Οι λέξεις έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό θνησιμότητας στην πολιτική
Παναγιώτης Καραβασίλης, Νυχτερινά μηνύματα και στιχοδωρήματα
Κριτήριο της πολιτικής κατάστασης της χώρας δεν αποτελούν, κατά τη γνώμη μου, οι δημοσκοπήσεις ή οι διαρροές των κομμάτων
Το κυριότερο δείγμα της καλής πολιτικής προοπτικής παραμένει η ποιότητα του πολιτικού προσωπικού και των διάφορων "δορυφόρων".
Δυστυχώς στο σημείο αυτό ο κήπος των κομμάτων, εκτός από ζιζάνια και τσουκνίδες, εσχάτως παράγει και κάποια παρά-ξενα "μπουμπούκια".
Εξηγούμαι
1. βγαίνουν στο σεργιάνι της ψήφου κάτι ‘μπουμπούκια’ [γόνοι κι απόγονοι παλαιών πολιτικών] που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το σόϊ τους και η εκλογική τους περιφέρεια και υπόσχονται ‘ανανέωση’ [αποκλειστικά λόγω της ηλικίας τους κι όχι του ήθους τους ή των ιδεών τους].
Μήπως οι ιθύνοντες των κομμάτων πρέπει να τους ψιθυρίσουν στο αυτί κάποια ‘γαλλικά’ περί αμετροέπειας [ή και κρυφοαλαζονείας];
2. βγαίνουν στα πολιτικά πάνελ κάτι νέα ‘μπουμπούκια’ [ιδίως των νέων μορφωμάτων] που σαν γενικοί/γενικές παντογνώστες/παντογνώστριες μιλάνε με άνεση [αφελούς; ανίδεου; άφρονος;] επί παντός του πολιτικού ζητήματος, λες και πριν από την εμφάνισή τους δεν υπήρχε Σύνταγμα, νόμοι, κοινοβουλευτισμός, πολιτική, Ιστορία.
Μήπως οι σώφρονες των κομμάτων πρέπει να τους/τις ‘μαζέψουν’ ολίγον;
3. βγαίνουν στα ΜΜΕ κάτι ‘μπουμπούκια’-παλιοκαραβάνες [δημοσιογράφοι ή παρακοιμώμενοι] και υβρίζουν εν ψυχρώ [επικαλούμενοι ‘πολιτική κριτική’] όποιον δεν γουστάρει ο εκδότης ή ο αρχηγός τους, λες κι έχουμε ξεχάσει το ανερμάτιστο παρελθόν τους.
Μήπως οι υποβολείς τους πρέπει να καταλάβουν πόσο τους βλάπτει αυτή η συκοφαντία μέσω τρίτου;
4. βγαίνουν στα μεσημεριανά υπνωτήρια των τηλεοράσεων κάποια ‘μπουμπούκια’, υπό τον ψευδεπίγραφο τίτλο "ειδικοί αναλυτές" [sic],και κοροϊδεύουν τους τηλεθεατές με ενημερώσεις –μαϊμού.
Μήπως κάποιος φορέας[ΕΣΗΕΑ,ΕΣΡ] οφείλει να παρέμβει για να σταματήσει αυτόν τον τηλεοπτικό κατήφορο της επί σκοπώ παραπληροφόρησης;
5. βγαίνουν σε συνεντεύξεις κάποια "μπουμπούκια" καθηγητές –διανοούμενοι [κυρίως του Εξωτερικού] και λοιδορούν, υποτιμούν, ενοχοποιούν όλο το πολιτικό και ακαδημαϊκό προσωπικό της χώρας [ως ανίκανο και διεφθαρμένο], υπονοώντας ότι μόνον αυτοί [sic] μπορούν να μας σώσουν από τους ‘κακούς ιθαγενείς’.
Μήπως κάποιος πολιτικός ή πανεπιστημιακός φορέας οφείλει να τους ‘βάλει στη θέση τους’;
Ηθικό συμπέρασμα:μην έχετε εμπιστοσύνη στα ‘μπουμπούκια’ που αυτοπαρουσιάζονται σαν Άνθη του Καλού
Συνήθως πρόκειται για Άνθη του νέου Κακού που έχουν μεταμφιεστεί για να μας παρα-πλανήσουν.
(Ο Γιάννης Πανούσης είναι πρώην υπουργός, μέλος της Επιτροπής Διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ)
