Οι τιμές του πετρελαίου κινούνται σταθεροποιητικά την Τρίτη, καθώς οι επενδυτές αξιολογούν τον πιθανό αντίκτυπο από τη διεύρυνση των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν και τις συνέπειες που αυτές θα μπορούσαν να έχουν στην παγκόσμια προσφορά ενέργειας.
Το αμερικανικό αργό (WTI) διαμορφώνεται στα 85 δολάρια το βαρέλι, καταγράφοντας οριακή πτώση 0,01% ή 0,01 δολαρίου. Αντίστοιχα, το Μπρεντ υποχωρεί κατά 0,09%, στα 92,09 δολάρια το βαρέλι, με απώλειες 0,08 δολαρίου.
Μεγαλύτερες πιέσεις καταγράφονται στο φυσικό αέριο, η τιμή του οποίου υποχωρεί κατά 1,51% στα 2,74 δολάρια, με απώλειες 0,042 δολαρίου. Αντίθετη εικόνα παρουσιάζουν τα διυλισμένα προϊόντα. Η βενζίνη RBOB ενισχύεται κατά 0,69% στα 3,2934 δολάρια, ενώ το πετρέλαιο θέρμανσης ULSD σημειώνει οριακή άνοδο 0,02%, στα 4,2686 δολάρια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η προσοχή της αγοράς παραμένει στραμμένη στις εξελίξεις γύρω από το Ιράν, καθώς η επέκταση των κυρώσεων από τις ΗΠΑ ενισχύει την αβεβαιότητα σχετικά με τις ιρανικές εξαγωγές και, κατ’ επέκταση, την ισορροπία προσφοράς και ζήτησης στη διεθνή αγορά πετρελαίου.
Προς το παρόν, πάντως, οι περιορισμένες μεταβολές στις τιμές του αργού δείχνουν ότι οι επενδυτές τηρούν στάση αναμονής, επιχειρώντας να αποτιμήσουν την πραγματική επίδραση των νέων μέτρων στις ενεργειακές ροές.
Στην Ευρώπη, πάντως, η νέα ενεργειακή αναταραχή μεταφέρεται πλέον από τις αγορές στο πεδίο της οικονομικής πολιτικής. Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Πολωνία και Αυστρία ζητούν κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο για τη φορολόγηση των υπερκερδών των πετρελαϊκών εταιρειών, υποστηρίζοντας ότι η άνοδος του ενεργειακού κόστους επιβαρύνει νοικοκυριά και επιχειρήσεις και εντείνει τη δυσαρέσκεια για το κόστος ζωής.
Οι έξι χώρες επιδιώκουν το θέμα να συζητηθεί στη σύνοδο των Ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών στο Δουβλίνο στις 18 και 19 Σεπτεμβρίου.
Η συζήτηση αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς οι φόβοι για παρατεταμένες διαταραχές στις ενεργειακές ροές από τη Μέση Ανατολή διατηρούν υψηλό το ρίσκο για πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Με τις ευρωπαϊκές αποθήκες αερίου να εμφανίζουν περιορισμένο περιθώριο ασφαλείας, η ενεργειακή κρίση κινδυνεύει να εξελιχθεί εκ νέου σε δημοσιονομική και κοινωνική πρόκληση, επαναφέροντας στο προσκήνιο το ζήτημα της κατανομής του κόστους.
