Στον χαιρετισμό του ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων Κώστας Γαβρόγλου ανέφερε μεταξύ άλλων ότι η πρόταση για τις Νέες Δομές Υποστήριξης του Εκπαιδευτικού Έργου αποτελεί τη βάση του διαλόγου που αρχίζει. «Εμείς καταθέτουμε μία πρόταση και λέμε ότι με βάση αυτή την πρόταση συζητάμε. Προφανώς έχει πολλά στοιχεία με τα οποία πολλοί μπορεί να συμφωνούν. Θα υπάρχουν και κάποια στοιχεία διαφωνιών, τα οποία θα δούμε πώς και εάν μπορούν να ενσωματωθούν στην τελική μορφή» σημείωσε.
Ως προς τον διάλογο με τα κόμματα και τις ομοσπονδίες, ο Υπουργός απηύθυνε πρόσκληση συνεννόησης και ευρύτερης δυνατής συναίνεσης, σημειώνοντας ότι το διαχρονικό πρόβλημα για το τι συνιστά διάλογο ανάμεσα σε πολιτικές ηγεσίες και συνδικάτα, όπως και τις παθογένειες ετών, θα πρέπει αμφότεροι να τα δουν αυτοκριτικά. «Όταν μας κοινοποιήθηκε η απόφαση του ΣτΕ για τους Διευθυντές και ζητήσαμε τη γνώμη της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας και της ΟΛΜΕ ώστε να προχωρήσουμε στην απαραίτητη νομοθεσία, η μία είπε ότι αυτό δεν τους αφορά -εξάλλου δεν είναι και το πιο σημαντικό πράγμα!- και η δεύτερη δεν μας απάντησε», είπε ο Υπουργός και πρόσθεσε: «Ας μην ερχόμαστε εδώ ως, αν θέλετε, μονοσήμαντα τιμητές της Δημοκρατίας. Διότι όταν λέμε από μηδενική βάση, η απάντηση είναι ‘μα σε τι πάμε να συζητήσουμε;’. Όταν φέρνουμε κάτι πολύ επεξεργασμένο, η απάντηση είναι ότι είναι προσχηματικός ο διάλογος ‘γιατί τα έχετε αποφασίσει όλα’».
Με αφορμή ερώτημα του προέδρου της ΔΟΕ, ο Υπουργός αναφέρθηκε στο θέμα της Προσχολικής Εκπαίδευσης: «Μου ζήτησε ο πρόεδρος της ΔΟΕ, παρόλο που δυο φορές το έχω πει, να ξαναπώ για το θέμα της προσχολικής δίχρονης εκπαίδευσης. Θα νόμιζε κανείς ότι αφού το είπαμε δύο φορές, είναι αρκετές. Ας το ξαναπούμε. Πολιτική δέσμευση της Κυβέρνησης είναι από του χρόνου, από την επόμενη σχολική χρονιά, να θεσμοθετηθεί η υποχρεωτική δίχρονη προσχολική εκπαίδευση, όπου θα διδάσκουν Νηπιαγωγοί. Δεν περιποιεί τιμή ούτε σε σας που το έχετε ακούσει τόσες φορές ούτε σε εμένα να το λέμε και να το ξαναλέμε. Προφανώς από του χρόνου δεν μπορεί να γίνει σε όλες τις περιοχές. Θα γίνει σε διάφορα μέρη ανάλογα με τις υλικοτεχνικές υποδομές. Πάντως, στο πλαίσιο της 14χρονης εκπαίδευσης, από του χρόνου θα αρχίσει να λειτουργεί. Τώρα, τι θα γίνει με τους εργαζόμενους στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, δηλαδή εκεί όπου πηγαίνουν τα παιδιά έως 4 ετών. Ξέρετε ότι η εκπαίδευση αυτών των ανθρώπων δεν γίνεται στα Πανεπιστήμια. Γίνεται στα ΤΕΙ. Εμείς, αυτό που θέλουμε είναι και αυτοί οι άνθρωποι να εκπαιδεύονται στα Πανεπιστήμια. Είναι μέσα στο συνολικό σχέδιο που έχουμε για την αναβάθμιση των ΤΕΙ και άρα την αναβάθμιση των σπουδών διαφόρων κλάδων. Πριν τρεις εβδομάδες συναντήθηκαν οι πρόεδροι και οι κοσμήτορες των Παιδαγωγικών Τμημάτων όλης της χώρας στον Βόλο και πρότειναν αυτά τα Τμήματα των ΤΕΙ να ενσωματωθούν σε τμήματα Νηπιαγωγών και να υπάρχουν δύο κατευθύνσεις στο τέλος. Δεν έχει ληφθεί καμία πολιτική απόφαση επ’ αυτού του ζητήματος. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι αν γίνει κάτι τέτοιο, πράγματι αυτή τη στιγμή θα θολώσει τα νερά. Έχουμε σε όλη την Ελλάδα τρία τμήματα εκπαίδευσης στα ΤΕΙ για ηλικίες μέχρι 4 ετών, τα οποία είναι τραγικά υποστελεχωμένα και πρέπει να αναβαθμιστούν. Να δούμε με ποιο τρόπο θα αναβαθμιστεί η εκπαίδευση αυτών των ανθρώπων, χωρίς να εμπλακεί το θέμα των Νηπιαγωγών. Νομίζω ότι είναι μία πεντακάθαρη στάση».
Παρουσιάζοντας σημεία της πρότασης του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων ο Διευθυντής Ειδικής Εκπαίδευσης Παναγιώτης Κασσιανός, ανέφερε ότι ο επανασχεδιασμός των δομών της εκπαίδευσης καθίσταται πρώτιστη προτεραιότητα καθώς συναρτάται με ζητήματα αφενός προσαρμογής στις νέες ανάγκες που δημιουργούν οι κοινωνικές αλλαγές και αφετέρου ευθύνης συγκρότησης ενός συγκεκριμένου πλαισίου εφαρμογής και υλοποίησης με αξιακές αναφορές, λαμβάνοντας υπόψη και τις σύγχρονες εξελίξεις στην επιστήμη και την τεχνολογία. «Η πρόταση θέτει τα θεμέλια για την πραγμάτωση ενός ευρύτερου οράματος για ένα σχολείο δημόσιο, δημοκρατικό και συνεργατικό» σημείωσε ο κ. Κασσιανός και συμπλήρωσε: «Η προτεινόμενη οργάνωση ενδυναμώνει την ικανότητα του εκπαιδευτικού συστήματος να ανταποκρίνεται στις ανάγκες όλων των μαθητών, ορίζει με σαφήνεια τις αρμοδιότητες των συμμετεχόντων στο υποστηρικτικό δίκτυο και τις διαδικασίες λειτουργίας τους, απαντά στην ανάγκη για δημιουργία ενός περισσότερο αποκεντρωμένου εκπαιδευτικού συστήματος. Τέλος, ενισχύει τον κοινωνικό ρόλο του σχολείου, το οποίο προσπαθεί να επιτελέσει το έργο του μέσα στη δίνη μιας πολύμορφης και παρατεταμένης κρίσης, με έντονες κοινωνικές ανισότητες».
Στην Ημερίδα χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος του ΙΕΠ Γεράσιμος Κουζέλης, ενώ η καθηγήτρια Παιδαγωγικής, Εκπαίδευσης Εκπαιδευτικών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Σοφία Αυγητίδου, αναφέρθηκε στο πλαίσιο, τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες για την υποστήριξη του εκπαιδευτικού έργου.
Οι εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών οργανώσεων δεσμεύτηκαν ότι θα καταθέσουν τις απόψεις τους στον διάλογο που θα ακολουθήσει.
Παρόντες στην ημερίδα ο τέως Υπουργός Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων Νίκος Φίλης, βουλευτές μέλη της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, ο Πρόεδρος του ΙΕΠ Γεράσιμος Κουζέλης, η καθηγήτρια Παιδαγωγικής, Εκπαίδευσης Εκπαιδευτικών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Σοφία Αυγητίδου, ο Πρόεδρος της ΟΛΜΕ Νίκος Παπαχρήστος, ο Πρόεδρος της ΔΟΕ Αθ. Κικινής, ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Σχολικών Συμβούλων Γιώργος Αλεξανδράτος και διευθυντικά στελέχη του Υπουργείου.
Τι προβλέπει συνοπτικά το σχέδιο του ΥΠΠΕΘ
Η πρόταση προσανατολίζεται στην αντικατάσταση ενός συστήματος, που σύμφωνα με το ΥΠΠΕΘ, εξάντλησε ό,τι θετικό είχε να δώσει ανταποκρινόμενο, στο βαθμό που μπόρεσε, στις ανάγκες των προηγούμενων εποχών με έντονο τον προσωπικοκεντρικό χαρακτήρα, μεταφέροντας μοιραία τις όποιες προσωπικές αδυναμίες και σκοπιμότητες στο εκπαιδευτικό σύστημα. Οι κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανάγκες του παρόντος και του μέλλοντος απαιτούν μια άλλη δομή παιδαγωγικής στήριξης της σχολικής κοινότητας καθώς και την ανάπτυξη μιας νέας κουλτούρας, που θα βασίζεται στην συνεργασία και τη συλλογικότητα.
Οι εκπαιδευτικές δομές ΠΕΚΕΣ, ΚΕΣΥ & ΚΕΑ συνδεόμενες άμεσα και οριζόντια με τις σχολικές μονάδες, δημιουργούν τις βέλτιστες προϋποθέσεις για μια διαλεκτική σχέση μεταξύ τους που θα επιτρέπει τη συνένωση δυνάμεων, παιδαγωγικών και μαθησιακών εργαλείων, εμπειριών και επιστημονικών γνώσεων από ποικίλα πεδία με στόχο τις θεωρητικές συγκλίσεις που οδηγούν σε κοινές οπτικές και δράσεις. Η δυναμική τέτοιων αλληλοεξαρτώμενων συνεργασιών που τις χαρακτηρίζει η ισοτιμία, η συμπληρωματικότητα, οι συντονισμένες δράσεις για κοινούς στόχους, η ανοιχτή επικοινωνία και η κοινή λήψη αποφάσεων για την ανάπτυξη συνεργατικής και αειφορικής κουλτούρας μαθητών και εκπαιδευτικών, προσδίδει προστιθέμενη αξία στη σχολική κοινότητα και συνολικά στο εκπαιδευτικό σύστημα και κατατείνει σε ριζική μεταρρύθμιση.
Προφανώς, η θεσμοθέτηση ενός τέτοιου πλαισίου που καθιερώνει διαφορετικές αντιλήψεις για τον ρόλο των συλλόγου διδασκόντων και των στελεχών της εκπαίδευσης και τη μεταξύ τους συνεργασία, στηρίζεται στη δράση των εκπαιδευτικών της βάσης και συμβάλλει στην υποστήριξη των εκπαιδευτικών αναγκών των σχολείων. Προϋποθέτει, επίσης, την ακύρωση του θεσμικού πλαισίου της ατομικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και της εξωτερικής αξιολόγησης των σχολείων (ΠΔ 152) που οδηγεί στην κατηγοριοποίησή τους.
Με τη δημιουργία της νέας δομής υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου:
1. Περιορίζεται η κάθετη εξάρτηση των σχολικών μονάδων από την κεντρική διοίκηση και διασφαλίζεται η ενότητα υπηρεσιών και δομών.
2. Μειώνεται ο όγκος των γραφειοκρατικών διαδικασιών και βελτιώνεται το επίπεδο ενημέρωσης και επικοινωνίας των σχολικών μονάδων, λόγω μεταφοράς αρμοδιοτήτων και αξιοποίησης των τεχνολογικών δυνατοτήτων.
3. Αναδεικνύεται η σχολική μονάδα σε πρωτογενή παράγοντα προσδιορισμού των επιμορφωτικών και άλλων εκπαιδευτικών και παιδαγωγικών αναγκών της με στόχο τη βέλτιστη λειτουργία της.
4. Αναπτύσσεται αλληλεπιδραστική (δυναμική) σχέση μεταξύ του σχολείου και των δομών υποστήριξης σε επίπεδο Περιφέρειας (ΠΕΚΕΣ) & σε επίπεδο Διεύθυνσης Εκπαίδευσης (ΚΕΣΥ & ΚΕΑ), και οι εκπαιδευτικοί, αντί να απευθύνονται στον ένα και μοναδικό Σχολικό Σύμβουλο, αιτούνται υποστήριξης από τις διεπιστημονικές ομάδες που πλαισιώνουν τις εν λόγω δομές και εκείνες ανταποκρίνονται, προάγοντας παράλληλα τις αλλαγές και καινοτομίες που προβλέπονται από τον περιφερειακό και κεντρικό σχεδιασμό της εκπαιδευτικής πολιτικής.
5. Προβάλλεται η ολιστική προσέγγιση στην υποστήριξη της λειτουργίας της σχολικής μονάδας και του πολύπλοκου εκπαιδευτικού έργου της, μεταβαίνοντας, στην αντίληψη της συστημικής θεώρησης της εκπαιδευτικής διαδικασίας με έμφαση στη στήριξη τόσο σε επίπεδο σχεδιασμού όσο και λειτουργίας, της σχολικής μονάδας.
6. Μεταβιβάζεται η ευθύνη υποστήριξης της σχολικής κοινότητας από το ένα πρόσωπο σε μια διεπιστημονική ομάδα, η οποία λειτουργεί ως κοινότητα σύνθεσης γνώσεων και δεξιοτήτων καθώς και σύνδεσης επιστημονικών πεδίων, με επιδιωκόμενο αποτέλεσμα την ευρεία διερεύνηση ενός προβλήματος και τη διατύπωση πολλών εναλλακτικών προσεγγίσεων, ώστε με τη μεγαλύτερη δυνατή εγκυρότητα να επιλέγεται η κατάλληλη κάθε φορά απάντηση, προσαρμοσμένη στο συγκεκριμένο πλαίσιο της σχολικής μονάδας.
