚΟ (φως , νερό τηλέφωνο κλπ), ενώ μειώνεται από 6,5% σε 6% ο ΦΠΑ μόνο σε φάρμακα και βιβλία. Δεν έχει γίνει ακόμα σαφές ποια θα είναι η «τύχη» του μειωμένου ΦΠΑ για τα ακριτικά νησιά.
Αυξάνεται, επιπλέον, ο παρακρατηθείς φόρος από 26% στο 29% στις ΑΕ και ΕΠΕ, αλλά αν αναλογιστούμε ότι πρόκειται για την ελληνική πρόταση, δεν αποκλείεται τελικά να κινδυνεύουν και οι εργαζόμενοι με «μπλοκάκια».
Στο πεδίο των ιδιωτικοποιήσεων φαίνεται να παραμένει εκτός στην ελληνική πρόταση – βάση συζήτησης μόνο η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, και η «μικρή ΔΕΗ». Ωστόσο, στο 47-σέλιδο κείμενο με τις προτάσεις της που έχει καταθέσει η κυβέρνηση στους «Θεσμούς» και προφανώς δεν παύει να ισχύει , προβλέπεται μεταξύ άλλων: η απελευθέρωση της αγοράς και διακίνησης φυσικού αερίου , που θα οδηγήσει σε σημαντικές ανατιμήσεις σε βάρος των καταναλωτών. Επίσης, γίνεται αναφορά σε διενέργεια δημοπρασιών λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής παραγωγής της ΔΕΗ , κατά τα πρότυπα του γαλλικού ΝΟΜΕ, που θα ωφελήσει κάποιους ιδιώτες σε βάρος της δημόσιας ΔΕΗ.
Φυσικά , η «μαύρη λίστα» των ιδιωτικοποιήσεων βασικών στρατηγικών υποδομών και ακινήτων "φιλέτων" του ελληνικού δημοσίου (βλ. και 47-σέλιδο) είναι μακριά και δυσβάστακτη για το ελληνικό λαό. Σύμφωνα με το 47-σέλιδο κείμενο που προαναφέραμε προς ιδιωτικοποίηση βαδίζουν ΟΛΠ, ΟΛΘ, 14 περιφερειακά αεροδρόμια και μια σειρά από ακίνητα – «φιλέτα».
Αξίζει να αναφέρουμε ότι δεν υπάρχει καμία πρόταση για το θέμα διαγραφής ή απομείωσης του χρέους, αφού όπως δήλωσαν ευρωπαίοι αξιωματούχοι χθες μετά τη σύνοδο κορυφής, αυτό θα συζητηθεί σε άλλο χρόνο και αφού γίνει η τελική συμφωνία και νομοθετηθούν από την ελληνική Βουλή οι νόμοι που θα συγκεκριμενοποιούν την εφαρμογή των μέτρων.
Όσον αφορά στο θέμα της χρηματοδότησης της ανάπτυξης , εδώ τα πράγματα δείχνουν να κινούνται μέσα στη "δημιουργική ασάφεια".
Είναι να αναρωτιέται κανείς προς ποια κατεύθυνση μπορούν να καταλήξουν οι συζητήσεις που ξεκινούν από ένα τέτοιο «σημείο εκκίνησης», όπως άλλωστε χαρακτήρισε την ελληνική πρόταση και η Α. Μέρκελ. Υπάρχει έδαφος να κινηθούν ακόμα πιο κοντά στις αξιώσεις του κειμένου των δανειστών;
Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις εξελίξεις αφού ακόμα δεν υπάρχει οριστική συμφωνία. Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι ελληνικές υποχωρήσεις έχουν ανοίξει την όρεξη των αδηφάγων «Θεσμών», οι οποίοι ζητούν «γη και ύδωρ» και την πλήρη ταπείνωση της ελληνικής κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι , πλέον, κάτι παραπάνω από σαφές ότι η «διαπραγμάτευση» , με προϋπόθεση την «πάση θυσία» παραμονή στην ευρωζώνη απέτυχε παταγωδώς και η εφαρμογή ακόμα και του μη – μαξιμαλιστικού προγράμματος της ΔΕΘ ανεξάρτητα, μάλιστα, από την έκβαση της διαπραγμάτευσης, αποδείχθηκε αδύνατη.
Η χώρα και ο ελληνικός λαός με την κινητοποίησή του, όμως, έχουν την δυνατότητα, ακόμη και τούτη την ώρα, να πουν ένα βροντερό «όχι» στις υποχωρήσεις της ελληνικής κυβέρνησης που άνοιξαν την όρεξη των δανειστών και να δηλώσουν την αντίθεσή τους σε νεομνημονιακού τύπου συμφωνίες.
Μόνο με την εξέταση και πραγματοποίηση εναλλακτικών επιλογών η Ελλάδα θα κερδίσει μια νέα σημαντική θέση στο διεθνές πολιτικό - οικονομικό σκηνικό που μετατρέπεται τάχιστα σε πολυπολικό , μακριά από κηδεμονίες και εξαρτήσεις.
Οι γνώσεις και η ανάλυση υπάρχουν, αυτό που χρειάζεται τώρα είναι η πολιτική βούληση ώστε να αλλάξει η χώρα και ο ελληνικός λαός ρότα και να μπορέσει να διαβεί νέους ελπιδοφόρους και βιώσιμους δρόμους.
