Φαίνεται πως η λύση στην ακρίβεια είναι τελικά απλή. Δεν χρειάζονται παρεμβάσεις στην αγορά, δεν χρειάζεται έλεγχος τιμών, ούτε καν φορολόγηση υπερκερδών. Αρκεί να προσέχουμε τι ψωνίζουμε. Ίσως και να κάνουμε καμιά νηστεία. Ή καλύτερα, ένα μποϊκοτάζ με λίγη σαλάτα.
Ο Υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, μας διαφώτισε από τον ραδιοφωνικό άμβωνα του ΣΚΑΪ: οι πολυεθνικές δεν φταίνε, δεν είναι κακές. Απλώς, όπως μας εξήγησε με θαυμαστή ''αφέλεια'', «πουλάνε όσο ακριβά αντέχει ο Έλληνας». Σα να λέμε, «δεν βάζουν το χέρι στην τσέπη σου , εσύ τους το παραδίδεις μόνος σου, φιλώντας το κιόλας».
Ο Έλληνας, δηλαδή, έχει παράδες και ψωνίζει αλόγιστα. Οι τιμές δεν ανεβαίνουν, εμείς σκύβουμε περισσότερο. Η Κυβέρνηση; Ο ρυθμιστής της αγοράς; Ο επόπτης των μονοπωλίων; Όχι βέβαια. Ο ρυθμιστής είναι η κοιλιά του καταναλωτή. Όταν φουσκώσει, πέφτει ο πληθωρισμός.
Τη στιγμή που η Ευρώπη μιλά για «windfall taxes», δηλαδή φορολόγηση υπερκερδών, εμείς μιλάμε για «συνειδητή κατανάλωση». Όταν αλλού οι κυβερνήσεις παρεμβαίνουν με πλαφόν και ρυθμίσεις, εμείς εδώ στην Ελλάδα του 2025 παρακαλάμε τις πολυεθνικές να μας λυπηθούν.
Και γιατί να μην αισχροκερδούν, άλλωστε; Ο Υπουργός το είπε ξεκάθαρα: κανείς δεν πουλάει κάτι που δεν “πιάνει” στον καταναλωτή. Δηλαδή, όσο αγοράζουμε, καλά μας κάνουν. Την επόμενη φορά που θα δείτε το πακέτο μακαρόνια να κοστίζει όσο ένα σουβλάκι με τρούφα, θυμηθείτε: είστε εσείς που δεν προσέχετε. Αν προσέχατε, θα αγοράζατε…αέρα κοπανιστό.
Με λίγα λόγια, ο κ. Θεοδωρικάκος εγκαινιάζει μια νέα σχολή οικονομικής σκέψης: «Νεοφιλελευθερισμός με διατροφική αυτοσυγκράτηση». Η αγορά αυτορυθμίζεται από τον δείκτη μάζας σώματος του πολίτη. Αν φουσκώσατε τον τελευταίο μήνα, εσείς φταίτε για τον πληθωρισμό. Αν πεινάτε, μπράβο σας, βοηθάτε τη χώρα.
Η επόμενη πολιτική πρόταση του Υπουργείου θα είναι η εξής:
"Μην καταναλώνετε, αντισταθείτε με λιποθυμία!"
Μέχρι τότε, κρατήστε γερά. Όχι το πορτοφόλι ,αυτό θα σας το κρατήσουν άλλοι.
Στη νέα Ελλάδα της ατομικής ευθύνης, η άριστη Κυβέρνηση μας φροντίζει να μην φέρει καμία , μα καμία , ευθύνη για τίποτα. Οι τιμές ανεβαίνουν; Φταις εσύ που ψωνίζεις. Τα ενοίκια εκτοξεύονται; Εσύ που θες να ζεις με στέγη πάνω απ’ το κεφάλι σου. Οι μισθοί δεν φτάνουν ούτε για το σούπερ μάρκετ; Εσύ φταις που δεν έγινες CEO.
Ό,τι κι αν συμβαίνει, η Κυβέρνηση είναι πάντα «παρατηρητής» , σαν τουρίστας σε ντοκιμαντέρ για τη χώρα που υποτίθεται πως διοικεί. Η μόνη της αρμοδιότητα; Να σε ενημερώνει εγκαίρως πως είσαι μόνος σου.
(Η Ιωάννα Λιούτα είναι Πολιτική και Οικονομική Αναλύτρια)
