Χαρακτηριστικά ρουτίνας αναπτύσσει με το χρόνο το Eurogroup. Ενώ στις πρώτες συνεδριάσεις οι συζητήσεις για το «ελληνικό πρόβλημα» είχαν διάρκεια, όπως και οι συνεντεύξεις μετά τη λήξη των εργασιών, αυτήν τη φορά, όπως παρατηρεί στη διαδικτυακή της έκδοση η εφημερίδα die Zeit, έφτασαν δύο λεπτά της ώρας για να πληροφορήσει ο επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ τους δημοσιογράφους, ότι ο έλληνας ομόλογός του ενημέρωσε τη ομήγυρη για την πορεία των διαπραγματεύσεων και από την πλευρά τους οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης εξήραν τις προόδους που έγιναν τις προηγούμενες μέρες και τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της νέας διαπραγματευτικής ομάδας.
Η πραγματικότητα όμως καταγράφηκε στη γραπτή δήλωση, μόλις έντεκα γραμμών, που δεν επιδέχεται παρερμηνείες: η Ελλάδα θα πάρει χρήματα μόνο όταν ολοκληρώσει με επιτυχία το δεύτερο πρόγραμμα βοήθειας. Οι δανειστές συνεχίζουν να κρατούν τον πήχη των πιέσεων ψηλά μέσα στο πλαίσιο της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου. Ο Γιάνης Βαρουφάκης επιχείρησε χθες να συμπεριληφθεί σε αυτή τη γραπτή δήλωση η φράση ότι και οι δανειστές θα προσπαθήσουν από τη δική τους πλευρά, χωρίς όμως να το κατορθώσει. Αυτό που βρίσκεται πάνω στο τραπέζι δεν επαρκεί, τιτλοφορεί το Spiegel Online την ανταπόκριση από τις Βρυξέλλες. Tι είναι αυτό που ακόμη λείπει, το ξεκαθάρισε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε στη συνάντηση που είχε με τον έλληνα ομόλογό του πριν ξεκινήσει το Eurogroup: ουσιαστικές νέες προτάσεις που θα πρέπει να είναι κοστολογημένες και στη συνέχεια όταν εγκριθούν να εφαρμοστούν.
Ως τα μεγαλύτερα αγκάθια της διαπραγμάτευσης παραμένουν οι μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό και στο εργασιακό. Παρά την έλλειψη χρόνου ή καλύτερα λόγω της έλλειψης χρόνου παρατηρητές εκτιμούν ότι οι εταίροι θα εργαστούν προς την κατεύθυνση ενός συμβιβασμού, αν και επίσημα δεν λέγεται. Υπονοήθηκε όμως από τον Ντάισελμπλουμ, όταν είπε ότι «χρειαζόμαστε μια συμφωνία όσο γίνεται πιο γρήγορα πριν πάρουν τα πράγματα κακή τροπή».
Κατά το Spiegel ο Σόιμπλε επεφύλαξε έκπληξη του διαμετρήματος μιας μικρής βόμβας δηλώνοντας λίγο πριν την έναρξη του Eurogroup ανοιχτός σε δημοψήφισμα. Δεν είναι η πρώτη φορά που του λέει, αλλά αυτή τη φορά έχει άλλη βαρύτητα λόγω της χρονικής συγκυρίας. Ο Σόιμπλε ρίχνει το μπαλάκι στους Έλληνες, εκείνους που έδωσαν εντολή διακυβέρνησης στο ΣΥΡΙΖΑ βάσει ενός συγκεκριμένου προγράμματος που περιλαμβάνει και τις κόκκινες γραμμές των διαπραγματεύσεων. Και θέτει τους Έλληνες ενώπιον του διλήμματος ή να αποφασίσουν ότι αποδέχονται αυτά που είναι απαραίτητα να γίνουν, ή να γίνει κάτι άλλο, εννοώντας προφανώς την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη. Και εδώ όμως «εχθρός» είναι ο χρόνος, κάτι που σημείωσε ο Ντάισελμπλουμ.
Σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή άρθρο γνώμης του Γιόσκα Φίσερ, πρώην υπουργού Εξωτερικών επί κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων, φιλοξενεί η Süddeutsche Zeitung. Υποστηρίζει ότι η Ελλάδα είναι για λύπηση γιατί βιώνει μια διπλή τραγωδία. Πρώτα γιατί το 2009 έγινε το πειραματόζωο των θεσμών με το πρόγραμμα λιτότητας λόγω της δημοσιονομικής κρίσης, και δεύτερον, διότι οι Έλληνες εξέλεξαν μια κυβέρνηση που όπως φαίνεται είναι αποφασισμένη να ρίξει τη χώρα στην άβυσσο. Στην αρχή της δόθηκε μια ευκαιρία, που αμέσως μετά έχασε μέσα στη μέθη της εκλογικής της νίκης, υποστηρίζει ο Γιόσκα Φίσερ.
Η εφημερίδα Bild σε σημερινό της άρθρο εστιάζει στην πληρωμή της δόσης στο ΔΝΤ και μάλιστα μια μέρα πριν τη λήξη της προθεσμίας. Και γράφει ότι η Ελλάδα κατάφερε να πληρώσει τη δόση της στο ΔΝΤ, όχι επειδή διέθετε τα χρήματα στα κρατικά ταμεία, αλλά για να αποφύγει τα χειρότερα. Για να μην διολισθήσει στην απόλυτη χρεοκοπία χρησιμοποίησε και πάλι μικροαπατεωνιά. Δεν πλήρωσε τη συνδρομή της στο Ταμείο και πήρε αυτά τα χρήματα για να πληρώσει τα χρέη της. Όπως επιβεβαίωσαν χθες κύκλοι της ελληνικής κυβέρνησης η Τράπεζα της Ελλάδας της διέθεσε το ποσό που το έστειλε στο ΔΝΤ.
Σύμφωνα με μάλιστα κυβερνητικούς κύκλους των Αθηνών αυτό έγινε με τη συγκατάθεση των θεσμών, που δέχθηκαν αυτήν το τρικ μόνο και μόνο για να μην χρειαστεί να αντιμετωπίσει η Ελλάδα τα χειρότερα. Αλλά η ευγνωμοσύνη της Ελλάδας ήταν περιορισμένη, συνεχίζει στο άρθρο η εφημερίδα, διότι κατά τη διάρκεια του Eurogroup ο κ. Τσίπρας τηλεφώνησε στη Μόσχα για να ευχαριστήσει τους Ρώσους και να δείξει ότι ενδιαφέρεται να γίνει μέλος της τράπεζας των BRICKS, των 5 γοργά αναπτυσσόμενων οικονομιών του πλανήτη (Ρωσία, Κίνα, Ινδία, Νότια Αφρική και Βραζιλία), η οποία είναι κάτι σαν μια «αντι-Παγκόσμια Τράπεζα».
πηγή: dw.de
