Με λυόμενες αίθουσες, προκατασκευασμένες κατασκευές και σοβαρές ελλείψεις στις σχολικές υποδομές ξεκινά η σχολική χρονιά 2026-2027 για εκατοντάδες μαθητές σε Αχαρνές, Διόνυσο και Ωρωπό. Την ώρα που οι κυβερνητικές εξαγγελίες μιλούν διαχρονικά για αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης και σύγχρονες σχολικές υποδομές, η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν μαθητές, εκπαιδευτικοί και οικογένειες παραμένει πολύ διαφορετική.
Η εικόνα είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική στον Δήμο Αχαρνών. Από τα 34 Δημοτικά Σχολεία, τα 5 λειτουργούν εξ ολοκλήρου σε προκάτ αίθουσες, ενώ άλλα 6 διαθέτουν πρόσθετες προκατασκευασμένες αίθουσες. Αντίστοιχα, από τα 39 Νηπιαγωγεία, τα 11 στεγάζονται εξ ολοκλήρου σε προκάτ και άλλα 10 χρησιμοποιούν επιπλέον προκατασκευασμένες αίθουσες. Συνολικά, 35 από τις 73 σχολικές μονάδες του Δήμου Αχαρνών, δηλαδή περίπου οι μισές, διαθέτουν προκάτ αίθουσες σύμφωνα με τα στοιχεία του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ανατολικής Αττικής «Ο Σωκράτης».
Και η κατάσταση δεν περιορίζεται μόνο στις λυόμενες κατασκευές. Τρία Νηπιαγωγεία λειτουργούν σε χώρους που δύσκολα θα μπορούσαν να θεωρηθούν κατάλληλοι για τη στέγαση μιας σχολικής μονάδας: το ένα σε πρώην κατάστημα, το άλλο στην πιλοτή πολυκατοικίας και ένα ακόμη σε ισόγεια κατοικία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στον Διόνυσο και τον Ωρωπό η εικόνα παραμένει δύσκολη
Στον Δήμο Διονύσου, από τα 12 Δημοτικά Σχολεία, κανένα δεν στεγάζεται εξ ολοκλήρου σε προκάτ, όμως 3 σχολικές μονάδες διαθέτουν πρόσθετες προκατασκευασμένες αίθουσες. Η εικόνα είναι πολύ πιο έντονη στα Νηπιαγωγεία, καθώς 12 από τα 15 λειτουργούν εξ ολοκλήρου σε προκάτ κατασκευές.
Στον Δήμο Ωρωπού, από τα 15 Δημοτικά Σχολεία, τα 9 διαθέτουν πρόσθετες προκάτ αίθουσες. Στα Νηπιαγωγεία, η κατάσταση είναι ακόμη πιο χαρακτηριστική καθώς 14 από τα 17 λειτουργούν εξ ολοκλήρου σε προκατασκευασμένες εγκαταστάσεις.
Η ανάγκη για σύγχρονα, ασφαλή και επαρκή σχολικά κτίρια έρχεται αντιμέτωπη με μια πολιτική που, όπως καταγγέλλεται, αντιμετωπίζει τις αναγκαίες υποδομές μέσα από τη λογική του κόστους και του οφέλους. Έτσι, αντί για ολοκληρωμένο σχεδιασμό και μόνιμες λύσεις, οι ανάγκες καλύπτονται συχνά με προσθήκες λυόμενων αιθουσών και παρεμβάσεις περιορισμένης έκτασης.
Όπως καταγγέλουν οι εκπαιδευτικοί « Το αυτονόητο αίτημα για σύγχρονα, ασφαλή σχολικά κτίρια, με την κατάλληλη υλικο-τεχνική υποδομή, που θα διασφαλίζουν τη δημόσια εκπαίδευση στο σύνολο των σχολικών μονάδων, εξακολουθεί να μπαίνει στην ζυγαριά του κόστους – όφελος και να πετιέται στον κυβερνητικό κάλαθο των αχρήστων! Τα όποια «μερεμέτια» και «ψευτο - φτιασιδώματα» μέσω προγραμμάτων Μαριέττα Γιαννάκου) δεν μπορούν να «μασκάρουν» την πραγματική εικόνα της σχολικής στέγης την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα στην Ελλάδα!»
