Η απόφαση εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών και επικυρώνει τον αρχικό προσδιορισμό φόρου, σύμφωνα με τον οποίο η υπόχρεη κλήθηκε να καταβάλει το ποσό των 4.406,18 ευρώ.
Η φορολογούμενη είχε υποβάλει δήλωση φορολογίας εισοδήματος, δηλώνοντας ζημία 747,01 ευρώ από την επιχειρηματική της δραστηριότητα. Ωστόσο, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, η ΑΑΔΕ υπολόγισε το ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημά της στις 14.534,52 ευρώ, σύμφωνα με τα άρθρα 28Α έως 28Δ του ν. 4172/2013. Αυτή η διαφορά οδήγησε στην έκδοση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου, την οποία η φορολογούμενη προσπάθησε να ακυρώσει ή να τροποποιήσει μέσω της ενδικοφανούς προσφυγής της.
Στην προσφυγή της, η φορολογούμενη υποστήριξε ότι η φορολόγησή της ήταν άδικη, καθώς το εισόδημα που της αποδόθηκε δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι το εισόδημα προερχόταν από ένα ακίνητο το οποίο βρίσκεται υπό κατασκευή και δεν είναι ακόμα λειτουργικό ή έτοιμο προς χρήση. Επίσης, τόνισε ότι η επιβολή φόρου σε εισόδημα που δεν έχει παραχθεί αποτελεί παραβίαση της φορολογικής νομοθεσίας.
Παρά τα επιχειρήματά της, η ΑΑΔΕ απέρριψε την προσφυγή, επισημαίνοντας ότι η φορολογούμενη δεν ακολούθησε τη διαδικασία αμφισβήτησης του τεκμαρτού εισοδήματος, όπως αυτή προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία. Σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4172/2013 και την απόφαση Α.1055/2024 του Διοικητή της ΑΑΔΕ, οι φορολογούμενοι που επιθυμούν να αμφισβητήσουν το ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα έχουν τη δυνατότητα να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία ή να ζητήσουν τη διενέργεια φορολογικού ελέγχου.
Στην προκειμένη περίπτωση, η υπόχρεη δεν συμπλήρωσε τον σχετικό κωδικό αμφισβήτησης στη δήλωσή της και δεν υπέβαλε αίτημα για έλεγχο, με αποτέλεσμα να χάσει το δικαίωμα να αμφισβητήσει το ποσό που της καταλογίστηκε.
