∆εν µάθαµε πολλά για το «πόθεν» του κ. Στέφανου Κασσελάκη. Για την ακρίβεια, είδαµε όσα ακριβώς προκύπτουν ετησίως (και µε διετή καθυστέρηση) για τα «έσχες» των άλλων 15.000 πολιτικών (βουλευτές µετά συζύγων, αιρετοί κ.λπ.), δηλαδή όσα χρειάζονται για να γίνεται το διαχρονικό νταβαντούρι: πόσα σπίτια έχει ο ένας, ποιος είναι ο πλουσιότερος βουλευτής, ποιος ο φτωχότερος και άλλα τέτοια τερπνά.
Οι δηλώσεις των πολιτικών είναι το ένα σκέλος του προβλήµατος. Το άλλο είναι ότι ο συνολικός αριθµός των υπόχρεων για υποβολή «πόθεν έσχες» έφτασε πέρυσι τα 300.000 άτοµα! Αυτό που ξεκίνησε µε τον νόµο 4351/1964 (όταν οι βουλευτές αποφάσισαν να δηµοσιοποιούν οικειοθελώς την προσωπική τους περιουσία για την «προστασία της τιµής του πολιτικού κόσµου της χώρας») επεκτάθηκε, ξαναδιευρύνθηκε και επανεπεκτάθηκε έτσι ώστε σήµερα υποχρεούνται να υποβάλουν δήλωση ακόµη και όσοι δεν διαχειρίζονται δηµόσιο χρήµα (π.χ. δηµοσιογράφοι, «βασικοί µέτοχοι, διοικητικά και διευθυντικά στελέχη των επιχειρήσεων µε έδρα στην ελληνική επικράτεια ή αντιπρόσωποι εταιρειών οι οποίες έχουν συνάψει συµβάσεις µε το ελληνικό ∆ηµόσιο το αντικείµενο των οποίων ξεπερνάει τις 150.000 ευρώ») µέχρι και οι εκπρόσωποι των Ενώσεων Συλλόγων Γονέων στις σχολικές επιτροπές των δήµων!
Φυσικά, είναι αδύνατον να ελεγχθούν 300.000 δηλώσεις (µαζί µε τα συµπαροµαρτούντα δικαιολογητικά), κάτι που πιστοποιείται από το γεγονός ότι ουδέποτε αποκαλύφθηκε παράνοµος πλουτισµός από αυτές. Αντιθέτως, υπήρξαν σκάνδαλα χρηµατισµού πολιτικών αφού είχαν περάσει µε «άριστα 10΄» τη διαδικασία «πόθεν έσχες». Μάθαµε ότι δηµοσιογράφος, υπόχρεος σε δήλωση, είχε 12 ακίνητα στις πιο πολυτελείς περιοχές του πλανήτη. Το µάθαµε από τη διαθήκη του και όχι από το «πόθεν έσχες».
Αλλά ακόµη και όταν ο έλεγχος αποκαλύπτει κάτι, τα ευρήµατα πνίγονται στο µαύρο σκοτάδι. Στην έκθεση πεπραγµένων της Επιτροπής Ελέγχου της Βουλής 2023, διαβάζουµε ότι «ελέγχθηκαν 18 κόµµατα, σε 8 εκ των οποίων διαπιστώθηκαν παραβάσεις. Από αυτά, σε 7 προτάθηκαν ποινές, ενώ σε 1 αποφασίστηκε να σταλεί επιστολή συµµόρφωσης». Ποια κόµµατα έκαναν τις παραβάσεις; Τι παραβάσεις ήταν; Τι ποινές προτάθηκαν; Τι απέγιναν αυτές; Εχουµε µια έκθεση 23 σελίδων, όπου όλα είναι λάδι κι από τηγανίτα τίποτε. Ετσι, διαιωνίζεται η αδιαφάνεια: από το 2018 και µετά, κάθε χρόνο η συγκεκριµένη επιτροπή προτείνει ποινές για 4-9 κόµµατα. Και µετά σιωπή...
Εποµένως, πρέπει να πούµε «µπράβο» στον κ. Κασσελάκη. Πήρε µια ερασιτεχνική παράσταση της δηµόσιας ζωής και την ανέβασε στο Μπροντγουέι της πολιτικής, δηλαδή στις προεκλογικές πλατείες.
(Ο Πάσχος Μανδραβέλης είναι δημοσιογράφος- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Καθημερινή")
