Όπως είπε ο κ. Μίχαλος "εάν η διαπραγμάτευση αποτύχει, η χώρα θα βρεθεί μπροστά σε οδυνηρές επιλογές, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και σε πιστωτικό γεγονός. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να αποδεχτεί μέτρα που θα βαθύνουν ακόμα περισσότερο την ύφεση στην αγορά, ή μέτρα αμφίβολου δημοσιονομικού αποτελέσματος. Η κυβέρνηση όμως καλείται να πείσει τους εταίρους και τους πιστωτές, ότι οι προτάσεις της χώρας μας αποτελούν τη χρυσή τομή για την ενδυνάμωση της ελληνικής οικονομίας, ώστε να συνεχίσει να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της, αλλά και για την αποτροπή νέου δημοσιονομικού προβλήματος".
Κατά τον κ. Μίχαλο, "δεν αρκεί ένας έντιμος συμβιβασμός. Η επίτευξη ενός υψηλού και διατηρήσιμου ρυθμού ανάπτυξης, της τάξης του 3% και άνω οφείλει να αναδειχθεί σε πρώτη εθνική προτεραιότητα, και η οικοδόμηση μιας ανταγωνιστικής οικονομίας με ισχυρές επιχειρήσεις απαιτεί σταθερό φορολογικό πλαίσιο, χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές, μείωση του κόστους της ενέργειας, αποκατάσταση συνθηκών ρευστότητας για το κράτος και τις επιχειρήσεις, μείωση της γραφειοκρατίας, έξυπνες δομές στήριξης της επιχειρηματικής δράσης, επένδυση στην καινοτομία και την εξωστρέφεια, ηλεκτρονικές υποδομές παντού, συμμετοχή της χώρας στο Πακέτο Γιούνγκερ".
Οι στόχοι αυτοί απαιτούν επίσης κατά τον κ. Μίχαλο, αξιοποίηση των πόρων του ΕΣΠΑ σε όφελος των δυναμικών και εξωστρεφών κλάδων της οικονομίας, ανάπτυξη αποτελεσματικότερων χρηματοοικονομικών μέσων, τολμηρό σχέδιο καταπολέμησης της φοροδιαφυγής με ενίσχυση των ηλεκτρονικών μέσων πληρωμής, επιτάχυνση μεγάλων αναπτυξιακών projects (όπως τα περιφερειακά αεροδρόμια), την αναβάθμιση των λιμενικών και σιδηροδρομικών υποδομών, νέα προγράμματα που δημιουργούν πολλαπλασιαστικά οφέλη για την ανάπτυξη και την απασχόληση - δημόσια διοίκηση με διαφάνεια, στοχοθεσία, αξιολόγηση και λογοδοσία, αρωγό και όχι εμπόδιο της ανάπτυξης και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, πρότεινε επίσης εργασιακό καθεστώς πάνω στα ευρωπαϊκά πρότυπα και "με βάση το flexibility αλλά και το flexisecurity", ιδιωτικοποιήσεις "με γνώμονα, όχι τόσο το εισπρακτικό αποτέλεσμα όσο κυρίως τη δημιουργία νέων βιώσιμων θέσεων εργασίας", ανάπτυξη των ιδιωτικοποιημένων πλέον επιχειρήσεων ώστε να προκύπτει προστιθέμενη αξία για την εθνική μας οικονομία, και βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα με στοχευμένες αλλαγές "εκεί τουλάχιστον που οφθαλμοφανώς πάσχει, όπως οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις".
